Veranderd

-

Niet alleen de wereld in het algemeen is veranderd door corona, ook mijn wereld is veranderd. Die is een stukje kleiner geworden. Ik zie zoon en schoondochter wel maar er is afstand. Letterlijk! Geen knuffel of aanraking maar nog steeds zwaaien op anderhalve meter afstand.

Ook geen neven en nichtendag dit jaar. Ik mis het wel. Wij zien elkaar niet vaak maar hadden net het contact weer opgepakt. En dat is nu wreed verstoord.

Wat ook veranderd is is mijn blog. Wat ik schrijf is heel anders dan hoe ik mij in werkelijkheid voel. Ik kan niet zomaar alles neerpennen. Internet blijft wel internet,hè?

Geen foto's meer van de kleinkinderen. En die zijn zo leuk! Vier en vijf jaar zijn ze nu. Op zwemles, kleinzoon zit op klimmen en kleindochter gaat naar het danstheater. Zingen, dansen en acteren. Net iets voor haar.

Soms weet ik niet meer waar ik over kan schrijven. Inderdaad: kan. Want dat zijn verschillende dingen. Willen en kunnen.

Juist in deze tijd mis ik mijn moeder heel erg. Niet even bellen of langs gaan. Samen koffie drinken en over van alles en nog wat praten. Maar de laatste maanden zat zij in een verpleeghuis en dan is de situatie ook niet best. Een beetje dubbel allemaal.

Er gebeurt hier veel, heel veel al is het in mijn kleine wereld. Genoeg stof tot schrijven maar ik publiceer het niet.Soms zet ik het op papier, soms blijft het in mijn hoofd hangen.

Het wordt nooit meer het echte normaal, net als mijn blog. Maar misschien is dat goed genoeg.

Liefs Joanne

Reacties

  1. Anoniem16 september 2020 om 08:34

    Lastig, maar we leren er wel veel van, ook over onszelf.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Janne16 september 2020 om 12:44

    Wat vervelend dat je niet kunt schrijven wat je wilt.
    Kun je niet een 2E blog beginnen, anoniem.
    Deze tijd is voor iedereen best moeilijk, gelukkig heb ik, behalve een man die tevens een vriend is, ook een geweldige zus en 2 goede vriendinnen. We komen wel bij elkaar maar houden de 1 1/2 meter afstand aan.
    We hebben onze kinderen en kleinkinderen, down under, sinds januari 2019 niet gezien. Wie weet hoelang het duurt eer we weer naar Australië kunnen vliegen.
    Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Anoniem16 september 2020 om 20:09

    Heel vervelend dat je niet meer open kunt schrijven, lijkt me een lastige keus.
    De tijd is inderdaad absoluut niet leuk, kinderen en kleinkinderen in het buitenland meer dan een half jaar niet gezien. Oude ouders die in een verpleegtehuis zitten sinds een paar maanden. Ook daar erg voorzichtig mee om gaan. Geen verjaardagen met familie gehad sinds een half jaar. We zitten in hetzelfde schuitje met elkaar, niet leuk maar ik probeer de moed er in te houden. Lieke

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.

Populaire posts van deze blog

Notaris

-
Vandaag naar de Notaris geweest. Dat wilde ik al heel lang. Lief zag dat niet zo zitten dus gebeurde er niets. De afspraak stond er al maanden. Een testament en een levenstestament. Nu Lief er niet meer is moeten de kinderen alles regelen. Ik ben er altijd heel open over geweest. En ik had wel wat vragen. Het was een lieve jonge vrouw. Er was een klik. Ze legde alles goed uit  Jongste en middelste zoon gingen mee. Lopend, want het was niet ver van mijn huis. Zo konden zij ook met hun vragen bij haar terecht. Het was gemoedelijk.  Het opstellen van de testamenten was zonder de kinderen. Alleen met de notaris. Na afloop mocht ik ze wel alles vertellen. Maar eigenlijk wisten ze het al. Van te voren veel over gesproken. Over drie weken krijg ik het concept thuis gestuurd. Dan moet ik een afspraak maken om te tekenen. Na afloop nog een tijd bij mij thuis gezeten. Blij dat het geregeld is. Liefs Joanne 😘 
Meer lezen

Iets uitleggen

-
Ik heb lang getwijfeld of ik het zou delen. Het is geen oordeel. Gewoon een uitleg. Mensen die al langer meelezen ontdekten tussen de regels door dat er wel wat speelde. Ik zit niet te wachten op nare reacties. Die heb ik al genoeg gehad.             ------------------------------------------------------ Ik was nog zeventien en Lief twintig toen wij verkering kregen. En twintig en twee en twintig jaar toen wij trouwden. Als je zo lang bij elkaar bent dan ken je elkaar door en door. Lief was een fantastische echtgenoot en vader. Lief,  zorgzaam, vol humor en stond altijd klaar. Voor iedereen. Ik werd op handen gedragen.  September 2010 kreeg Lief een dubbele hernia . Hij kwam thuis te zitten en vond dat heerlijk. Hij wilde eigenlijk niet terug naar zijn werk. Hij had een beetje een kort lontje. Op zijn werk liep het niet meer. Veel ruzie. Hij kon het steeds moeilijker bijbenen. Hij werkte bij de overheid met klanten en kwam steeds vaker mopperend e...
Meer lezen

Wolletje

-
Mijn jongste broer heeft een hondje. Wolletje. Zo noem ik hem maar even. Hij is ook wollig. Hij is al een paar keer komen logeren. Een paar dagen, een week, maar niet zo lang als nu. Drie weken. Ze gaan op vakantie. Sinds lange tijd. Hebben het de afgelopen tijd moeilijk gehad. Alles is nu wat rustiger en ze besloten sinds vier jaar weer op vakantie te gaan.  Hun zoon die dan vaak bijspringt moet werken. En dan is Wolletje de hele dag alleen. Dus vroeg broer of ik er voor open stond. Ik zei spontaan ja, drie maanden geleden. En nu is ie er. De eerste nacht zit erop. Hij is makkelijk, lief en ligt graag op je voeten. Je kunt rustig een kop koffie drinken voordat je hem uitlaat. Drie keer per dag. Het laatste rondje rond acht uur , s avonds. Gelukkig niet om elf uur in het donker. Ik heb slecht geslapen. Zeg altijd spontaan ja en ga dan nadenken. De zorg voor iemand. De eerste keer zonder Lief. Hij was ook gek op Wolletje. Zochten elkaar ook altijd op. Maar hij ligt nu rustig in zijn...
Meer lezen