Onschuldig
Het lijkt eeuwen geleden dat ik uit eten ging. Dat was op 8 maart. Een week later was alles dicht. De scholen, restaurants, kappers. Het nieuwe normaal zoals het zo mooi gezegd wordt.
Zoon vond het beter om wat afstand te bewaren. Voor ieders gezondheid. Dus werd het facetimen, bellen en appen. En zwaaien van een afstand. Het begon te wennen. Die situatie. Ik bleef binnen, Lief deed de boodschappen. En als ik een keer wegging dan was ik verbaasd dat sommige mensen rakelings langs je heen gingen. Terwijl ik afstand wilde bewaren.
Panisch ben ik niet, wel voorzichtig. En dat is niet verkeerd. Dat werd je toch ook aangeraden?
Ik was niet eens verbaasd toen ik de drukte op Hemelvaartsdag zag op de tv. Ik had het wel verwacht. Ligt het aan mij of hebben veel mensen een plaat voor hun hoofd? Straks zitten wij weer verplicht binnen. Met z'n allen. Door die mensen die nu massaal erop uit trekken.
"Want binnen zitten word je zooooo zat!" Maar dat is mijn mening.
Moest ik eerst wennen aan het binnen zitten en geen contact nu moet ik weer wennen aan weggaan en contact. Hoe gek het ook klinkt.
Zoon had aangegeven dat wij dat weer op kunnen pakken. Dus een afspraak gemaakt voor afgelopen woensdagmiddag. Zoon, schoondochter en de kleinkinderen kwamen gezellig op bezoek. Had ik meestal van alles in huis nu was het een karige boel. Dus Lief ging naar de supermarkt.
Het was mooi weer. Wij hebben in de tuin gezeten. Tafel, stoeltjes en speelgoed lag klaar voor de kleinkinderen die netjes afstand bewaarden. Alles was zo ingericht dat die afstand er ook was.
Ze hadden de lol van hun leven. Ze gingen helemaal op in hun spel. Af en toe riepen ze naar ons, lieten zien waar ze mee speelden.
Twee maanden waren ze niet bij ons binnen geweest of in de buurt. Voor de deur staan zwaaien en af en toe facetimen. Maar het leek of ze gisteren nog op bezoek geweest waren. Ze gingen gewoon verder waar ze een paar maanden geleden mee gestopt waren.
Heel mooi eigenlijk, de onschuld van de kinderen. Ze weten dat er mensen ziek zijn. Dat ze daardoor een beetje afstand moeten bewaren. Maar ze pakken het goed op. En het was gezellig!
Genoten met een grote G!
Liefs Joanne
Zoon vond het beter om wat afstand te bewaren. Voor ieders gezondheid. Dus werd het facetimen, bellen en appen. En zwaaien van een afstand. Het begon te wennen. Die situatie. Ik bleef binnen, Lief deed de boodschappen. En als ik een keer wegging dan was ik verbaasd dat sommige mensen rakelings langs je heen gingen. Terwijl ik afstand wilde bewaren.
Panisch ben ik niet, wel voorzichtig. En dat is niet verkeerd. Dat werd je toch ook aangeraden?
Ik was niet eens verbaasd toen ik de drukte op Hemelvaartsdag zag op de tv. Ik had het wel verwacht. Ligt het aan mij of hebben veel mensen een plaat voor hun hoofd? Straks zitten wij weer verplicht binnen. Met z'n allen. Door die mensen die nu massaal erop uit trekken.
"Want binnen zitten word je zooooo zat!" Maar dat is mijn mening.
Moest ik eerst wennen aan het binnen zitten en geen contact nu moet ik weer wennen aan weggaan en contact. Hoe gek het ook klinkt.
Zoon had aangegeven dat wij dat weer op kunnen pakken. Dus een afspraak gemaakt voor afgelopen woensdagmiddag. Zoon, schoondochter en de kleinkinderen kwamen gezellig op bezoek. Had ik meestal van alles in huis nu was het een karige boel. Dus Lief ging naar de supermarkt.
Het was mooi weer. Wij hebben in de tuin gezeten. Tafel, stoeltjes en speelgoed lag klaar voor de kleinkinderen die netjes afstand bewaarden. Alles was zo ingericht dat die afstand er ook was.
Ze hadden de lol van hun leven. Ze gingen helemaal op in hun spel. Af en toe riepen ze naar ons, lieten zien waar ze mee speelden.
Twee maanden waren ze niet bij ons binnen geweest of in de buurt. Voor de deur staan zwaaien en af en toe facetimen. Maar het leek of ze gisteren nog op bezoek geweest waren. Ze gingen gewoon verder waar ze een paar maanden geleden mee gestopt waren.
Heel mooi eigenlijk, de onschuld van de kinderen. Ze weten dat er mensen ziek zijn. Dat ze daardoor een beetje afstand moeten bewaren. Maar ze pakken het goed op. En het was gezellig!
Genoten met een grote G!
Liefs Joanne
Wat heerlijk!
BeantwoordenVerwijderenDaar kunnen veel volwassenen nog wat van leren!
BeantwoordenVerwijderenFijn dat jullie elkaar weer in het echt konden zien.
Jullie kunnen terugkijken op een heerlijke dag! Hartstikke fijn ♥
BeantwoordenVerwijderenIk herken dat het ook weer wennen is dat het gewone leven weer meer op gang komt. Het is best een overgang vind ik.
BeantwoordenVerwijderen