Tikken# Sinterklaas

Tikken# naar een idee van Melody

Ik heb warme herinneringen aan het Sinterklaasfeest van vroeger. Wij waren niet rijk. Een gewoon gezin. Maar mijn ouders maakten van het Sinterklaasfeest een echt feest. Om nooit te vergeten. Ook toen wij er allang niet meer in geloofden.

In juli ging mijn moeder al op cadeau jacht. Ze wist wat wij graag wilden. De voorpret vond zij geweldig. Voor iedereen een hoofd cadeau. En verder nog vele kleine cadeautjes. Ze kon ook enorm goed dichten, mijn moeder. En mijn vader had twee rechterhanden.

Ik weet nog dat ik een keer als surprise een (houten) wasmachine kreeg. Met allemaal gekleurde marjo's. Roze, lichtblauw en nog meer kleuren. Die ooit wit waren. Mijn moeder gooide ze bij de bonte was. En dat moet je niet doen met witte marjo's. Het cadeau laat zich raden. Met een mooi gedicht.

Vroeg in de avond van vijf december begon het feest. Sinterklaasliedjes werden opgezet en wij zongen uit volle borst mee. Mijn jongere broer tegen het raam gedrukt. Want hij mocht niet weten dat alle cadeaus van zolder werden gehaald. Met een vliestrap.

Je hoorde gebonk, het regende hard en mijn broertje was bang.

"De Sint loopt over het dak", zeiden mijn oudste broer en ik. Hij verschoot van kleur.

We hadden ons eigen hoekje in de kamer. Daar werd alles verzameld. Snoepgoed, leuke cadeaus en als klapper op de vuurpijl: Het hoofd cadeau. Tussendoor warme chocolademelk met slagroom. Wij mochten nog even spelen en dan naar bed.

Stuiterend lag ik daarin. Nog vol van de gezellige avond. En alles er omheen.

Een feest waar ik het hele jaar naar uitkeek.

Liefs Joanne