donderdag 30 januari 2020

Hypochonder

Hypochonder. Angst om (ernstig) ziek te worden. Ik weet niet waar het vandaan komt. En ook niet hoe ik er aan kom. Maar lastig is het wel. Mensen die dit hebben bezoeken vaak hun huisarts. Ik doe dat niet. Ik kom er niet zoveel.

Er wordt ook gezegd dat het erfelijk is. Dat het aan je opvoeding kan liggen.Dat je beschermd bent opgevoed en niet hebt geleerd hoe je met ziektes om moet gaan.

Maar feit blijft dat het vervelend is. Waar een ander denkt aan een griepje denk ik heel wat anders. En van googelen word je ook niet vrolijk. Ik heb er inmiddels mee leren leven. Denk ik. Want soms vind ik mijzelf heel erg vervelend.

Toen de overgang begon zat ik wel veel bij de huisarts. De vele hartkloppingen en duizelingen waren op z'n zachts gezegd niet leuk. Het heeft lang geduurd voordat ik daar aan gewend was. Ik kreeg die duizelingen ook op de gekste momenten. Als ik op bezoek was of midden in de supermarkt. Daarom nam ik altijd een winkelwagen 'voor je weet maar nooit'. Later durfde ik niet meer alleen. De angst om de angst,hè?

Zelfs als ik op de bank zat en mijn ogen dicht deed draaide alles. Ik ben toen onderzocht en er kwam niets uit. Van die hartkloppingen werd ik ook niet vrolijk. Zeker met al die hartkwalen in de familie.
Die zweetaanvallen (20 keer op een dag), daar lag ik niet wakker van. Lief wel, want 's nachts ging het gewoon door.

Van die overgang of menopauze ben ik nog steeds niet af. Ik ben een stresskip en dat helpt ook niet.
Maar ik weet waar het vandaan komt.

Het klinkt allemaal zwaarmoedig maar dat is het niet hoor! Ik heb een fijn leven. Met z'n ups en downs, zoals de meesten.

2 opmerkingen:

  1. Duizelingen maken enorm angstig, want als je geen houvast hebt, val je. En wie wil er nou vallen? Dat je het van jezelf weet, vind ik knap, wat ontkennen is een stuk eenvoudiger.
    Lieve groet ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Tja duizelig zijn pff wat ben ik dat geweest en nog heel vaak .Maar eigenwijs als ik ben vertik ik het om een winkelwagen te nemen ,ik moet van mezelf gewoon met een mandje in de winkel lopen en dat valt echt niet mee !Heel lang geleden was het heel erg heftig en moest ik echt wel zo'n ding nemen want ik was zo bang .Het grappige is dat mijn man vroeg of ik een flesje whisky voor hem wilde halen want hij had zin in een whisky cola,tja en daar liep ik met de fles van G en G in mijn handen en begreep niet waarom de mensen zo naar me keken.Ik lach me rot achteraf want door de enorme duizeligheid ''zwalkte ik '' en dat wist ik niet tot mijn man dat vertelde en de mensen dachten waarschijnlijk neem er nog een meid .Toch heb ik ook dat zelf overwonnen maar dat heeft heel lang geduurd .Ook nu heb ik er veel last van maar ik moet van mezelf zelf boodschappen doen anders durf ik het straks niet meer .Zweten opvliegers en hartkloppingen heb ik nu van de medicatie maar die ben ik aan het afbouwen .Tja het is wat met ons meis
    Liefs xxx

    Liefs xxx

    BeantwoordenVerwijderen

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.

Flexibel

Afgelopen vrijdag opperde zoon of het niet leuk was als de kleinkinderen weer eens kwamen. De anderhalve meter afstand geldt niet voor hen. ...