Zwijmelen *Heimwee* op Zaterdag

-
jjj

Vroeger, heel lang geleden zat ik in een vakantiekolonie. Vreselijk vond ik het. En het heeft niet geholpen. Zes weken van huis, zonder bezoek de eerste drie weken.
De heler grote vakantie zat ik daar. Geen aansluiting bij de andere kinderen. Ik voelde mij eenzaam en zo alleen.

Is het toen begonnen? Heimwee. Want daar had ik vreselijk veel last van. Ik verlangde naar huis, naar mijn ouders en mijn kamertje. Mijn veilige haven.

Mijn opa en oma hielden van kamperen, net als mijn ouders. En als ze zelf niet op een camping stonden dan gingen ze bij elkaar op bezoek. Zo ook op een zondag. Mijn broer en ik hadden vakantie en mijn oma opperde dat wij wel een paar dagen konden blijven. Ik vond het niks. Maar uiteindelijk toch gebleven. Twee hele dagen. Ik was letterlijk ziek van heimwee. Mijn ouders hebben mij opgehaald. Het ging echt niet meer.

Heimwee, het doet wat met je. En ik weet niet waarom ik er nog steeds last van heb. Voor mij geen verre vakanties. In Portugal wilde ik ook snel naar huis.

Dus blijf ik tegenwoordig dicht bij huis. Een midweek gaat nog wel. Maar meer zit er niet in.

Mijn eigen bedje past toch beter bij mij.

Voor meer zwijmelen kijk even bij Natasja

Liefs Joanne

Reacties

  1. Mevrouw W.23 mei 2020 om 13:46

    Dat is erg vervelend en je kan daar ook echt ziek van zijn, hĂš.
    Maar als je het weet kun je er nu wel rekening mee houden.

    Wat erg zo'n vakantiekolonie. Het ligt misschien een beetje aan de omstandigheden, maar ik had er niet aan moeten denken om mijn kinderen zo lang niet te zien.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Elisabeth23 mei 2020 om 17:28

    He bah die vakantie kolonie .Mijn vriendinnetje moest er vaak heen en wat miste ik haar dan.En het hielp niets want ze bleef gewoon klein en heel dun .Heimwee ken ik niet.Een prachtig nummer weer van Ilse
    Liefs xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  3. natasja28 mei 2020 om 09:38

    Och heinmwee... dat begon al met tranen bij het afscheid nemen.
    En dan vooral niet bellen. Wat dat draaide op zeker uit op huilen.
    Logeren bij iemand dat ging nog wel. Maar op kamp... Het was niet dat ik het niet naar mijn zin had. Ik miste vooral mijn moeder gewoon.
    Mijn vader ook hoor. Mijn mijn moeder.
    En nu heb ik al meer dan 20 jaar heimwee naar haar.

    Maar ik kan nu ook heimwee hebben naar onze vakantiestek in Duitsland of naar ons huisje bij zee als we daar een poosje niet komen.

    Het is een prachtig nummer van Ilse. Ik had het nog nooit gehoord.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.

Populaire posts van deze blog

Notaris

-
Vandaag naar de Notaris geweest. Dat wilde ik al heel lang. Lief zag dat niet zo zitten dus gebeurde er niets. De afspraak stond er al maanden. Een testament en een levenstestament. Nu Lief er niet meer is moeten de kinderen alles regelen. Ik ben er altijd heel open over geweest. En ik had wel wat vragen. Het was een lieve jonge vrouw. Er was een klik. Ze legde alles goed uit  Jongste en middelste zoon gingen mee. Lopend, want het was niet ver van mijn huis. Zo konden zij ook met hun vragen bij haar terecht. Het was gemoedelijk.  Het opstellen van de testamenten was zonder de kinderen. Alleen met de notaris. Na afloop mocht ik ze wel alles vertellen. Maar eigenlijk wisten ze het al. Van te voren veel over gesproken. Over drie weken krijg ik het concept thuis gestuurd. Dan moet ik een afspraak maken om te tekenen. Na afloop nog een tijd bij mij thuis gezeten. Blij dat het geregeld is. Liefs Joanne 😘 
Meer lezen

Iets uitleggen

-
Ik heb lang getwijfeld of ik het zou delen. Het is geen oordeel. Gewoon een uitleg. Mensen die al langer meelezen ontdekten tussen de regels door dat er wel wat speelde. Ik zit niet te wachten op nare reacties. Die heb ik al genoeg gehad.             ------------------------------------------------------ Ik was nog zeventien en Lief twintig toen wij verkering kregen. En twintig en twee en twintig jaar toen wij trouwden. Als je zo lang bij elkaar bent dan ken je elkaar door en door. Lief was een fantastische echtgenoot en vader. Lief,  zorgzaam, vol humor en stond altijd klaar. Voor iedereen. Ik werd op handen gedragen.  September 2010 kreeg Lief een dubbele hernia . Hij kwam thuis te zitten en vond dat heerlijk. Hij wilde eigenlijk niet terug naar zijn werk. Hij had een beetje een kort lontje. Op zijn werk liep het niet meer. Veel ruzie. Hij kon het steeds moeilijker bijbenen. Hij werkte bij de overheid met klanten en kwam steeds vaker mopperend e...
Meer lezen

Ben ik weer even

-
Ferrara zei met recht dat het stil is hier. En ze heeft gelijk.  Ik weet niet zo goed hoe ik het uit moet leggen. Het blijft moeilijk. Overdag gaat het prima maar het alleen eten en naar bed gaan is nog steeds moeilijk. Ik mis mijn klets halfuurtje. Nu kijk ik even op mijn telefoon. Gewoon TikTok. Geen zware onderwerpen.  Ik voel mij ook onzeker. Ben ik nu de enige die het na een jaar nog steeds moeilijk heeft. Ben ik daar raar in? Gewoon verder met je leven, toch? Dacht ik dat ik na alle eerste keren het tweede jaar makkelijker zou zijn. Niets is minder waar. Schuldig voel ik mij ook nog steeds. Dat ik in de week dat Lief in het ziekenhuis ook lag zelf ziek was en daardoor hem niet meer gezien of gesproken heb. Het afscheid kwam zo onverwachts. En dan ben je na 52 jaar alleen.  Maar ik heb hele lieve kinderen. Die mij regelmatig ophalen en leuke dingen ondernemen. Een hele gezellige Koningsdag gehad.  Middelste zoon heeft MS en jongste zoon heeft het nog moeilijk me...
Meer lezen