Zwijmelen *Gebroken vriendschap* op Zaterdag

Ik had vroeger niet veel vriendinnen. Na een paar nare ervaringen wilde ik ook geen vriendschap meer. Kon ik ook niet gekwetst worden.

Maar toen kwam ik J. tegen. Wij woonden bij elkaar in de buurt. Een beetje een vrijbuiter, het tegenovergestelde van mij. Ik onschuldig en bedeesd, zij verre van onschuldig en totaal niet bedeesd.

Vorige week werd zij 65 jaar. Als zij nog op deze aardbol rond loopt tenminste.

Wij konden samen lachen en huilen, vertelden onze verdrietjes en geheimen. Zij was gek op een jongen die haar niet zag staan, behalve 's avonds laat in het fietsenhok. Ik probeerde haar uit te leggen dat zij zich niet zo moest laten gebruiken. En zij op haar beurt probeerde mij te bekeren. Tot een avondje fietsenhok. Het is ons allebei niet gelukt.

Maar lol dat wij hadden! Door de week bij haar of mij en in 't weekend samen uit. Dichtbij huis, een soort buurthuis.
Daar waren wij elke zaterdagavond te vinden.

Ik kreeg verkering met mijn buurjongen, maar J. en ik waren boezemvriendinnen. Soms gingen wij met z'n vieren uit. Reuze gezellig.

Totdat ik er achter kwam dat mijn vriend en mijn vriendin het samen meer dan reuze gezellig hadden.

Het was het einde van mijn verkering en ook het einde van een mooie vriendschap. Ik weet niet wat ik op dat moment het meeste miste.

Mijn vertrouwen had een behoorlijke deuk opgelopen.

Later kwam ik haar nog wel eens tegen. Inmiddels getrouwd en een kindje. Misschien wilde zij niet dat iemand van haar vroegere leven wist. Maar dat zou ik nooit vertellen.

Maar toen ik haar weer zag kon ik ook wat afsluiten. Een mooie, maar ook verdrietige periode.

En dat ging er vorige week door mij heen. Dat geheugen, hè?

Voor meer zwijmelen kijk even bij Natasja

Liefs Joanne