Zwijmelen * Lieve Mam* op Zaterdag
Lieve Mam
Vandaag is het je geboortedag. Het is alweer vier jaar geleden dat je ons verliet maar het lijkt gisteren. Het gemis wordt niet minder maar meer. Niet meer even langs gaan, niet meer even bellen. Het blijft stil.
Het is niet altijd zo geweest. Soms vlogen de vonken in het rond. Ik was een lastige puber. Maar zelf was je ook niet altijd makkelijk. Maar wel lief en oprecht, al zag ik dat toen niet zo.
Er was een tijd dat wij elkaar kwijt raakten. Letterlijk. Ondanks alle toenaderingen hield ik mijn poot stijf. Ik moest veel verwerken. En daar had ik tijd voor nodig.
Maar toen was daar dat kaartje dat ik in de bus deed na Kerst. Of wij een kopje koffie konden drinken. Samen praten.
Dagen heb ik in onzekerheid geleefd. Maar uiteindelijk kreeg ik bericht. Van mijn broer. Mijn moeder wilde graag contact maar het verliep eerst via mijn oudste broer. Vele gesprekken volgden en na enige tijd zouden wij elkaar na vele jaren weer zien.
Eén blik was genoeg en wij vielen elkaar huilend in de armen. De hele avond gepraat. Extra lang in de auto want wij raakten de weg kwijt.
Helaas was je gezondheid niet goed. Je zicht was heel slecht en je kon zelfstandig niet veel meer. Ik kwam een paar keer per op bezoek en wij belden elke dag. 's Avonds om half acht.
Helaas liep alles anders dan wij alle twee dachten. Je kon niet meer thuis wonen en werd eerst opgenomen in het ziekenhuis. Voor een nieuwe hartklep. Ik koester die momenten. Want elke avond kwam ik op bezoek. "Heb je al koffie?" vroeg je dan. Ik ging op je bed zitten en je was erg openhartig. Je vertelde dingen die ik niet wist. Over je jeugd die niet zo makkelijk was. Wat je anders in je leven had willen doen. Waar je spijt van had.
We hebben gelachen, gehuild en nieuwe herinneringen gemaakt.
Helaas overleed je een week later in je slaap. Zo onverwachts. Onwerkelijk. En zo voelt het nog steeds.
Lieve Mam, ik mis je steeds meer.
Voor meer zwijmelen kijk even bij Natasja
Liefs Joanne
Wat fijn dat je in de laatste fase nog zulke openhartige gesprekken hebt gehad met je moeder.
BeantwoordenVerwijderenIk mis mijn moeder alweer 23 jaar. En in tijden dat het met mezelf wat minder gaat mis ik haar meer dan anders.
Je hebt een mooi liedje gevonden bij je verhaal.
Wat goed dat je die stap nam.
BeantwoordenVerwijderenWat een prachtig nummer heb je hier geplaatst. Heel toepasselijk bij je verhaal. Je moeder verliezen... ik vind het nog steeds moeilijk dat ze er niet meer is. Kan haar ook op sommige momenten zo verschrikkelijk missen. Herinneringen kunnen nooit worden uitgewist.
BeantwoordenVerwijderenLang geleden ook een keer een nummer van Keith Urban geplaatst. Die stem en zijn teksten zijn geweldig!
Mooie muziek bij een verhaal dat ook heel mooi is over een stuk tijd dat mooi en mindermooi was... Ik ben blij voor je dat je dit kunt schrijven, dat je die laatste periode met je moeder hebt mogen beleven.
BeantwoordenVerwijderenPrachtig nummer, bij een heel mooi verhaal...
BeantwoordenVerwijderenFijn dat het contact weer hersteld was, en vaak komen er dan momenten waar je geen weet van had, wat je dan nog over je moeder te weten komt, koester de laatste momenten met je moeder, maar zo te lezen doe je dat ook....
Ik krijg er een brok van in mijn keel. Fijn dat het toch nog goed is gekomen ondanks dat jullie geluk niet zolang meer heeft geduurd.
BeantwoordenVerwijderenWat een prachtig nummer bij een bijzonder verhaal. Zo dapper dat je de stap hebt gezet. Nu kun je daar tevreden naar achterom kijken, als is het met pijn van het gemis in je hart...
BeantwoordenVerwijderenDikke liefs ♥
Mooi gekozen nummer Joanna, ik vind het prachtig!! Mijn moeder stierf toen ik 20 jaar was, en ik een moeilijke puber was. Wat zou ik nog graag met haar willen praten om te laten zien, dat het uiteindelijk toch goed met mij gekomen is. Liefs, Rianne
BeantwoordenVerwijderen