Kanjer

                                                                              Zie je mij
                                                                              Zie je mij echt?

                                                                             want ik ben er nog,
                                                                             verstopt
                                                                             in mijzelf.......

Schoondochter werkt in een zorgcentrum. Op de Covid-afdeling. Eigenlijk is het een herstellingsoord. Voor mensen die op moeten knappen na een operatie en niet alleen thuis kunnen blijven.

Maar nu is het in gebruik voor Covid patienten. Ze komen vanaf huis of uit het ziekenhuis. Te goed voor de IC maar te slecht om geen verzorging te krijgen. Ook aan de beademing.

Ze draait 12 uurs diensten. Om zo min mogelijk verloop te hebben. Helemaal ingepakt. Je gaat er behoorlijk in zweten. Maar je hoort haar nooit klagen. Onvermoeibaar is ze. Ze houdt van haar werk en van de mensen. Waar je je toch wel een beetje aan gaat hechten. Vaak neemt ze nog de tijd na haar dienst om een praatje te maken, mensen gerust te stellen. Want ze komen behoorlijk ziek binnen.

Het moeilijkst is het als er een patiënt met dementie wordt binnen gebracht. Die niet begrijpt wat er gebeurt. Ze neemt de tijd. Praat met ze. Totdat iemand rustig is. 
"Wanneer kom je weer?" wordt er vaak aan haar gevraagd. Als ze vertelt dat ze een paar dagen vrij is barsten sommigen in huilen uit. Want schoondochter voelt vertrouwd. En nu moeten ze weer voor een paar dagen aan een ander wennen.

Ze houdt zich goed, schoondochter. Maar het grijpt haar aan. 

En dan gaat de telefoon om half negen. Ik zit alleen beneden. Het is schoondochter. Op weg naar huis.
Het duurt wel een half uurtje voordat ze thuis is.

"Ik dacht, ik bel schoonmams even. Hoe is het?" Handig handsfree bellen.

En we kletsen een uur in een half uur. Ze kan even haar ei kwijt. Vertelt wat ze die dag heeft meegemaakt. Hoe zwaar het is maar ook zo mooi .Dat er op het laatste moment nog een opname was. Met een ernstig zieke patiënt.

Maar ze heeft een gave om iedereen gerust te stellen. En de mensen met dementie hebben een speciaal plekje in haar hart. 

"Ik ben thuis, ik ga ophangen hoor. Slaap lekker voor straks. Dikke kussss....."

Een kanjer, dat is ze.

Liefs Joanne