Tikken# Verdriet en eenzaam

-


Naar een idee van Melody


                                                    Leven
                                                 Zo anders
                                       Een complete lockdown
                                         Stilte in vele straten
                              Thuiswerken is het nieuwe normaal
            Verlaten terrasjes, geen kindergelach op de schoolpleinen
                            Een pandemie wie had dat ooit gedacht
              Verlies, verdriet ,eenzaamheid, alles staat op je netvlies
               Zwaaien naar mensen die je heel erg dierbaar zijn
         Maar vandaag de eerste stap gezet naar het oude normaal.

                                             Liefs Joanne


Reacties

  1. MelodyK6 januari 2021 om 23:25

    Mooi samengevangen het leed van de waan van het moment nu

    Dank je wel , LIefs terug

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mevrouw W.7 januari 2021 om 07:48

    Mooi beschreven.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Iris Papilio7 januari 2021 om 12:32

    Precies zoals het is! Chapeau!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Elisabeth7 januari 2021 om 16:31

    Mooi geschreven en wat is alles anders .Wij zijn gewent om gewoon meestal thuis te zijn samen dus dat is geen probleem .Maar wat mis ik mijn dochter ondanks dat we elkaar anders ook niet elke week zien .Ik heb haar dit jaar maar 4 keer gezien en een keer hebben we elkaar gewoon even vastgehouden .Of het oude normaal weer terug komt ? het zal in elk geval nog heel lang duren daar twijfel ik niet aan
    Liefs xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  5. nicole orriens8 januari 2021 om 09:31

    Het vaccineren is een goede stap in de richting, hoewel ik gisteren wel een beetje schrok dat er weer meer besmettingen waren...

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.

Populaire posts van deze blog

Notaris

-
Vandaag naar de Notaris geweest. Dat wilde ik al heel lang. Lief zag dat niet zo zitten dus gebeurde er niets. De afspraak stond er al maanden. Een testament en een levenstestament. Nu Lief er niet meer is moeten de kinderen alles regelen. Ik ben er altijd heel open over geweest. En ik had wel wat vragen. Het was een lieve jonge vrouw. Er was een klik. Ze legde alles goed uit  Jongste en middelste zoon gingen mee. Lopend, want het was niet ver van mijn huis. Zo konden zij ook met hun vragen bij haar terecht. Het was gemoedelijk.  Het opstellen van de testamenten was zonder de kinderen. Alleen met de notaris. Na afloop mocht ik ze wel alles vertellen. Maar eigenlijk wisten ze het al. Van te voren veel over gesproken. Over drie weken krijg ik het concept thuis gestuurd. Dan moet ik een afspraak maken om te tekenen. Na afloop nog een tijd bij mij thuis gezeten. Blij dat het geregeld is. Liefs Joanne 😘 
Meer lezen

Iets uitleggen

-
Ik heb lang getwijfeld of ik het zou delen. Het is geen oordeel. Gewoon een uitleg. Mensen die al langer meelezen ontdekten tussen de regels door dat er wel wat speelde. Ik zit niet te wachten op nare reacties. Die heb ik al genoeg gehad.             ------------------------------------------------------ Ik was nog zeventien en Lief twintig toen wij verkering kregen. En twintig en twee en twintig jaar toen wij trouwden. Als je zo lang bij elkaar bent dan ken je elkaar door en door. Lief was een fantastische echtgenoot en vader. Lief,  zorgzaam, vol humor en stond altijd klaar. Voor iedereen. Ik werd op handen gedragen.  September 2010 kreeg Lief een dubbele hernia . Hij kwam thuis te zitten en vond dat heerlijk. Hij wilde eigenlijk niet terug naar zijn werk. Hij had een beetje een kort lontje. Op zijn werk liep het niet meer. Veel ruzie. Hij kon het steeds moeilijker bijbenen. Hij werkte bij de overheid met klanten en kwam steeds vaker mopperend e...
Meer lezen

Ben ik weer even

-
Ferrara zei met recht dat het stil is hier. En ze heeft gelijk.  Ik weet niet zo goed hoe ik het uit moet leggen. Het blijft moeilijk. Overdag gaat het prima maar het alleen eten en naar bed gaan is nog steeds moeilijk. Ik mis mijn klets halfuurtje. Nu kijk ik even op mijn telefoon. Gewoon TikTok. Geen zware onderwerpen.  Ik voel mij ook onzeker. Ben ik nu de enige die het na een jaar nog steeds moeilijk heeft. Ben ik daar raar in? Gewoon verder met je leven, toch? Dacht ik dat ik na alle eerste keren het tweede jaar makkelijker zou zijn. Niets is minder waar. Schuldig voel ik mij ook nog steeds. Dat ik in de week dat Lief in het ziekenhuis ook lag zelf ziek was en daardoor hem niet meer gezien of gesproken heb. Het afscheid kwam zo onverwachts. En dan ben je na 52 jaar alleen.  Maar ik heb hele lieve kinderen. Die mij regelmatig ophalen en leuke dingen ondernemen. Een hele gezellige Koningsdag gehad.  Middelste zoon heeft MS en jongste zoon heeft het nog moeilijk me...
Meer lezen