Notaris

-

Vandaag naar de Notaris geweest. Dat wilde ik al heel lang. Lief zag dat niet zo zitten dus gebeurde er niets.

De afspraak stond er al maanden. Een testament en een levenstestament. Nu Lief er niet meer is moeten de kinderen alles regelen.

Ik ben er altijd heel open over geweest. En ik had wel wat vragen.

Het was een lieve jonge vrouw. Er was een klik. Ze legde alles goed uit 

Jongste en middelste zoon gingen mee. Lopend, want het was niet ver van mijn huis.

Zo konden zij ook met hun vragen bij haar terecht.

Het was gemoedelijk. 

Het opstellen van de testamenten was zonder de kinderen. Alleen met de notaris.

Na afloop mocht ik ze wel alles vertellen. Maar eigenlijk wisten ze het al. Van te voren veel over gesproken.

Over drie weken krijg ik het concept thuis gestuurd. Dan moet ik een afspraak maken om te tekenen.

Na afloop nog een tijd bij mij thuis gezeten.

Blij dat het geregeld is.

Liefs Joanne 😘 


Reacties

  1. Rianne13 november 2025 om 10:48

    Goed dat je het geregeld hebt. Hier roep ik met enige regelmaat tegen Zoon, 'Ik wil dit en dit..' maar vastleggen is beter.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. geesje22 november 2025 om 23:54

    Ook wij, mijn lief en ik zijn onlangs bij de notaris geweest om dit vast te laten leggen. Het geeft rust en zekerheid in ons leven. Liefs van mij Geesje

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Meer door minder27 november 2025 om 22:41

    Altijd goed om zoiets te regelen. Denk in dit kader ook aan een 3 tal wilsbeschikkingen om zoveel mogelijk het heft in handen te houden in de laatste fases in je leven bestaande uit een wilsbeschikking euthanasie verzoek + wilsbeschikking behandelverbod + een wilsbeschikking medische machtiging (volmacht voor bijvoorbeeld 1 of 2 van je kinderen om je in medische zaken te vertegenwoordigen als je dit zelf door ziekte niet meer zou kunnen)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ferrara23 december 2025 om 22:55

    Joanne, gaat het een beetje met je? Extra lastige tijd denk ik. Althans zo ervaar ik het.
    Ik wens je ondanks alle verdriet en gemis Sfeervolle Kerstdagen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Joanne24 december 2025 om 10:17

      Ik heb het nog steeds erg moeilijk. December was al niet mijn maand.
      Morgen met de kinderen en kleinkinderen kerst vieren. Wij gaan brunchen. Daarna bij middelste zoon gezellig samen zijn.
      Ik mis Lief gewoon.
      Tweede Kerstdag ben ik alleen.
      In januari de geboortedag van Lief. Ik zie er tegenop.
      Maar ik doe mijn best.

      Verwijderen
  5. Ferrara29 december 2025 om 19:00

    Ik begrijp het. Het gemis is groot. Zo komt voor mij de sterfdag 2 januari steeds dichterbij.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Joanne30 december 2025 om 08:44

      Ik kan mij dat heel goed voorstellen.
      Voor mij is dat 7 februari.
      Ik wens je alle sterkte.

      Liefs Joanne 😘🧡

      Verwijderen
  6. Anoniem7 februari 2026 om 13:40

    Sterkte op deze dag Joanne. Al 1 jaar...nog maar 1 jaar....en nog zo moeilijk te bevatten

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ferrara7 februari 2026 om 17:11

    Denk aan je. Onvoorstelbaar hoe snel een jaar gaat.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ferrara1 mei 2026 om 15:14

    Dag Joanne, hoe staat je leven. Lukt het een beetje? Ik hoop dat het goed met je gaat. Het is hier zo stil.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.

Populaire posts van deze blog

Iets uitleggen

-
Ik heb lang getwijfeld of ik het zou delen. Het is geen oordeel. Gewoon een uitleg. Mensen die al langer meelezen ontdekten tussen de regels door dat er wel wat speelde. Ik zit niet te wachten op nare reacties. Die heb ik al genoeg gehad.             ------------------------------------------------------ Ik was nog zeventien en Lief twintig toen wij verkering kregen. En twintig en twee en twintig jaar toen wij trouwden. Als je zo lang bij elkaar bent dan ken je elkaar door en door. Lief was een fantastische echtgenoot en vader. Lief,  zorgzaam, vol humor en stond altijd klaar. Voor iedereen. Ik werd op handen gedragen.  September 2010 kreeg Lief een dubbele hernia . Hij kwam thuis te zitten en vond dat heerlijk. Hij wilde eigenlijk niet terug naar zijn werk. Hij had een beetje een kort lontje. Op zijn werk liep het niet meer. Veel ruzie. Hij kon het steeds moeilijker bijbenen. Hij werkte bij de overheid met klanten en kwam steeds vaker mopperend e...
Meer lezen

Ben ik weer even

-
Ferrara zei met recht dat het stil is hier. En ze heeft gelijk.  Ik weet niet zo goed hoe ik het uit moet leggen. Het blijft moeilijk. Overdag gaat het prima maar het alleen eten en naar bed gaan is nog steeds moeilijk. Ik mis mijn klets halfuurtje. Nu kijk ik even op mijn telefoon. Gewoon TikTok. Geen zware onderwerpen.  Ik voel mij ook onzeker. Ben ik nu de enige die het na een jaar nog steeds moeilijk heeft. Ben ik daar raar in? Gewoon verder met je leven, toch? Dacht ik dat ik na alle eerste keren het tweede jaar makkelijker zou zijn. Niets is minder waar. Schuldig voel ik mij ook nog steeds. Dat ik in de week dat Lief in het ziekenhuis ook lag zelf ziek was en daardoor hem niet meer gezien of gesproken heb. Het afscheid kwam zo onverwachts. En dan ben je na 52 jaar alleen.  Maar ik heb hele lieve kinderen. Die mij regelmatig ophalen en leuke dingen ondernemen. Een hele gezellige Koningsdag gehad.  Middelste zoon heeft MS en jongste zoon heeft het nog moeilijk me...
Meer lezen