Positief

-
Ondanks de moeilijke situatie is er veel om dankbaar voor te zijn. Ons leven is niet zo heel veel anders. Nou ja, ik zie de kinderen en kleinkinderen niet meer. En dat doet wel pijn. Maar iedereen is gezond en daar doe je het toch voor?

De zon schijnt, mijn huis is spic en span, leuke series die ik volg en verder een goed dak boven ons hoofd.
Geen wekker zetten. Gewoon op je eigen tijd wakker worden. Kopje koffie, verse bonen. Het ruikt heerlijk. Ontbijtje, serie en nog een kopje koffie. Heerlijk douchen. Ik hou van water.

Ik zit altijd een tijdje in mijn nachtponnetje beneden. Met mijn kleedje. Daar kan ik mij gewoon heerlijk in wikkelen. Het leven is ontspannend. Behalve de angst voor het virus. Wat ik toch wel een beetje probeer weg te drukken, los te laten.

Wij hadden het best druk. Nu heel erg rustig. En dat is goed. bijkomen. Je rust nemen.
Lief doet de boodschappen, ik blijf thuis. Met mooi weer zit ik in de tuin.

Het blijft nog wel even zo. Het nieuwe normaal, zoals het genoemd wordt. Het blijft vreemd. Maar ook dit zal wennen.
En tot die tijd geniet ik van veel positieve dingen.

Want die zijn er echt wel.

Liefs Joanne

Reacties

  1. kliefje16 april 2020 om 10:05

    Take care!! Kus.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Elisabeth16 april 2020 om 12:21

    Ik heb geen moeite met thuis zijn want dat was ik toch meestal ,zeker dit laatste jaar .Ik doe zelf de boodschappen en ja dan loop je toch risico ,maar ja het is niet anders .Het zal nog wel een tijd gaan duren deze situatie .Geniet maar van de mooie kleine dingen
    Liefs xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mirjam Kakelbont23 april 2020 om 20:43

    Als het niet kan zoals het moet, moet het maar zoals het kan.
    Wij zeggen steeds tegen elkaar: we hadden het veel slechter kunnen hebben. We zijn blij met onze tuin en de polder die om de hoek ligt. We maken er zeker het beste van! Sommige mensen lijken ingeënt tegen positiviteit maar daar doen wij lekker niet aan mee.
    Lieve groet ♥

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.

Populaire posts van deze blog

Notaris

-
Vandaag naar de Notaris geweest. Dat wilde ik al heel lang. Lief zag dat niet zo zitten dus gebeurde er niets. De afspraak stond er al maanden. Een testament en een levenstestament. Nu Lief er niet meer is moeten de kinderen alles regelen. Ik ben er altijd heel open over geweest. En ik had wel wat vragen. Het was een lieve jonge vrouw. Er was een klik. Ze legde alles goed uit  Jongste en middelste zoon gingen mee. Lopend, want het was niet ver van mijn huis. Zo konden zij ook met hun vragen bij haar terecht. Het was gemoedelijk.  Het opstellen van de testamenten was zonder de kinderen. Alleen met de notaris. Na afloop mocht ik ze wel alles vertellen. Maar eigenlijk wisten ze het al. Van te voren veel over gesproken. Over drie weken krijg ik het concept thuis gestuurd. Dan moet ik een afspraak maken om te tekenen. Na afloop nog een tijd bij mij thuis gezeten. Blij dat het geregeld is. Liefs Joanne 😘 
Meer lezen

Iets uitleggen

-
Ik heb lang getwijfeld of ik het zou delen. Het is geen oordeel. Gewoon een uitleg. Mensen die al langer meelezen ontdekten tussen de regels door dat er wel wat speelde. Ik zit niet te wachten op nare reacties. Die heb ik al genoeg gehad.             ------------------------------------------------------ Ik was nog zeventien en Lief twintig toen wij verkering kregen. En twintig en twee en twintig jaar toen wij trouwden. Als je zo lang bij elkaar bent dan ken je elkaar door en door. Lief was een fantastische echtgenoot en vader. Lief,  zorgzaam, vol humor en stond altijd klaar. Voor iedereen. Ik werd op handen gedragen.  September 2010 kreeg Lief een dubbele hernia . Hij kwam thuis te zitten en vond dat heerlijk. Hij wilde eigenlijk niet terug naar zijn werk. Hij had een beetje een kort lontje. Op zijn werk liep het niet meer. Veel ruzie. Hij kon het steeds moeilijker bijbenen. Hij werkte bij de overheid met klanten en kwam steeds vaker mopperend e...
Meer lezen

Ben ik weer even

-
Ferrara zei met recht dat het stil is hier. En ze heeft gelijk.  Ik weet niet zo goed hoe ik het uit moet leggen. Het blijft moeilijk. Overdag gaat het prima maar het alleen eten en naar bed gaan is nog steeds moeilijk. Ik mis mijn klets halfuurtje. Nu kijk ik even op mijn telefoon. Gewoon TikTok. Geen zware onderwerpen.  Ik voel mij ook onzeker. Ben ik nu de enige die het na een jaar nog steeds moeilijk heeft. Ben ik daar raar in? Gewoon verder met je leven, toch? Dacht ik dat ik na alle eerste keren het tweede jaar makkelijker zou zijn. Niets is minder waar. Schuldig voel ik mij ook nog steeds. Dat ik in de week dat Lief in het ziekenhuis ook lag zelf ziek was en daardoor hem niet meer gezien of gesproken heb. Het afscheid kwam zo onverwachts. En dan ben je na 52 jaar alleen.  Maar ik heb hele lieve kinderen. Die mij regelmatig ophalen en leuke dingen ondernemen. Een hele gezellige Koningsdag gehad.  Middelste zoon heeft MS en jongste zoon heeft het nog moeilijk me...
Meer lezen