Missen

Soms mis ik het. Mijn oude manier van bloggen. Gewoon je gevoel opschrijven. Alles wat je raakt en meemaakt. Foto's van de kleinkinderen die al zo groot zijn. En zo ondeugend.

Ik ben open. Ze mogen alles van mij weten. Lief zit anders in elkaar. Die hoeft niet zo nodig. En zeker  hoeft alles van hem niet op het internet. Ik heb ook wel mijn grenzen hoor. Maar mijn blog is toch mijn  uitlaatklep. En zo voelt het niet meer.

Ik maak ook niet veel mee. Tenminste waar ik wel over kan schrijven. Er gebeurt genoeg in mijn leven. Soms teveel. Maar dat vertel ik dan niet.

Afgelopen weekend sliepen de kleinkinderen hier. Het gesprek kwam op: Later als ik groot ben.
Ze wilden wel trouwen. En kindertjes.

"Twee meisjes en een jongen", zei kleinzoon.
"Hoe heten ze dan?" vroegen wij.

"Sara, Klara en Luca", zei kleinzoon vol overtuiging.

"En als ik groot ben ga ik in jullie huis wonen want dat vind ik mooi. En de speeltuin is dichtbij!"

Of hij dat voor zichzelf wilde of eventuele kinderen liet hij maar in het midden.

Kleindochter wilde graag met een buurjongen trouwen en later twee meisjes. De namen wist ze nog niet.

Grootse plannen voor een zes en vier jarige.

Liefs Joanne

Reacties

  1. Je kleinkinderen zijn rijkdom, leuk die opmerkingen van hun.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Gewoon super serieuze gesprekken met die kleintjes... enig! Van dat huis en die speeltuin vind ik echt ook zo lief... Mooi toch dat je dit wel kunt delen? Geniet maar van ze!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.

Populaire posts van deze blog

Notaris

Iets uitleggen

Wolletje