Over wandelen en de buienradar

 

Vervang de vakantie door corona. Hetzelfde gevoel. Wat heb ik veel gesnaaid. Om het toch een beetje leuk te maken. Want maanden binnen zitten, geen bezoek, niemand zien en de kinderen en kleinkinderen ver weg. Je zou er van in een depressie raken.

Vroeger kon ik eten wat ik wilde, ik kwam geen gram aan. Dat is nu wel anders. Het blijft er aan plakken en gaat niet weg. Ik heb de gewoonte om kleding te kopen als ik op het laagst ben van mijn gewicht en dan is het niet goed om veel aan te komen. Dan zit niks meer lekker.

Weken geleden zag ik het licht. Of in ieder geval mijn gewicht op de weegschaal. Tijd voor actie! Geen snoep meer of gebak of wat dan ook. Volkoren brood met kaas, 's middags yoghurt met fruit en 's avonds warm eten. Niet te veel.

En bewegen. Veel bewegen. Dus werd er elke dag stevig gewandeld. Met mijn stappenteller bij de hand. Mijn conditie was wel wat slechter geworden dus ik moest het weer wat opbouwen. Het was mooi weer dus geen enkel probleem. Ik hou van wandelen. Elke dag een stukje verder.

Inmiddels al een paar kilo kwijt wilde ik vandaag een stuk lopen.
"Je kunt beter vroeg gaan, Jo, het gaat regenen.
Lief had de buienradar bij de hand.
"Ik vind een beetje regen niet erg", zei ik.
Maar Lief hield vol om op tijd weg te gaan.

En dat deed ik ook. Maar ik bleef dicht bij huis,. Van wandelen kwam niet veel want ik hield steeds de lucht in de gaten. Voor de zekerheid wel een paraplu meegenomen.

Maar wat er ook uit de lucht kwam vallen.....geen regen. Het bleef kurkdroog. Ik baalde wel. Jammer van mijn wandeling.

Verder komt er niet zoveel van. Morgen de kleinkinderen. Die blijven eten. 

Maar dat is ook wel weer genieten.

Liefs Joanne