Zwijmelen * Een boek van liefde* op Zaterdag

"Ik kan er een boek over schrijven".

Dat heb ik vaak tegen Lief gezegd.

Een boek over ons leven, ons huwelijk. Want wij hebben genoeg meegemaakt.

Wij komen allebei uit een andere cultuur. Ik was heel degelijk en onschuldig. Wist ook niet veel van wat er om mij heen gebeurde. Heel erg beschermd opgevoed. Met alles op vaste tijden.

Lief had een hele andere jeugd. Ook andere ouders. En dan met name zijn vader. 

Een nare man en dan is het nog zacht uitgedrukt.

En helemaal niets op vaste tijden.

Ik moest erg wennen aan zijn manier van leven. En hij aan de mijne. Lag ik 's avonds om 10 uur op bed, ging hij nog uit met vrienden tot ver in de nacht.

Tegenpolen trekken elkaar aan zeggen ze. Wij zijn het school voorbeeld.,

Na veel strubbelingen zijn wij getrouwd, nestje gebouwd en de kinderen kwamen. 

Ik had nog steeds een angststoornis en die werd erger na de geboorte van middelste. Een postnatale depressie volgde en die heeft voor een hoop narigheid gezorgd.

Waar ik tot op de dag van vandaag nog steeds de gevolgen van ondervind.

Met elkaar hadden wij het fijn. Een sterk team. We begrepen elkaar zonder woorden.

Zwaar in de schulden, op eigen kracht daar weer uit gekomen. Nog steeds supertrots!

Het sparen ontdekt en mede daardoor een leuke buffer opgebouwd.

De kinderen gingen hun eigen weg en de kleinkinderen werden geboren. Waar wij heel veel plezier aan beleven.

Lief werkte inmiddels bijna 40 jaar en vond het tijd om met pensioen te gaan. Hij was het zat. Het was ook niet de leukste baan. Mensen vertellen hoe ze hun geld moeten besteden.

En toen brak de dag aan dat Lief met pensioen ging. Nog geen 60 jaar.

"Eerst drie weken vakantie", zei hij.

Wij zaten nog in een verbouwing na een renovatie. En voorlopig waren wij daar zoet mee. Lief had het gevoel van: niets moet, alles mag en mijn ritme en structuur verdween. De maandag en dinsdag waren hetzelfde als de zaterdag en de zondag.

Toen het huis klaar was keken wij elkaar eens aan. Wat nu?

Wij zijn erg verschillend en dat kwam naar voren.

Lief wilde fietsen en ik wilde wandelen. Dus dat werd geen gezamenlijke hobby.

Ik hou van een opgeruimd huis en schoonmaken. Dat ging prima toen ik alleen was. Met Lief thuis werd het een heel ander verhaal. Hij vond dat het wel schoon was en ik vond hem in de weg lopen. Soms vlogen de vonken heen en weer.

Inmiddels acht jaar verder hebben wij ons ritme gevonden, al heeft het wel een tijdje geduurd.

Ik ben volwassen geworden in mijn huwelijk, wijzer ook. 

Lief en ik hebben samen ons boek geschreven. In liefde.

Voor meer zwijmelen kijk even bij Natasja

Liefs Joanne