Triest

-



Ik heb veel neven en nichten. Maar met één heb ik een goede band. Mijn moeder had dat ook. Kon uren met hem bellen. Na haar crematie heb ik dat overgenomen. Ongemerkt. Gek eigenlijk want vroeger was er helemaal geen contact.

Zijn vrouw kreeg Alzheimer. Begin zestig was zij. In het begin had hij er geen erg in. Maar in 2013 kreeg zij dan toch de diagnose.

Mijn neef was onuitputtelijk in zijn zorg naar haar toe. Tot een jaar geleden woonde zij nog thuis. Heel triest allemaal hoe het ging. Hoe hij langzaam zijn vrouw verloor. En elke keer maar oplossingen zoeken.

Waar zij heel erg van genoot was met de trein reizen. Dus kocht hij regelmatig kaartjes. Met koffie en broodjes stapten zij op de trein. Van het oosten van het land naar Den helder en weer terug. Bewonderenswaardig.

Ik belde regelmatig met hem hoe het met haar ging. Ze werd steeds magerder en wilde ook niet eten. Liep de hele dag.

Afgelopen vrijdag kreeg ik een telefoontje dat zij was overleden. Heel onverwacht. 72 jaar.

Lief en ik gaan naar de crematie maandag. Afscheid nemen.

Van een bijzonder lief mens.

Liefs Joanne

Reacties

  1. Kliefje29 oktober 2020 om 08:13

    Gecondoleerd... xx

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Anoniem29 oktober 2020 om 08:14

    Rotziekte! Gecondoleerd.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mevrouw W.29 oktober 2020 om 10:33

    Sterkte xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Iris Papilio29 oktober 2020 om 11:54

    Gecondoleerd... wat is het toch een vreselijke ziekte. En zo jong... Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. nicole orriens30 oktober 2020 om 10:26

    Wat naar zeg... Alzheimer is altijd zo'n trieste ziekte. Sterkte gewenst en fijn dat je er voor je familie kunt zijn als troost.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. mirjam kakelbont2 november 2020 om 22:22

    Lieve Joanne,
    Gecondoleerd met het overlijden van je nicht. Dementie is een vreselijke ziekte. Alleen de schil is er nog...Dat ze mag ruste in vrede.
    Veel liefs en sterkte ♥

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.

Populaire posts van deze blog

Notaris

-
Vandaag naar de Notaris geweest. Dat wilde ik al heel lang. Lief zag dat niet zo zitten dus gebeurde er niets. De afspraak stond er al maanden. Een testament en een levenstestament. Nu Lief er niet meer is moeten de kinderen alles regelen. Ik ben er altijd heel open over geweest. En ik had wel wat vragen. Het was een lieve jonge vrouw. Er was een klik. Ze legde alles goed uit  Jongste en middelste zoon gingen mee. Lopend, want het was niet ver van mijn huis. Zo konden zij ook met hun vragen bij haar terecht. Het was gemoedelijk.  Het opstellen van de testamenten was zonder de kinderen. Alleen met de notaris. Na afloop mocht ik ze wel alles vertellen. Maar eigenlijk wisten ze het al. Van te voren veel over gesproken. Over drie weken krijg ik het concept thuis gestuurd. Dan moet ik een afspraak maken om te tekenen. Na afloop nog een tijd bij mij thuis gezeten. Blij dat het geregeld is. Liefs Joanne 😘 
Meer lezen

Iets uitleggen

-
Ik heb lang getwijfeld of ik het zou delen. Het is geen oordeel. Gewoon een uitleg. Mensen die al langer meelezen ontdekten tussen de regels door dat er wel wat speelde. Ik zit niet te wachten op nare reacties. Die heb ik al genoeg gehad.             ------------------------------------------------------ Ik was nog zeventien en Lief twintig toen wij verkering kregen. En twintig en twee en twintig jaar toen wij trouwden. Als je zo lang bij elkaar bent dan ken je elkaar door en door. Lief was een fantastische echtgenoot en vader. Lief,  zorgzaam, vol humor en stond altijd klaar. Voor iedereen. Ik werd op handen gedragen.  September 2010 kreeg Lief een dubbele hernia . Hij kwam thuis te zitten en vond dat heerlijk. Hij wilde eigenlijk niet terug naar zijn werk. Hij had een beetje een kort lontje. Op zijn werk liep het niet meer. Veel ruzie. Hij kon het steeds moeilijker bijbenen. Hij werkte bij de overheid met klanten en kwam steeds vaker mopperend e...
Meer lezen

Wolletje

-
Mijn jongste broer heeft een hondje. Wolletje. Zo noem ik hem maar even. Hij is ook wollig. Hij is al een paar keer komen logeren. Een paar dagen, een week, maar niet zo lang als nu. Drie weken. Ze gaan op vakantie. Sinds lange tijd. Hebben het de afgelopen tijd moeilijk gehad. Alles is nu wat rustiger en ze besloten sinds vier jaar weer op vakantie te gaan.  Hun zoon die dan vaak bijspringt moet werken. En dan is Wolletje de hele dag alleen. Dus vroeg broer of ik er voor open stond. Ik zei spontaan ja, drie maanden geleden. En nu is ie er. De eerste nacht zit erop. Hij is makkelijk, lief en ligt graag op je voeten. Je kunt rustig een kop koffie drinken voordat je hem uitlaat. Drie keer per dag. Het laatste rondje rond acht uur , s avonds. Gelukkig niet om elf uur in het donker. Ik heb slecht geslapen. Zeg altijd spontaan ja en ga dan nadenken. De zorg voor iemand. De eerste keer zonder Lief. Hij was ook gek op Wolletje. Zochten elkaar ook altijd op. Maar hij ligt nu rustig in zijn...
Meer lezen