Bedperikelen

Toen Lief en ik pas getrouwd waren sliepen wij in een twijfelaartje. Met een kuil in het midden van het matras. Dat was geen probleem. Wij rolden vanzelf gezellig naar elkaar toe.

Wij verhuisden naar een flat en hadden meer ruimte. Die wilde Lief ook in bed. Dus dat werd een bed met de afmeting 140×200. Toen nog dekens en lakens. 

Weer een verhuizing en renovatie verder vond Lief het tijd voor een ander bed. Slaapkamer compleet vernieuwd en een bed met de afmeting 160×200. Inmiddels al een tijd met een dekbed.

En soms was dat oorlog, hahaha...... Ik had aan Lief gevraagd wat hij wilde. Twee eenpersoons of een twee persoons. Dekbed wel te verstaan. Het werd dat laatste.

"En niet zeuren, he.. had ik gezegd.

Wij hebben wel twee aparte matrassen en dito bedbodem. Lief een andere dan ik.

Dan denk je dat alles lekker loopt. Maar nee. Lief heeft intussen al heel wat matrassen versleten, toppers en kussens. Ik niet. Ik sliep als een roosje op mijn ( in zijn ogen) oude matras en topper.

Als hij midden in de nacht weer eens aan zijn bedbodem sleutelde sliep ik lekker door. Meestal dan.

Wat ik volgens hem in mijn slaap deed was mij helemaal in wikkelen. En hij lag zonder. In de zomer geen probleem want dan kreeg ik zijn gedeelde van het dekbed boven op mij.

Twee eenpersoons wil hij niet. En ik ook niet. Ik slaap dan niet. Dat hebben wij ondervonden op menig vakantie adres. Plus dat ik best een aardig aantal overtrekken heb.

Inmiddels heb ik wel een nieuw matras. Toch maar gezwicht.

Doordat Lief een aparte bedbodem heeft lag hij altijd hoger met zijn matras. 

" Je ligt in een ravijn", zei hij dan 

Nu is het een beetje gelijk getrokken.

Al blijft het vechten om het dekbed.

Liefs Joanne 😘 🧡 

.