Prikken 2....Wat uitleggen

-

Er zijn veel meningen over het wel of niet vaccineren. En met welk vaccin. Ook niet helemaal onbelangrijk.

Toen de pandemie uitbrak heb ik drie maanden binnen gezeten. Op de bank. Zelfs de tuin ging ik niet in. Alles was dicht en bezoek mocht je niet ontvangen. Alles wat leuk was was er niet meer. Geen kinderen meer binnen of kleinkinderen. 65 worden en dan van twee meter afstand toe worden gezongen, buiten. En dan weer naar huis. Ik raakte er depressief van.

Van de zomer ging ik weer naar buiten. Een rondje lopen. Later met mondkap. Ook in buitengebieden en ik niemand tegen kwam. Want ik had angst om ziek te worden. De vreselijke beelden op tv stonden op mijn netvlies. 
 "Moet je maar niet kijken", denken jullie misschien. Maar Lief volgde alles op het journaal en ik kreeg het dan ook mee. 

Schoondochter werkt in de zorg. Op de Covid afdeling. En die schrijnenede verhalen raken je. Hoe ziek de mensen werden. En overleden. Bij bosjes vielen ze om.

Ik heb al meer dan een jaar niet meer zelf gereden. Niet meer alleen ergens naar toe. Wij hebben een klein bubbeltje. Mijn broers en schoonzussen zie ik ook niet meer. Afstand, afstand, afstand.

Ik heb mijn hele leven al slechte longen gehad. Ik heb astma. En ik wil gewoon niet ziek worden. Ik doe al ruim een jaar heel voorzichtig. Wachtend op die prik. Misschien een gevoel van schijnveiligheid, ik weet het niet. Maar voor mij is het dat wel. Een veilig gevoel.

Waarom Pfizer? Omdat het vertrouwen wekt. Je hoort geen nare dingen.

Waar ik ook mee worstel zijn mijn hormonen. Letterlijk soms gekmakend. Ik heb er nog steeds zo'n last van. De angstaanvallen zijn terug. Allerlei kwaaltjes steken de kop op die de hele dag aanwezig zijn.
"Hormonen slikken", zegt de huisarts. Maar dat staat mij tegen. Hormonen en dan bv Astra Zenica? Mijn oma had trombose. Misschien is het allemaal vergezocht. Ik weet het niet. Maar het is mijn gevoel.

Zo blij dat Lief 2 mei de eerste prik krijgt. En ik kan volgende week een afspraak maken.

Ik begrijp de reactie van Elisabeth heel goed. maar voor mij is het een oplossing. Ik zeg niet DE oplossing. Maar een weg naar het gewone leven. Wat dat dan ook is.

En misschien gaat de rest dan ook wat beter.

Liefs Joanne

Reacties

  1. Mevrouw W.23 april 2021 om 07:09

    Iedereen moet zelf weten of hij/zij zich laat vaccineren. Ik denk ook dat iedereen er heel goed over nadenkt door alle berichtgeving. Eigenlijk is daar geen uitleg voor nodig waarom je je wel laat vaccineren of waarom niet. Het is jammer dat voor- en tegenstanders er over in discussie gaan of een ander hun wil op willen leggen, gewoon ook omdat het zo'n persoonlijke keus is.
    Ik heb in januari de eerste prik en in februari de tweede prik gehad met Pfizer. Op een stijve arm na heb ik nergens last van gehad.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Elisabeth23 april 2021 om 11:13

    Je bent niemand uitleg verschuldigd .Ik had mijn reactie verwijderd ,maar besefte later dat je hem wel in de mailbox zou krijgen .Ik kan soms nogal erg rechtstreeks zijn in reacties en niet iedereen kan dat waarderen of het zelfs kwetsend vinden .Maar ja het was wel mijn eerlijke mening
    Liefs xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mirjam Kakelbont23 april 2021 om 20:49

    Eerlijk gezegd sta ik niet te popelen om m'n vaccinatie te halen. Maar dan blijf ik een risico voor mijn man en dochter die 'm wel willen halen. Ik wil sowieso niet opgenomen worden op de IC. Voorlopig ben ik nog niet aan de beurt...Komt tijd, komt raad.
    Heel begrijpelijk dat jij blij bent met het vaccin. Hang gerust de vlag uit!
    Lieve groet ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Iris Papilio24 april 2021 om 17:09

    Kan het me goed voorstellen hoor! Ik ben een week geleden geprikt met Pfizer en ik ben er blij mee. 95% bescherming en eigenlijk zo goed als onbesproken. Nergens last van gehad op wat zare vermoeide benen de dag erna na. Jan heeft AstraZeneca gehad van de week. Heeft wat griepachtige verschijnselen en is moe. Maar dat komt ook goed!
    Wij hebben in oktober onszelf afgezonderd. Mijn schoonzoon en daardoor ook mijn dochter nemen het niet zo nauw. Te gemakkelijk in onze ogen. De kinderen van Jan lopen in en uit bij zijn ex en voor ons voelt dat allemaal niet goed.
    Een week of 3 geleden besproken dat we elkaar wel buiten kunnen zien (ik wandel al met mijn dochter, maar de mannen hadden elkaar een half jaar niet in het echt gezien). Toevallig vandaag, dochter en schoon weer fysiek op de koffie gehad, buiten en op afstand. Wat een heerlijke dag! Het voelt gewoon veel vrijer! Het komt allemaal goed hoor meis! Houd nog even vol! Knuffel 🤗

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Koffie Digitalix25 april 2021 om 11:43

    Ik kan mij jouw gevoel voorstellen.
    Ikzelf laat mij ook vaccineren. Niet omdat ik nergens kom (al is mijn wereld wel heel klein) of omdat ik bang ben ziek te worden (ik heb het hoogstwsl al gehad en heb nog last van de naweeën) maar omdat ik, door mij te laten vaccineren, iemand kan helpen voor wie het niet mogelijk is.
    Welk vaccin ik krijg maakt mij niets uit. Het risico op trombose neem ik voor lief. Mocht het zo zijn, dan heb ik de aanleg trombose al in mij en was het er toch wel een keer van gekomen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Smeg19 januari 2022 om 21:48

    Hier ook het vaccin gehaald. De booster ook.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.

Populaire posts van deze blog

Notaris

-
Vandaag naar de Notaris geweest. Dat wilde ik al heel lang. Lief zag dat niet zo zitten dus gebeurde er niets. De afspraak stond er al maanden. Een testament en een levenstestament. Nu Lief er niet meer is moeten de kinderen alles regelen. Ik ben er altijd heel open over geweest. En ik had wel wat vragen. Het was een lieve jonge vrouw. Er was een klik. Ze legde alles goed uit  Jongste en middelste zoon gingen mee. Lopend, want het was niet ver van mijn huis. Zo konden zij ook met hun vragen bij haar terecht. Het was gemoedelijk.  Het opstellen van de testamenten was zonder de kinderen. Alleen met de notaris. Na afloop mocht ik ze wel alles vertellen. Maar eigenlijk wisten ze het al. Van te voren veel over gesproken. Over drie weken krijg ik het concept thuis gestuurd. Dan moet ik een afspraak maken om te tekenen. Na afloop nog een tijd bij mij thuis gezeten. Blij dat het geregeld is. Liefs Joanne 😘 
Meer lezen

Iets uitleggen

-
Ik heb lang getwijfeld of ik het zou delen. Het is geen oordeel. Gewoon een uitleg. Mensen die al langer meelezen ontdekten tussen de regels door dat er wel wat speelde. Ik zit niet te wachten op nare reacties. Die heb ik al genoeg gehad.             ------------------------------------------------------ Ik was nog zeventien en Lief twintig toen wij verkering kregen. En twintig en twee en twintig jaar toen wij trouwden. Als je zo lang bij elkaar bent dan ken je elkaar door en door. Lief was een fantastische echtgenoot en vader. Lief,  zorgzaam, vol humor en stond altijd klaar. Voor iedereen. Ik werd op handen gedragen.  September 2010 kreeg Lief een dubbele hernia . Hij kwam thuis te zitten en vond dat heerlijk. Hij wilde eigenlijk niet terug naar zijn werk. Hij had een beetje een kort lontje. Op zijn werk liep het niet meer. Veel ruzie. Hij kon het steeds moeilijker bijbenen. Hij werkte bij de overheid met klanten en kwam steeds vaker mopperend e...
Meer lezen

Ben ik weer even

-
Ferrara zei met recht dat het stil is hier. En ze heeft gelijk.  Ik weet niet zo goed hoe ik het uit moet leggen. Het blijft moeilijk. Overdag gaat het prima maar het alleen eten en naar bed gaan is nog steeds moeilijk. Ik mis mijn klets halfuurtje. Nu kijk ik even op mijn telefoon. Gewoon TikTok. Geen zware onderwerpen.  Ik voel mij ook onzeker. Ben ik nu de enige die het na een jaar nog steeds moeilijk heeft. Ben ik daar raar in? Gewoon verder met je leven, toch? Dacht ik dat ik na alle eerste keren het tweede jaar makkelijker zou zijn. Niets is minder waar. Schuldig voel ik mij ook nog steeds. Dat ik in de week dat Lief in het ziekenhuis ook lag zelf ziek was en daardoor hem niet meer gezien of gesproken heb. Het afscheid kwam zo onverwachts. En dan ben je na 52 jaar alleen.  Maar ik heb hele lieve kinderen. Die mij regelmatig ophalen en leuke dingen ondernemen. Een hele gezellige Koningsdag gehad.  Middelste zoon heeft MS en jongste zoon heeft het nog moeilijk me...
Meer lezen