Over rijbewijs, knutselen en een zoutzak

 De man achter het loket bekeek mij aandachtig. 

"Ik ben het echt hoor".

Zette een streng gezicht op.

"Aha...."zei hij, "nu zie ik het".

"Vreselijke foto hè?'

Mmmmmm... apart", zei hij.

Ik had een afspraak maar moest toch een tijdje wachten. Ik kon mijn rijbewijs ophalen. Daar stond ik niet echt om te springen. Met mondkapje, tig keer gedesinfecteerd was ik eindelijk aan de beurt.

"Een glimlach had best gemogen als uw tanden maar niet zichtbaar zijn" riep hij mij nog na.

Nu laat ik de laatste tijd best mijn tanden zien. Op de meest ongelukkige momenten dat wel.

Ik besloot een rondje te lopen. Even uitwaaien.

s' Middags de kleinkinderen opgehaald. Die dolenthousiast waren toen ze ons zagen. "Gaan wij logeren?" vroeg kleindochter.

"Volgende week", zei ik.

Ze bleven wel eten. Pannenkoeken. Lekker.

Het werd een knutselmiddag. Met papier en (kinder) schaar. Wij hebben een speelkamer. Voor nop. Want ze zitten altijd beneden. Zo gezellig vinden ze. Het was een waar slagveld na het knipwerk. Wel mooie dingen. Vooral Lief en ik hadden de blaren op onze handen staan. Om half acht weer netjes thuis afgeleverd.

Dit weekend ging ook de klok terug. Daar heb ik altijd last van. Lief niet. Nooit. Tot nu. Ik had het bed verschoond en dan draai ik altijd het matras om. Ook nu.
Ik werd om half vier (nieuwe tijd) wakker van een tierende Lief. Die druk met zijn matras in de weer was. Hij heeft een verstelbare bedbodem. En dat was blijkbaar niet goed. Ik zat recht overeind. 
Inmiddels stapte Lief weer in bed en was zo vertrokken. Met veel gezaag. En ik kon niet meer slapen.

Om tien voor vijf ben ik er uit gegaan. Om de rest van de dag als een zoutzak door te brengen. Zo moe! Ik weet niet of het aan dat uurtje lag of omdat ik zo weinig had geslapen, maar ik kwam niet op gang.

Vanmorgen werd ik om half zeven wakker. Goed geslapen. 
"Ik ga er uit", zei ik tegen Lief. Die verbaasd zei dat hij dan ook wel opstond.

Hetzelfde ritueel. Koffie maken, water drinken, een glas voor Lief klaarzetten en de tv aan. Lief kijkt graag journaals. Tot mijn verbazing was er alleen teletekst.. Ik keek op de klok.
Tien voor zes! Ik was vergeten om mijn wekker te verzetten. Stom.

Maar het ging vandaag een stuk beter. En lekker een lange dag. In huis veel gedaan.

Nu lekker slapen. De wekker is inmiddels verzet.

Liefs Joanne