Zwijmelen *Dit was Kerst* op Zaterdag

Of beter gezegd.... Dit was Kerst. Nog een half uurtje en dan is dat ook weer voorbij. En ik vind het niet erg.

Eerste kerstdag waren wij met z'n tweetjes. Volgens traditie geen ontbijtje maar koffie en gebak. Lekker! ik verheugde mij er op. In mijn ponnetje op de bank, alles voor mijn neus en de laatste aflevering kijken van een bloedstollende spannenede serie.

Lief keek ook traditiegetrouw eerst naar de mail op zijn tablet. Tenminste.... dat was de bedoeling. Maar internet, of eigenlijk Wifi had andere plannen. Deed helemaal niets. Nada...noppes... helemaal niets.

Mijn telefoon had gewoon internet. Lief begreep er niets van. En ik ook niet. 

Dan maar naar de serie. Inmiddels had ik mijn koffie op. En mijn slagroom op mijn gebak zag ik langzaam verdwijnen. Wat ook verdween, eigenlijk niet verscheen was Videoland. Waar die serie opstond. Geen beeld, gewoon een foutmelding. Ik begon toch wel een beetje te balen. 

Inmiddels was de ochtend bijna voorbij toen we besloten om maar aan een andere serie te beginnen. Maar wat? 

Niet echt iets gevonden. Lief probeerde van alles uit te zoeken, maar niets hielp. Waarschijnlijk gewoon storing. Verder was het een gewone vrijdag met een kersttintje.

Rond vier uur, half vijf hapjes op tafel en een drankje. Dat wel.

Verder niets bijzonders en zo ging eerste kerstdag over in tweede kerstdag.

Vandaag zouden wij naar zoon gaan maar in overleg toch maar thuis gebleven. Dus weer met z'n tweetjes. Je raakt de dagen kwijt maar het was zaterdag. 

Eigenlijk was het een gewone dag. Koud, slecht weer dus wandelen had ik geen zin in.

Het is weer voorbij, die kerst. Morgen liggen de appelbeignets weer in de winkel.

Op naar oud en nieuw. En 2020 zo gauw mogelijk vergeten!

Voor meer zwijmelen kijk even bij Natasja

Liefs Joanne