Zegeningen



Vandaag is Zoon jarig. Het cadeau had ik al een tijd in huis. Voor de Corona crisis. Plannen werden gemaakt. Gezellig op bezoek. Koffie en gebak. En toen kon er niets meer. Anderhalve meter afstand, dat wel.

Vanmorgen gefeliciteerd via FaceTime. Gezongen ook nog met onze kraak stemmen. Wel gek eigenlijk. Wetend dat dit het enige is.
Maar het was gezellig. De kleinkinderen zwaaiden. Die zijn nog te klein om het hele gebeuren te snappen.

Zoon vroeg of hij iets kon lenen. En toen dachten wij om het te brengen. Met zijn cadeaus. Dus toch een beetje een verjaardagsgevoel. Het was een rijdbaar object en daar bovenop zijn cadeaus. Zoon, schoondochter en kleinkinderen in de deuropening, wij op veilige afstand.

Het was op een vreemde manier gezellig. De kleinkinderen zwaaiden weer en gingen naar binnen. Lief heeft een paar foto's gemaakt en ik een filmpje. Toch een memorabele dag.

Het is een rare tijd om jarig te zijn. Maar dat is niets vergeleken met al die mensen die ziek zijn en in het ziekenhuis liggen. Al die bedrijven en zaken die dicht zijn. Een recessie is al weer in aantocht. Banenverlies en meer.

Ik tel mijn zegeningen. Want mijn dierbaren en ik zijn gezond. Gelukkig nog steeds.

En dat is heel erg waardevol.

Liefs Joanne

2 opmerkingen:

  1. Gefeliciteerd met je jarige zoon.
    Het is een rare tijd en ik hoop dat jullie de volgende verjaardag gewoon weer ouderwets gezellig met z'n allen kunnen vieren.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. We zitten met zijn allen in het zelfde schuitje, met 1,5 ertussen in. Rare realiteit. Virtueel huggen mag wel.

    BeantwoordenVerwijderen

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.