Rare week
Vorige week vrijdag werd Lief ziek. Gelijk met mijn voornemen om in huis weer eens flink aan de slag te gaan. Tegenwoordig doe ik het in gedeeltes. Ik ben tenslotte niet de enige hier in huis.
Het idee om in de kamer te beginnen ging in rook op. Met een ziek Lief op de bank ging dat niet. Dus werd het de keuken. De kastjes aan de binnenkant, de koelkast schoongemaakt en ontdooid en op de kasten en mijn plank met spullen.
Zaterdag ging ik dan wel in de kamer aan de slag. Ook de kasten aan de binnenkant, mijn planken met fotolijsten, spullen teruggezet en alles om en nabij de eettafel.
Zondag de keuken verder gedaan..
'De buitenkant', zoals ik altijd zeg. Dat betreft ramen lappen, kookplaat en aanrecht en alles wat erop staat schoonmaken.
Afvalbakken legen en de koffiemachine schoonmaken.
In de nacht van maandag op dinsdag werd ik om vijf uur wakker. Geen Lief in bed. Die was al dagenlang heel erg aan het hoesten. Vooral als hij in bed lag. Heel snel zat hij weer rechtop. Ik ging naar beneden. Lief zat daar al vanaf kwart over drie. Hoestend, koortsig en helemaal niet lekker.
Hij wilde liever alleen blijven ik ging weer naar bed. Maar slapen ging niet meer. Dus zat ik om half zes aan de koffie. Lief ging later toch maar naar bed en zo stond ik om acht uur in de morgen ramen te lappen.
Ik ging regelmatig bij Lief kijken. Maar dat ging gewoon niet beter. Hoestdrank, paracetamol, veel drinken. Ik sleepte alles naar boven.
Die avond op tijd naar bed.
Dezelfde nacht zat ie om vijf uur beneden en die nacht daarop weer om kwart over drie.
Ik slaap redelijk door. Gek genoeg.
Vandaag zouden wij op alle twee de kleinkinderen passen. Kleindochter de hele dag en kleinzoon zouden wij uit school halen.
Maar dat ging niet met Lief. Dus ging ik vanmorgen alleen naar Zoon. Die moest vandaag weer naar het ziekenhuis.
Het was gezellig. Veel gepuzzeld, kleien en spelletjes. Ook nog een stuk gewandeld.
Samen haar broer uit school gehaald.
Lief was de hele dag alleen. Het ging redelijk. Langzaam beter.
Het is wel een hardnekkig virus.
Het idee om in de kamer te beginnen ging in rook op. Met een ziek Lief op de bank ging dat niet. Dus werd het de keuken. De kastjes aan de binnenkant, de koelkast schoongemaakt en ontdooid en op de kasten en mijn plank met spullen.
Zaterdag ging ik dan wel in de kamer aan de slag. Ook de kasten aan de binnenkant, mijn planken met fotolijsten, spullen teruggezet en alles om en nabij de eettafel.
Zondag de keuken verder gedaan..
'De buitenkant', zoals ik altijd zeg. Dat betreft ramen lappen, kookplaat en aanrecht en alles wat erop staat schoonmaken.
Afvalbakken legen en de koffiemachine schoonmaken.
In de nacht van maandag op dinsdag werd ik om vijf uur wakker. Geen Lief in bed. Die was al dagenlang heel erg aan het hoesten. Vooral als hij in bed lag. Heel snel zat hij weer rechtop. Ik ging naar beneden. Lief zat daar al vanaf kwart over drie. Hoestend, koortsig en helemaal niet lekker.
Hij wilde liever alleen blijven ik ging weer naar bed. Maar slapen ging niet meer. Dus zat ik om half zes aan de koffie. Lief ging later toch maar naar bed en zo stond ik om acht uur in de morgen ramen te lappen.
Ik ging regelmatig bij Lief kijken. Maar dat ging gewoon niet beter. Hoestdrank, paracetamol, veel drinken. Ik sleepte alles naar boven.
Die avond op tijd naar bed.
Dezelfde nacht zat ie om vijf uur beneden en die nacht daarop weer om kwart over drie.
Ik slaap redelijk door. Gek genoeg.
Vandaag zouden wij op alle twee de kleinkinderen passen. Kleindochter de hele dag en kleinzoon zouden wij uit school halen.
Maar dat ging niet met Lief. Dus ging ik vanmorgen alleen naar Zoon. Die moest vandaag weer naar het ziekenhuis.
Het was gezellig. Veel gepuzzeld, kleien en spelletjes. Ook nog een stuk gewandeld.
Samen haar broer uit school gehaald.
Lief was de hele dag alleen. Het ging redelijk. Langzaam beter.
Het is wel een hardnekkig virus.
Sterkte daar in die ziekenboeg!
BeantwoordenVerwijderen