Een belangrijk vraagje
Ik heb er eerder over geschreven. Ik kreeg op jonge leeftijd een fobie. Een angststoornis wat behoorlijk veel invloed had op mijn leven. Het was heftig. Niets meer durven. Angst voor de angst. Niets hielp. Groepstherapie, psygoloog, psychiater, het hele traject heb ik afgelopen.
Groepstherapie was voor mij zo angstig. Ik was ziek er voor en ziek er na. Toen besloot de huisarts dat ik er mee moest stoppen. Ik kreeg medicijnen die de ergste angst weghaalden. En met hulp van Lief ging het langzaam beter. Het heeft jaren geduurd voordat ik verder dan mijn tuinhek durfde. In mijn eentje dan. Met Lief ging ik wel weg. Moest ik van hem.
De jaren verstreken en ik kreeg wat meer vertouwen. Dat ik het echt wel kon. Met behulp van medicijnen.
Nu winkel ik in mijn eentje, ga naar de bieb, met de kleinkinderen op stap. Maar ergens sluimert er nog steeds die fobie. Soms krijg ik een paniekaanval. Ik herken het.
In de bus en trein krijg je mij nog steeds niet. Alleen dan.
Ik heb een herhaalrecept voor die medicijnen. En als ik bel liggen ze de volgende dag voor mij klaar. Vorige week belde ik weer. Kreeg de melding dat ik ze op kon halen maar hoorde niets meer. Ook geen sms, wat ik anders wel kreeg. Na een paar dagen de apotheek gebeld. Die zei dat er niets besteld was maar ze waren op voorraad. Eind van de middag konden ze opgehaald worden.
Lief heeft dat gedaan en kwam met de helft thuis. Inmiddels was de apotheek gesloten. Dus maandag gebeld en toen werd mij verteld dat de bestelling door mijn huisarts was geannuleerd.
Ze vonden het wel vreemd dat ik niet ingelicht was. Ik moest maar een afspraak maken.
Nu is mijn eigen huisarts, een schat van een mens, al een jaar ziek. Dus ik krijg haar vervanger. Die ik nog nooit gezien heb. Ook door de Corona.
Afgelopen vrijdag had ik een afspraak. Met een voor mij onbekende arts. Ze gooide het maar gelijk op tafel. Ze wilde dat ik mijn medicijnen ging afbouwen en aan de antidepressiva ga. Onder begeleiding van een psychiater. Dus ik word gebeld voor een intake gesprek en de dokter bepaalt dan hoe het verder gaat. Mijn vervangende huisarts is zeven maanden zwanger. Dus die zie ik niet zo vaak meer. Krijg ik weer iemand anders.
Ik was dit weekend een beetje van de leg. En ik begrijp niet waarom het ineens na al die jaren moet veranderen. Het gaat goed zo. Vind ik. Maar de dokter denkt er anders over.
Ik ga een heel traject in. Voor mij onbekend. Ik vind het best wel angstig.
Heeft iemand ervaring met antidepressiva? De lorazepam moet ik afbouwen.
Liefs Joanne
Wat een ontzettend raar verhaal. Ik zit mij hier boos te maken. Wat denkt dat mens wel. Zonder waarschuwing of overleg. Echt als jij tevreden bent met wat je kan en doet dat is dat aan jou om te beslissen of je wat anders wil en aan niemand anders in dit geval. Kijk als je 6 verschillende dingen slikt dan kan ik mij voorstellen dat ze met je gaan overleggen. Ik slik antidepressiva en heb mij erbij neergelegd dat ik dat zal blijven doen maar het heeft ook heel veel bijwerkingen en is best wel een gedoe om iets te vinden wat helpt. Ondanks dat heb ik nog steeds heel veel verdriet over het feit dat ik mijn familie niet ziet. Dus daar helpt het niet tegen. Ik hoop dat je goed voor jezelf gaat opkomen anders ga ik wel met je mee om dat mens de waarheid te zeggen. Dat durf ik dan weer wel. liefs en sterkte. Ik zou zeggen denk goed na wat jij wil en DOE DAT.
BeantwoordenVerwijderenDankjewel voor je lieve reactie. Het is inderdaad raar. Maar ze is vastberaden. Zij vindt dat er wat moet veranderen. Als het niet gaat doe ik mijn mond wel open.
VerwijderenLiefs Joanne
Werkelijk schandalig van zo'n arts om dit te doen zonder overleg, ik vind dit gewoon onmenselijk .Afbouwen van Lorazepam is best pittig weet ik uit ervaring en daar heb je idd heel goede hulp bij nodig .Balen dat je eigen vertrouwde huisarts er niet is .Antideprsessiva heb ik veel ervaring mee en al veel soorten gehad .Sommige doen niets voor mij en andere geven echt heel veel bijwerkingen ,maar dat verschilt natuurlijk van persoon tot persoon .En laat je niet afschepen meis ,sla desnoods met je vuist op tafel want het gaat wel om jou en hoe jij je hierbij voelt .
BeantwoordenVerwijderenSterkte lieverd xxx
Ik zie er best tegenop. Maar eerst maar afwachten. Ik word gebeld. Binnen 58 dagen. Ook zoiets. Heel gek.
VerwijderenLiefs Joanne
Wat een rare methode zeg om dit zonder overleg te beslissen. Niet echt mensvriendelijk deze dokter. Het enige wat ik van antidepressiva weet is dat het meestal eerst erger wordt. Heb een zus en een vriendin die in die beginperiode meteen zijn afgehaakt, want volgens hen niet te doen.
BeantwoordenVerwijderenMaar ieder mens is anders. Lorazepam is juist volgens mij, als je het maar af en toe slikt heel geschikt om jouw kwaal te onderdrukken.Ik hoop dat je er, samen met de arts, uitkomt. Misschien zou je het allemaal een beetje kunnen proberen op te schuiven, als zij toch binnenkort weer weg is, dan nog maar weer een keer een andere arts, wie weet denkt die er wel heel anders over en luistert die wel naar je. Sterkte! Liefs XXX
Fout Trees ,Lorazepam is een heel grote valkuil heb ik lang geleden ervaren !
VerwijderenHeel naar Elisabeth.. het zal ook niet iedereen helpen. En heel veel verstand heb ik er ook niet van. Alleen van horen zeggen dit hoor... 🤔
BeantwoordenVerwijderenIk slik al 25 jaar antidepressiva , na 20 jaar geprobeerd te hebben het zonder te doen ,af en toe ondersteund door een kalmeringsmiddel. Achteraf denk ik had ik het maar eerder gedaan, omdat ik het idee had dat slikken van antidepressiva een vorm van zwakte was. De angst en fobiestichting heeft mij aangeraden naar het UMC te gaan en gezorgd dat ik boven op de wachtlijst kwam. Ik vind het vreemd dat je eerst moet afbouwen, ik mocht juist een tablet gebruiken als de startverschijnselen van antidepressiva te heftig zouden worden. Ik heb totaal geen startverschijnselen gehad. het was een bijzondere gewaarwording om mezelf weer te voelen van hoe ik was. De medicijnen zorgde er wel voor dat ik behoorlijk ben aangekomen. Laatst ook een gesprek gehad met huisarts over afbouwen, zij laat me daar helemaal vrij in.
BeantwoordenVerwijderenDat aankomen heb ik moeilijk gevonden , van slanke den naar super volslanke vrouw. Het zal altijd mijn zwakke plek blijven paniek en angst. Ik kan er mee omgaan. Het belangrijkste is acceptatie en keuzes maken , weten dat het ook weer over gaat. Het heeft een enorme impact op mijn leven gehad. Heel mooi is dat ik na mijn 60 e en nu nog (68) genoten heb van nog een opleiding volgen, meegedaan aan een opera. 3 maanden een Pop-up store gehad. De moed en durf weer hebben, de lat leggen waar die haalbaar is. De slachtofferrol achter me gelaten.
groet Astrid en sterkte.