Terugblik

In januari kon niemand bedenken dat een paar maanden later het land op zijn kop stond. En al helemaal niet dat wij nu in december in een totale Lockdown zouden zitten

Het jaar loopt ten einde. Een jaar om nooit meer te vergeten. Het gaat ook vast de geschiedenisboeken in.

Ik zei het al tegen Lief in augustus:" Ze moeten het land dichtgooien". Maar toen het uiteindelijk toch gebeurde viel het best tegen. Ik ben geen terrasmens of een vakantievierder. Altijd maar winkelen is ook niet aan mij besteed. Maar toch ging ik het missen. De lege straten hebben in het begin wel iets maar nu heeft het een trieste aanblik.

Wat ook een impact had is de sluiting van de scholen. Niet alleen voor de kinderen maar zeker ook voor de ouders. Die werken, verplichtingen hebben of misschien niet helemaal gezond zijn. En dan heb je de hele dag je kinderen om je heen. Die je ook nog eens les moet geven.

Zoon ving de kinderen op terwijl schoondochter boven werkte. En die niet niet naar mama mochten. En die er niets van snapten.

Zelf heb ik maanden op de bank gezeten. Ik ben echt bang geweest. Om ziek te worden of om anderen te besmetten. 
Dat heb ik gelukkig niet meer. 

Mensen die op de corona afdeling werken en die dicht bij mij staan. Alleen maar bewondering en respect. En de verhalen. Zo schrijnend. De onmacht. Bij de verzorging en de familie. En mensen die het niet overleven. Dan moet je wel sterk in je schoenen staan. 

Het was in dat opzicht een naar jaar. Maar het heeft ook mooie dingen gebracht. Lief en ik hebben veel gepraat, veel pyjamadagen gehouden. De eerste maanden hadden wij met niemand contact. Dus wat maakt het uit als je 's middags nog in je ponnetje loopt.

Veel series gezien, uitgebreid koffie gedronken en samen een nieuw ritme gevonden. En dat was goed.

Nadat je weer meer mensen mocht zien kwamen de kleinkinderen ook weer. Dat was heerlijk. En er zijn ook weer nieuwe contacten. Of liever vernieuwde contacten. Dat is ook heerlijk. Mensen die wij uit het oog verloren waren en in deze coronatijd contact opnamen.

De decembermaand is bijna om. Gelukkig maar. Ik ben nog steeds geen fan. Volgend jaar, over een dag of drie, staat weer helemaal open. De kerstboom opbergen en weer met de bezem door het huis. De januari schoonmaak. Hoewel ik een poetser ben kan ik ook heeeel goed de boel de boel laten tijdens deze periode.

Op naar oudejaarsavond. Daar ben ik wel fan van. De eerste appelbeignet heb ik al op. Wij zijn die avond met z'n tweetjes.

Ik wens iedereen gezondheid, geluk en heel veel liefde. Voor jezelf en je medemens. 

En een heel goed begin van 2021.

Liefs Joanne