Zwijmelen *Door draaien* op Zaterdag

-


Soms heb ik het gevoel dat de wereld stil staat. Alles is anders. Buiten op straat. Binnen is alles hetzelfde. Elke dag opnieuw. Hetzelfde ritme, gewoon geen verschil tussen de dagen. Zo voelt het. Of ons land een beetje in winterslaap is.

Maar langzaam ontwaakt datzelfde land. Er mag weer wat meer. Met regels dat wel, nog steeds. En dat is goed. Niet alleen zijn er veel mensen ziek of ziek geweest, de ic lag vol en helaas zijn er veel mensen overleden. Dierbaren die geen afscheid konden nemen.

Het lijkt een eeuw geleden dat wij met z'n allen hutje aan mutje op het strand lagen, festivals bezochten en de terrassen uitpuilden op een mooie zomerdag.

Nu leek het soms wel een spookstad. Helemaal verlaten met mensen achter de ramen. Een ongekende wereld. Een onbekende wereld.

Maar de scholen beginnen weer, de lagere school. De kappers staan te popelen om maandag weer te knippen. En zo ontwaakt ons land uit een kleine winterslaap.

Maar ik heb nog steeds het gevoel dat de wereld stil staat, al draait de wereld toch echt wel door.

Voor meer zwijmelen kijk even bij Natasja

Liefs Joanne

Reacties

  1. skar.home.blog9 mei 2020 om 18:38

    Alsof we letterlijk en figuurlijk in de lente zitten, knoppen die eigenlijk niet willen uitkomen, wel willen, maar niet mogen, kunnen....
    Al vind ik de rust op straat wel prettig, maar het zal me ook plezieren om maandag de kinderen weer naar school te zien gaan...
    Mooie uitvoering door Ilse de Lange....

    BeantwoordenVerwijderen
  2. AnneMarie Winter10 mei 2020 om 14:41

    Een beetje bang ben ik er nog wel voor om erop uit te gaan ondanks dat ik er hevig naar verlang.
    De toeristen mogen van mij nog wel even wegblijven. De rust kan ik goed waarderen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. natasja14 mei 2020 om 22:44

    Ik was afgelopen weekend op een leeg strand, in een weekend in de meivakantie op Goeree. Het was bizar om te zien.
    Ik zit zo enorm in mijn bubbel, dat ik eigenlijk nog niet eens verlang naar alle activiteiten. Ik zou hier nog wel even willen blijven.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.

Populaire posts van deze blog

Notaris

-
Vandaag naar de Notaris geweest. Dat wilde ik al heel lang. Lief zag dat niet zo zitten dus gebeurde er niets. De afspraak stond er al maanden. Een testament en een levenstestament. Nu Lief er niet meer is moeten de kinderen alles regelen. Ik ben er altijd heel open over geweest. En ik had wel wat vragen. Het was een lieve jonge vrouw. Er was een klik. Ze legde alles goed uit  Jongste en middelste zoon gingen mee. Lopend, want het was niet ver van mijn huis. Zo konden zij ook met hun vragen bij haar terecht. Het was gemoedelijk.  Het opstellen van de testamenten was zonder de kinderen. Alleen met de notaris. Na afloop mocht ik ze wel alles vertellen. Maar eigenlijk wisten ze het al. Van te voren veel over gesproken. Over drie weken krijg ik het concept thuis gestuurd. Dan moet ik een afspraak maken om te tekenen. Na afloop nog een tijd bij mij thuis gezeten. Blij dat het geregeld is. Liefs Joanne 😘 
Meer lezen

Iets uitleggen

-
Ik heb lang getwijfeld of ik het zou delen. Het is geen oordeel. Gewoon een uitleg. Mensen die al langer meelezen ontdekten tussen de regels door dat er wel wat speelde. Ik zit niet te wachten op nare reacties. Die heb ik al genoeg gehad.             ------------------------------------------------------ Ik was nog zeventien en Lief twintig toen wij verkering kregen. En twintig en twee en twintig jaar toen wij trouwden. Als je zo lang bij elkaar bent dan ken je elkaar door en door. Lief was een fantastische echtgenoot en vader. Lief,  zorgzaam, vol humor en stond altijd klaar. Voor iedereen. Ik werd op handen gedragen.  September 2010 kreeg Lief een dubbele hernia . Hij kwam thuis te zitten en vond dat heerlijk. Hij wilde eigenlijk niet terug naar zijn werk. Hij had een beetje een kort lontje. Op zijn werk liep het niet meer. Veel ruzie. Hij kon het steeds moeilijker bijbenen. Hij werkte bij de overheid met klanten en kwam steeds vaker mopperend e...
Meer lezen

Ben ik weer even

-
Ferrara zei met recht dat het stil is hier. En ze heeft gelijk.  Ik weet niet zo goed hoe ik het uit moet leggen. Het blijft moeilijk. Overdag gaat het prima maar het alleen eten en naar bed gaan is nog steeds moeilijk. Ik mis mijn klets halfuurtje. Nu kijk ik even op mijn telefoon. Gewoon TikTok. Geen zware onderwerpen.  Ik voel mij ook onzeker. Ben ik nu de enige die het na een jaar nog steeds moeilijk heeft. Ben ik daar raar in? Gewoon verder met je leven, toch? Dacht ik dat ik na alle eerste keren het tweede jaar makkelijker zou zijn. Niets is minder waar. Schuldig voel ik mij ook nog steeds. Dat ik in de week dat Lief in het ziekenhuis ook lag zelf ziek was en daardoor hem niet meer gezien of gesproken heb. Het afscheid kwam zo onverwachts. En dan ben je na 52 jaar alleen.  Maar ik heb hele lieve kinderen. Die mij regelmatig ophalen en leuke dingen ondernemen. Een hele gezellige Koningsdag gehad.  Middelste zoon heeft MS en jongste zoon heeft het nog moeilijk me...
Meer lezen