Zwijmelen *Tijd* op Zaterdag



De hele week heb ik op de bank gezeten. Het merendeel van de dag. Vanaf half maart zit ik binnen. Alleen even naar Zoon toen hij jarig was. Even zwaaien.

De angst zit er bij mij goed in. Wat er allemaal gebeurt. Het lijkt wel een slechte film. Dat zei ik tegen lief. Misschien is het niet realistisch, die angst. Ik weet het niet. Maar het verlamde mij wel.

"Het is niet de situatie maar de angst er voor waar je aan onderdoor gaat". Dat zei iemand en dat ben ik nooit vergeten. Angst om de angst.

Lief volgt het journaal. Het is goed om op de hoogte te blijven maar niet de hele dag. Teveel informatie is ook niet goed. Elk programma ging er over. Het leek wel of er niets anders meer gebeurde. Het leven staat stil. De hele dag thuis. Weinig afleiding. Geen bezoek, niet op bezoek gaan. De kinderen en kleinkinderen niet meer zien.

Over twee weken wordt kleinzoon vijf jaar. Alleen even vanaf een afstand zwaaien en een cadeau voor de deur leggen. Ze zijn nog te klein om het te snappen.

Al die mensen aan de beademing hakt er ook behoorlijk in. Herinneringen komen boven.
Het is voor iedereen moeilijk. En ik hoop dat wij straks weer naar buiten kunnen. Onbezorgd, al zal het nooit meer hetzelfde zijn.

Dit weekend ga ik in de tuin zitten. Van de zon genieten en vitamientjes opdoen. En ik ben ontzettend dankbaar dat iedereen nog steeds gezond is.

Het heeft gewoon tijd nodig.

Voor meer zwijmelen kijk even bij Natasja

Liefs Joanne

3 opmerkingen:

  1. Angst is een heel naar ding, het heeft absoluut geen goede eigenschappen maar dat hoef ik jou niet te vertellen.
    Geniet van je tuin en de zon !

    Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb mezelf op rantsoen geplaatst. Slechts tweemaal per dag mag ik op mijn NOS-app kijken. Verder bekijken we het maar per dag. Zelfs de zwaarste storm gaat liggen. Ook deze, alleen wanneer...?
    Angst is een zware voedingsbodem.
    Liefs ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het lijkt me heel naar om in deze tijd ook nog angst te ervaren. Gek genoeg ervaar ik het niet. Ik weet ook niet waarom niet. De beelden en cijfers moeten me toch echt wel angst aan jagen.
    Ik kabbel in het rustige ritme van mijn rustige dagen. En misschien word ik pas angstig als er mensen uit mijn kring ziek worden of overlijden. Ik denk wel na over hoe de wereld er hierna uit gaat zien. Zal het virus in andere varianten terug blijven komen? Kunnen we ooit nog zo vrij reizen over de wereld als we altijd gedaan hebben? Of zullen we in de toekomst iedereen als een bron van besmetting moeten blijven zien?
    Ik hoop dat de zon je goed heeft gedaan. Vitamine D hebben we zo hard nodig na de winter!

    BeantwoordenVerwijderen

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.