Geheugen

Ik heb een goed geheugen, als een olifant zeg maar. Net als mijn moeder. Die was op hoge leeftijd nog behoorlijk bij. Kende alle telefoonnummers uit haar hoofd. Van iedereen. Zelfs van twintig terug.

Soms is het handig, maar soms is het ook een last. Want ik vergeet niets. Zeker als het een impact heeft gehad. Ik moet het wel meegemaakt hebben om het te onthouden. Dat hoeft maar één keer en dan is het verankerd in mijn geheugen.

Lief krijgt er af en toe het heen en weer van. Hij heeft de gewoonte om als ie wakker is de datum te noemen. Dan weet hij wat voor dag het is.
"Weet je wie er vandaag jarig is?"vaag ik dan.
Overbodig. Want hij onthoudt vrij weinig. En zeker geen data.

Familieleden, buren, ex-collega's. Verjaardagen, trouwdatum, zelfs de sterfdatum. Ik lepel het moeiteloos op.

Nu ben ik ook degene die de contacten onderhoud. Lief heeft daar niets mee. En het appen vind hij niets. Net als bellen.

Net als de namen en geboortedata van de koninklijke familie.
Gek eigenlijk hè, dat ik dat onthoud. Het gaat vanzelf. En soms vind ik dat vervelend. Want mijn hoofd raakt erg vol. Er kan niet veel meer bij.

Maar soms is een lopende agenda ook wel handig.

Liefs Joanne