Ben ik weer even
Ferrara zei met recht dat het stil is hier. En ze heeft gelijk.
Ik weet niet zo goed hoe ik het uit moet leggen. Het blijft moeilijk. Overdag gaat het prima maar het alleen eten en naar bed gaan is nog steeds moeilijk.
Ik mis mijn klets halfuurtje. Nu kijk ik even op mijn telefoon. Gewoon TikTok. Geen zware onderwerpen.
Ik voel mij ook onzeker. Ben ik nu de enige die het na een jaar nog steeds moeilijk heeft. Ben ik daar raar in? Gewoon verder met je leven, toch?
Dacht ik dat ik na alle eerste keren het tweede jaar makkelijker zou zijn. Niets is minder waar.
Schuldig voel ik mij ook nog steeds. Dat ik in de week dat Lief in het ziekenhuis ook lag zelf ziek was en daardoor hem niet meer gezien of gesproken heb.
Het afscheid kwam zo onverwachts. En dan ben je na 52 jaar alleen.
Maar ik heb hele lieve kinderen. Die mij regelmatig ophalen en leuke dingen ondernemen.
Een hele gezellige Koningsdag gehad.
Middelste zoon heeft MS en jongste zoon heeft het nog moeilijk met zijn scheiding. Hij heeft nog steeds geen eigen woning. En daar lig ik ook nog wel eens wakker van.
Ondanks dat ze steeds zeggen dat ik altijd bij ze aan kan kloppen vind ik dat toch moeilijk. Ze hebben al genoeg op hun bord.
Op de tweede verdieping is de kamer van Lief. En daar staat ook de pc. Maar die is al een tijd niet gebruikt en moet nagekeken worden door jongste zoon.
Dus tik ik mijn blog op mijn telefoon.
Maar ik moet het weer oppakken.
Er mag best verdriet zijn maar er zijn ook mooie dingen.
Liefs Joanne 😘 🧡
Joanne, je moet niks en je hoeft niemand iets uit te leggen. Het is wat jij wilt en voelt. Ik heb gereageerd om je te laten weten dat ik aan jou denk in deze moeilijke omstandigheden. Het is helemaal niet raar dat het alleen zijn op bepaalde momenten extra drukt. Ik herken dat, het overkomt je dagelijks. Ik onderneem veel en dat doet mij goed, maar dat wil helemaal niet zeggen dat het voor anderen in dezelfde situatie ook opgaat. Zo zat ik deze week voor het eerst zonder echtgenoot in de schouwburg bij Herman van Veen. Af en toe was het flink slikken, maar had wel een fijne avond. Weer een hindernis genomen, mogelijk valt het een volgende keer tegen, maar dat zie ik dan wel weer. Het ga je goed en forceer niets.
BeantwoordenVerwijderenLiefff... dankjewel 🧡
VerwijderenAan rouw zitten geen grenzen, dus het is niet zo dat het na een jaar opeens beter zou moeten gaan. Zelf ervaarde ik het tweede jaar ook als erg moeilijk. In het eerste jaar heb je nog de houvast van al de eerste keren zonder... in het tweede jaar is die houvast weg. Leef je eigen leven, hou je aan je eigen gevoel vast en laat het idee los dat je raar zou zijn. Bedenk ook dat al die anderen die iemand verloren zijn zich van binnen anders voelen, dan wat je aan de buitenkant ziet. Het verdriet is er, maar het is niet altijd duidelijk aanwezig.
BeantwoordenVerwijderenRouwen heeft tijd nodig, is voor iedereen anders en het is geen lineair proces. Doe het zoals het goed voelt voor jouw. 💚
BeantwoordenVerwijderenGaat het een beetje? Je hoeft niet te antwoorden als je niet wil. Weet dat er aan je wordt gedacht.
BeantwoordenVerwijderen👋 Ik kom je even gedag zeggen.
BeantwoordenVerwijderen