woensdag 16 september 2020

Een gezonde dag

Vanmorgen had ik om half elf een afspraak bij de kapper. Het was alweer vier maanden geleden en echt nodig. Al vond Lief mijn haar niet gek zitten. Ik heb een natuurlijke slag en dan valt het redelijk al is het model er wel uit.

Mijn vaste kapster heeft drie weken vakantie. Zij trouwt vrijdag dus ik kreeg iemand die mij nog nooit geknipt had. Na wat aanwijzingen ging ik tevreden de deur weer uit. Het was lekker weer en ik besloot een stevige wandeling te maken. Voor mijn doen dan. Het was nog vroeg en niet zo druk.

Ik genoot. Van mijn korte kapsel, het mooie weer en het wandelen. Met de lunch was ik weer thuis. Sinds begin september zijn Lief en ik aan het lijnen. Niet dat er bij mij zoveel af moet. Maar mijn kleding zit niet lekker meer. In de lente heb ik mijn kast uitgemest en de kleren met de grootste maat weggedaan. Naar de Kringloop.

En juist nu had ik het goed kunnen gebruiken. In het begin van de corona teveel gesnoept en te weinig bewogen. Dus dat moet er weer af. Ik probeer elke dag wel een stukje te wandelen. Ik ga alleen. Wandelen is niet Lief zijn ding.

Na een bakje yoghurt met fruit ging ik weer op pad. Ik had de smaak te pakken.Nu nam ik een andere route. Het bos is vlakbij. Meer een park waar je heerlijk kunt wandelen. Ik stapte flink door. Het was er druk. Meer mensen genoten van het mooie weer.

Halverwege de middag vond ik het genoeg. Met Lief afgesproken om nog wat te drinken. Dat doen wij meestal. Ik voelde een spierpijn opkomen. Maar ik had een tevreden gevoel. Bijna 10.000 stappen. Voor mijn doen erg veel.

Dat vond mijn stappenteller ook. Het was een gezonde dag.

Liefs Joanne


dinsdag 15 september 2020

Veranderd

Niet alleen de wereld in het algemeen is veranderd door corona, ook mijn wereld is veranderd. Die is een stukje kleiner geworden. Ik zie zoon en schoondochter wel maar er is afstand. Letterlijk! Geen knuffel of aanraking maar nog steeds zwaaien op anderhalve meter afstand.

Ook geen neven en nichtendag dit jaar. Ik mis het wel. Wij zien elkaar niet vaak maar hadden net het contact weer opgepakt. En dat is nu wreed verstoord.

Wat ook veranderd is is mijn blog. Wat ik schrijf is heel anders dan hoe ik mij in werkelijkheid voel. Ik kan niet zomaar alles neerpennen. Internet blijft wel internet,hè?

Geen foto's meer van de kleinkinderen. En die zijn zo leuk! Vier en vijf jaar zijn ze nu. Op zwemles, kleinzoon zit op klimmen en kleindochter gaat naar het danstheater. Zingen, dansen en acteren. Net iets voor haar.

Soms weet ik niet meer waar ik over kan schrijven. Inderdaad: kan. Want dat zijn verschillende dingen. Willen en kunnen.

Juist in deze tijd mis ik mijn moeder heel erg. Niet even bellen of langs gaan. Samen koffie drinken en over van alles en nog wat praten. Maar de laatste maanden zat zij in een verpleeghuis en dan is de situatie ook niet best. Een beetje dubbel allemaal.

Er gebeurt hier veel, heel veel al is het in mijn kleine wereld. Genoeg stof tot schrijven maar ik publiceer het niet.Soms zet ik het op papier, soms blijft het in mijn hoofd hangen.

Het wordt nooit meer het echte normaal, net als mijn blog. Maar misschien is dat goed genoeg.

Liefs Joanne

maandag 14 september 2020

Genieten

Denk je dat de herfst is begonnen komt de zomer terug. Zo niet blij mee!
Huis gezellig ingericht, kussentjes, vachtjes, kaarsjes en dan is daar weer die hitte. Ik kan er steeds slechter tegen. Maar goed weer om mijn was te drogen. En om mijn manden weer leeg te maken. Vooral die overtrekken. Zo droog en dan de kast in.

Dit weekend sliepen de kleinkinderen bij ons. Heel erg druk maar reuze gezellig. Vrijdag hebben wij ze van school gehaald. Zoon had 's morgens alle spullen al gebracht. Meteen maar door naar de speeltuin. Altijd goed. Verder dicht bij huis gebleven. Patatjes gegeten en een lekker toetje.
Vorige keer hadden wij beloofd om badeendjes te kopen. Voor onder de douche. Een bad hebben wij niet. Kleinzoon stond te springen, kleindochter had geen zin. Van alles geprobeerd, maar helaas. Dus ging Lief met kleinzoon op pad.

Na 10 minuten veranderde kleindochter van gedachten. Dus belde ik Lief op. "Wat hoor ik nu, oma?"zei kleindochter. Dat was de telefoon van Lief. Thuis gelaten.
Wij gingen op pad. Liep de route waarvan ik dacht dat Lief hetzelfde zou doen. Maar dat was een misrekening. "Waar ben je?" Lief belde mij toen hij thuis kwam en mij nergens kon vinden. Hij had de badeendjes gekocht. De luxe variant. En heel veel. Voorlopig kunnen wij vooruit.
Kleindochter zocht nog wat uit en wij gingen weer huiswaarts.

Na het eten het bed opgemaakt. Kleindochter wilde weten waar 'haar' bed was. Ik schoof het uit.
"Het zit in de la!"riep kleindochter vol ongeloof.
Na het douchen naar beneden, melk drinken, tanden poetsen, Sesamstraat kijken en dan naar bed. Voorgelezen uit Oki en Doki. Een beetje jeugdsentiment. Het was redelijk snel stil en de voetjes konden omhoog.

De volgende dag waren ze om kwart over zeven wakker. Wij zijn ook opgestaan. Wat een energie hebben die kinderen.
Wij hebben leuke dingen gedaan. Genoten. Eind van de middag weer thuis gebracht.
Het was erg gezellig. Ze voelen zich thuis bij ons. Een tweede thuis. Wij hebben ze al vanaf baby een dag gehad. Soms twee dagen en nu regelmatig logeerpartijtjes. Elke vrijdag halen wij ze uit school. De ene keer voor een paar uurtjes, een andere keer blijven ze eten en om de zoveel weken slapen ze bij ons.
Het is echt genieten.

Liefs Joanne

zaterdag 5 september 2020

Zwijmelen 'Doopnaam'op Zaterdag

kkk

Ik ben niet blij met mijn naam. Het is eigenlijk een doopnaam, geen roepnaam.
Mijn moeder heette zo, mijn oma, mijn tante en mijn nicht.En waarschijnlijk vele vrouwelijke familieleden voor hen. Alleen hadden ze een andere roepnaam. Mijn 'doopnaam' werd mijn roepnaam. Alleen ben ik nooit gedoopt.

Hetzelfde met mijn tweede naam. Alleen is die wel wat mooier.
Dus heb ik mijn naam een beetje verbasterd. Een klein beetje maar. Zo klinkt ie mooier.

De laatste tijd kijken Lief en ik graag naar Scandinavische series en de Vlaamse zijn ook favoriet. Vooral de taal spreekt Lief erg aan. Vooral hoe geliefden elkaar aanspreken.
"Schatteke" bijvoorbeeld.

Dus Lief zegt nu steeds vaker Joanneke tegen mij. Klinkt altijd nog beter dan mijn 'doopnaam'.

Hij noemt mij nooit bij mijn volledige naam. Als hij dat wel doet of met bloemen op de stoep staat is er iets heel erg mis. Ik hou niet bloemen. Nooit gedaan. In het begin wisten de mensen dat niet. Ik zette ze in een vaas met verpakking en al.

Toen Lief met pensioen ging kreeg hij een enorme bos bloemen. Ik vond het maar een sta in de weg.
Tegenwoordig geef ik ze weg.

Maar Joanneke is een blijvertje.

Voor meer zwijmelen kijk even bij Natasja

Liefs Joanne

woensdag 2 september 2020

Groot onderhoud

Eind van de middag kregen wij een mail van de woningbouwvereniging.
"Goed nieuws! Wij starten met groot onderhoud. Het werk neemt enkele weken in beslag".

En wat is het goede nieuws? Dat wij een nieuwe keuken krijgen, badkamer en toilet. Mooi toch zou je zeggen?
Nou, mooi niet.

In de bijlage staat heeeel wat anders. Je kunt inderdaad een nieuwe keuken uitzoeken. Een basis model. Maaar.... en nu komt het. Alles voor eigen rekening.En goedkoop is het niet.

Als je er geen zin in hebt en je bent 55 plus, je laat een huis achter met minimaal drie slaapkamers dan heb je recht op een seniorenwoning. Daar willen ze ons graag bij helpen.
En daar heb ik geen zin in. Ik blijf zitten waar ik zit.

Tien jaar geleden is alles gerenoveerd. En hebben wij ons huis verbouwd. Zelf een keuken geplaatst. De badkamer opgeknapt en een nieuw toilet geplaatst. Ik ben er blij mee. En zeker geen zin in een nutteloze verbouwing.

Dus gaat er morgen een mail de deur uit.

Geen interesse.

Liefs Joanne

maandag 31 augustus 2020

Van alles wat

Met die dalende temperatuur kwam de zin in opruimen en schoonmaken ook weer bovendrijven. Na vijf weken niets tot nauwelijks iets te hebben gedaan flink de bezem er door gehaald.
Deze week de benedenverdieping, volgende week boven.
Het hoeft allemaal niet meer in twee dagen. Maar dan zeem ik wel alle ramen en de kastjes binnen en buiten neem ik dan ook mee. Vandaag lekker opgeschoten, morgen verder.

Wolletje is weer naar huis. Broer en schoonzus waren een weekend naar Maastricht. Vandaar dat hij bij ons was. En ik heb genoten!
Heerlijke wandelingen en verder lag hij graag op mijn voeten. Die waren dan ook heerlijk warm.
Het is best wennen. Gek eigenlijk, het waren maar een paar dagen. Lief vond het ook vreemd, geen hond meer in huis.

Ik wilde nog naar Zeeman, voor dat luchtje. Maar dat was snel uitverkocht. Op Marktplaats wordt het verkocht alsof het van goud is.
Helemaal niet gek hoor, zo'n luchtje. Ik heb een keer een luchtje van Lief gehad. Gekocht bij de Lidl. Eigenlijk omdat hij het toevallig tegen kwam.
Het werd mijn lievelingsgeur. Niet meer te krijgen. Het is ook alweer een tijdje geleden.

De kleinkinderen komen deze week niet. Ze gaan op schoolreis. Ik dacht eigenlijk dat dat altijd in mei of juni was. Misschien door de corona uitgesteld. Ze verheugen zich erop. Ze gaan naar een pretpark. Nu maar hopen op mooi weer. Regen genoeg gehad.

Verder staat er niet zoveel op de agenda. Die vaak toch al leeg is. Maar genoeg te doen.

Ik las dat je via het Kruidvat een testament kunt laten opmaken. Best gek. Daar moet je toch voor naar de notaris? Misschien alleen standaard. Wil je bepaalde dingen dan moet je echt naar de notaris.
Je kunt niet als echtpaar één testament nemen. Ieder voor zich.
Mijn moeder en G. hadden er ook één. Lief en ik denken er ook aan. Bepaalde zaken vastleggen.

Morgen is het 1 september. De meteorologische herfst begint. Heerlijk!!

Liefs Joanne

zaterdag 29 augustus 2020

Man en (geen) hond

Soms is het goed om eerst iets uit te proberen voordat je het aanschaft. Een waarheid als een koe.

Sinds donderdag logeert Wolletje bij ons. Een schattig goed opgevoed hondje. Het was al lang geleden afgesproken. En ik zag er naar uit.
Eerst nog onwennig, later ging het beter. En 's avonds was het of ie er altijd was.

Drie keer per dag lieten wij hem uit. 's Morgens en 's avonds wat dichterbij, 's middags ging ik naar het park en maakte een rondje van een uur.
Ik genoot, Wolletje genoot en Lief bleef dan thuis. Want wandelen is niets voor hem. Vindt er ook niets aan.

Dus liepen Wolletje en ik samen in het park. De eerste middag ging Lief wel mee. Naar het park. Wat hem zwaar tegen viel. Het lopen en de weg.
"Waar nu naar toe?" hoorde ik regelmatig. Alles ziet er anders uit als je niet in de auto zit;-).

Ik zag vele herkenningspunten. Want ik kwam er eigenlijk nooit. En het park is erg groot. Maar met een hond gaat er een wereld voor je open. Mensen zeggen je vriendelijk gedag, maken een praatje, hebben vaak zelf ook een hond. Leuk!
Vorige week liep ik nog op slippers, nu laarzen. En het was nodig ook.



Wat minder leuk was was de regen. Voor Lief dan. Ik genoot even goed wel. Lief keek eerst op de buienradar en stapte dan de deur uit. Met een beetje geluk bleef het droog.
Wolletje heeft wel een mand maar had de gewoonte om bij je voeten te liggen. En daar waren wij niet aan gewend. Dus altijd uitkijken.

Vrijdag kwamen de kleinkinderen. En die vonden Wolletje geweldig. Eerst keken ze de kat uit de boom maar het was al snel dikke mik.

Waar ik verbaasd over was was het feit dat Wolletje al na één keer uitlaten feilloos wist waar wij woonden. Maakt niet uit welke kant je de straat in liep, hij stopte voor het juiste huis.

Morgen word hij weer opgehaald.Best jammer. Maar het is goed zo. Lief vindt het leuk voor een paar dagen maar is helemaal van het idee afgestapt om een hond te nemen.

En dan is soms een logeetje heeeeel erg leuk!



Liefs Joanne

Een gezonde dag

Vanmorgen had ik om half elf een afspraak bij de kapper. Het was alweer vier maanden geleden en echt nodig. Al vond Lief mijn haar niet gek ...