Op mijn netvlies

Ik riep altijd heel stoer: "Dat pesten, daar ben ik wel overheen". Maar de laatste tijd merk ik toch dat dat niet het geval is. Het heeft wel degelijk een stempel op mijn doen en laten gedrukt.

Voor mij is het nog onbegrijpelijk hoe twee meisjes van ongeveer twaalf jaar oud jaren ongestoord hun gang konden gaan. Dat niemand dat in de gaten had. Geen enkele leerkracht op school was zich er van bewust. Natuurlijk had ik mijn mond open moeten doen. Maar de ene twaalfjarige is de andere niet.

Die twee, ik zie ze nog haarscherp voor mij. Eén meisje woonde in dezelfde straat. Praktisch mijn buurmeisje. Ze manipuleerden twee klassen. En ik zat alleen. Had de lerares niets in de gaten of wilde ze niets zien? Voor mij nog altijd een vraag. Een meisje dat altijd alleen achter in de klas in een hoekje zat, ineengedoken, dat valt toch op. En niet één week, één maand, nee.... jaren.

Laten struikelen in de hal tussen de lessen door, inkt in je tas gooien, je huiswerk verscheuren. Een stomp in je maag, achtervolgd worden tot in de toiletten, het staat op mijn netvlies. En het heeft mij gevormd. Tot op de dag van vandaag.

Ik heb nooit geleerd van mij af te bijten. Voor mijzelf op te komen. Ik dacht als ik maar aardig ben dan is men ook aardig tegen mij. Dus zei ik overal ja op. Ook al kwam het niet uit, was ik moe, had ik even geen zin.

En als je dan van mensen die dicht bij je staan zo'n trap na krijgt, dat helpt niet echt. Mijn zelfvertrouwen, als ik het al had, bereikte het nulpunt.
Het geloof in mensen ben ik wel kwijt geraakt. Je wordt toch gekwetst, al doe je het nog zo goed.

"Wie goed doet goed ontmoet". Ik geloof er niet in.

Ik heb het ook laten gebeuren. Misschien stond het wel dik op mijn voorhoofd geschreven. Ik weet het niet.

Maar het wordt toch tijd dat ik eens voor mijzelf opkom. Dus in het nieuwe jaar gaat de bezem door het huis. En mijn gedachten.

Wat Mirjam zei is waar: "De mensen veranderen niet dus moet je zelf veranderen.

En dat ga ik doen.


7 opmerkingen:

  1. Inderdaad.... je moet voor jezelf opkomen, dat ga ik voortaan ook doen (besloot ik in oktober al..)

    Degenen die fout gedrag vertonen worden beloond in ons land en onze maatschappij.. wij kunnen daar vna alles van vinden maar het feit is er en wij moeten ons staande zien te houden.

    Nu een nieuw blog... en hopelijk inderdaad van iemand die van zich afschopt en zich niet langer laat ringeloren.


    PS... ik had op alle voorgaande blogjes hier van jou wel gereageerd maar ik zie die niet terug... zitten ze in de spammap ofzo?

    Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik zie verder geen reacties. Misschien is er wat fout gegaan. In het begin stond het reactieveld niet goed ingesteld.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Gelukkig Nieuwjaar!
    Veel blogplezier op je nieuwe plek ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik begrijp je volkomen .Vaak zeggen we ik heb het achter me gelaten ,niet dus want het heeft ons gevormd tot wie we nu zijn .Toch heb ik wel geleerd om me niet alles te laten zeggen en daar zijn mensen niet altijd blij mee.Ondanks dat ik heel erg beschaafd boos kan zijn .Ik maak me niet druk meer wat mensen in mijn omgeving zeggen of hoe ze over me denken ,roddelen word er toch wel gedaan .Het kost tijd om dat soort dingen los te laten en je schouders op te halen .Doen meis ,ga ervoor en kies voor jezelf ,je bent het waard !!!
    Liefs xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik dacht echt dat het achter mij lag. Maar de laatste tijd speelt het toch op.Maar ik hoef niet met iedereen vriendjes te zijn. Dat leer ik nu wel.

    Dankjewel voor je lieve reactie.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Als je beseft waarom je (vroeger) iets gedaan hebt, ben je halverwege de weg omhoog. Het begint met het besef...
    Dit wordt jouw jaar, Joanne!

    BeantwoordenVerwijderen

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.