Man en (geen) hond

Soms is het goed om eerst iets uit te proberen voordat je het aanschaft. Een waarheid als een koe.

Sinds donderdag logeert Wolletje bij ons. Een schattig goed opgevoed hondje. Het was al lang geleden afgesproken. En ik zag er naar uit.
Eerst nog onwennig, later ging het beter. En 's avonds was het of ie er altijd was.

Drie keer per dag lieten wij hem uit. 's Morgens en 's avonds wat dichterbij, 's middags ging ik naar het park en maakte een rondje van een uur.
Ik genoot, Wolletje genoot en Lief bleef dan thuis. Want wandelen is niets voor hem. Vindt er ook niets aan.

Dus liepen Wolletje en ik samen in het park. De eerste middag ging Lief wel mee. Naar het park. Wat hem zwaar tegen viel. Het lopen en de weg.
"Waar nu naar toe?" hoorde ik regelmatig. Alles ziet er anders uit als je niet in de auto zit;-).

Ik zag vele herkenningspunten. Want ik kwam er eigenlijk nooit. En het park is erg groot. Maar met een hond gaat er een wereld voor je open. Mensen zeggen je vriendelijk gedag, maken een praatje, hebben vaak zelf ook een hond. Leuk!
Vorige week liep ik nog op slippers, nu laarzen. En het was nodig ook.

Wat minder leuk was was de regen. Voor Lief dan. Ik genoot even goed wel. Lief keek eerst op de buienradar en stapte dan de deur uit. Met een beetje geluk bleef het droog.
Wolletje heeft wel een mand maar had de gewoonte om bij je voeten te liggen. En daar waren wij niet aan gewend. Dus altijd uitkijken.

Vrijdag kwamen de kleinkinderen. En die vonden Wolletje geweldig. Eerst keken ze de kat uit de boom maar het was al snel dikke mik.

Waar ik verbaasd over was was het feit dat Wolletje al na één keer uitlaten feilloos wist waar wij woonden. Maakt niet uit welke kant je de straat in liep, hij stopte voor het juiste huis.

Morgen word hij weer opgehaald.Best jammer. Maar het is goed zo. Lief vindt het leuk voor een paar dagen maar is helemaal van het idee afgestapt om een hond te nemen.

En dan is soms een logeetje heeeeel erg leuk!

Liefs Joanne