&^*%#$%*&*%$#&*

Ik ben een rustig persoon. Ik blijf op de achtergrond en doe niet vaak mijn mond open in het openbaar. Gewoon wel vriendelijk antwoord geven als iemand mij iets vraagt, maar verder hoor je mij niet.

Morgen is schoondochter jarig. Wij gaan op bezoek. Naar binnen dit keer. Ik stuurde een appje naar zoon en hij vroeg of wij verder dan de anderhalve meter van de voordeur wilden komen. Leuk!
Het wordt mooi weer en misschien kunnen wij wel in de tuin zitten.

Samen met haar moeder geef ik een abonnement op de L.inda. Wilde ze graag. Maar ik vind het leuk om toch nog iets te geven en een kaart.
Lief ging mee maar bleef in de auto wachten. Wij gingen nog naar een andere winkel en die was wat verder weg.
Ik wilde een leuke kaart kopen en eenmaal bij de winkel aangekomen stond een vrouw daar ijverig te kijken. Ik bleef op keurige afstand. Wachten totdat zij klaar was.

"Wat een paniekzooi zeg, belachelijk!"Een vrouw kwam aangelopen en vertikte het om een mandje te pakken. Dat moet zodat ze weten hoeveel mensen er in de winkel zijn.
"Ik pak geen mand hoor, wat een onzin. Als je het krijgt dan krijg je het".

"Een mandje is verplicht", zei ik vriendelijk.
"Een kleine moeite, toch?"

"Corona, corona, wat een onzin allemaal. God heeft een plan. Er lopen gewoon teveel mensen op deze aarde rond. En dan die anderhalve meter. Gewoon niet doen".
"Dus God heeft een vloek uitgesproken, gooide een ziekte naar beneden en roeit de halve wereldbevolking uit?"vroeg ik.

"Precies", zei de vrouw.

En toen ging het gesprek over God's wil.
"Als ik ziek word is het zijn wil. Om er aan toe te voegen dat ze al corona had gehad."

Ik werd kriegelig. Iets wat ik nooit heb.

"Als ik dood ga weet ik waar ik naar toe ga", zei ze.

"De hemel of de hel?"vroeg ik fijntjes. "Ik hoop dat je de goede afslag neemt".

Ze vertrok haar gezicht en liep scheldend weg.

"Volgens mij mag je van God niet vloeken", riep ik nog.

Soms halen sommige mensen het slechtste in je naar boven. *Zucht*

Liefs Joanne