Balen

-

 Ken je het verhaal van de oma die naar de verjaardag van haar kleindochter ging..... Nou die ging niet.

Vanaf afgelopen maart heel voorzichtig gedaan, weinig contacten, een kleine bubbel, inmiddels twee keer gevaccineerd. Denk je eindelijk! Ik verheugde mij erop. Het cadeau lag klaar en een mooie kaart.

En dan sta je ziek op. Eigenlijk de halve nacht opgelopen. Nee...geen corona. geen koorts, keelpijn of zo. Gewoon gammel en misselijk.

Misschien nog de naweeën van de prik? Misschien ergens een virusje opgelopen? Ik weet het niet. Maar het was balen.
Ik zat in mijn nachtponnetje op de bank. Koffieleut die ik ben moest er nu niet aan denken!
"App nou maar", zei Lief. Daar is ie goed in. Zelf doet hij het niet.
"Ik wacht nog even, misschien gaat het vanmiddag beter", zei ik.
Maar Lief bleef aandringen dus stuurde ik een appje naar zoon met de mededeling dat ik ziek was.

"Ziek maar goed uit, mam. Wat vervelend. Kom je toch een andere keer?"

Ik voelde de tranen opkomen. Bahhh en nog eens bahh. 

"Ga jij toch?"zei ik tegen Lief.

"Samen of helemaal niet", zei hij.

Zoon stuurde een mooie foto van kleindochter. Trots met haar traktatie. Eindelijk jarig.

Echt balen

Liefs Joanne

Reacties

  1. Mevrouw W.17 juni 2021 om 06:02

    Dat is zeker jammer. Ik geloof goed dat je er verdrietig door was.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Iris Papilio17 juni 2021 om 11:04

    Oh wat naar zeg... ja dat is heel jammer, je verheugt je op iets wat eindelijk weer kan en dan dit..
    Beterschap hoor!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.

Populaire posts van deze blog

Notaris

-
Vandaag naar de Notaris geweest. Dat wilde ik al heel lang. Lief zag dat niet zo zitten dus gebeurde er niets. De afspraak stond er al maanden. Een testament en een levenstestament. Nu Lief er niet meer is moeten de kinderen alles regelen. Ik ben er altijd heel open over geweest. En ik had wel wat vragen. Het was een lieve jonge vrouw. Er was een klik. Ze legde alles goed uit  Jongste en middelste zoon gingen mee. Lopend, want het was niet ver van mijn huis. Zo konden zij ook met hun vragen bij haar terecht. Het was gemoedelijk.  Het opstellen van de testamenten was zonder de kinderen. Alleen met de notaris. Na afloop mocht ik ze wel alles vertellen. Maar eigenlijk wisten ze het al. Van te voren veel over gesproken. Over drie weken krijg ik het concept thuis gestuurd. Dan moet ik een afspraak maken om te tekenen. Na afloop nog een tijd bij mij thuis gezeten. Blij dat het geregeld is. Liefs Joanne 😘 
Meer lezen

Iets uitleggen

-
Ik heb lang getwijfeld of ik het zou delen. Het is geen oordeel. Gewoon een uitleg. Mensen die al langer meelezen ontdekten tussen de regels door dat er wel wat speelde. Ik zit niet te wachten op nare reacties. Die heb ik al genoeg gehad.             ------------------------------------------------------ Ik was nog zeventien en Lief twintig toen wij verkering kregen. En twintig en twee en twintig jaar toen wij trouwden. Als je zo lang bij elkaar bent dan ken je elkaar door en door. Lief was een fantastische echtgenoot en vader. Lief,  zorgzaam, vol humor en stond altijd klaar. Voor iedereen. Ik werd op handen gedragen.  September 2010 kreeg Lief een dubbele hernia . Hij kwam thuis te zitten en vond dat heerlijk. Hij wilde eigenlijk niet terug naar zijn werk. Hij had een beetje een kort lontje. Op zijn werk liep het niet meer. Veel ruzie. Hij kon het steeds moeilijker bijbenen. Hij werkte bij de overheid met klanten en kwam steeds vaker mopperend e...
Meer lezen

Ben ik weer even

-
Ferrara zei met recht dat het stil is hier. En ze heeft gelijk.  Ik weet niet zo goed hoe ik het uit moet leggen. Het blijft moeilijk. Overdag gaat het prima maar het alleen eten en naar bed gaan is nog steeds moeilijk. Ik mis mijn klets halfuurtje. Nu kijk ik even op mijn telefoon. Gewoon TikTok. Geen zware onderwerpen.  Ik voel mij ook onzeker. Ben ik nu de enige die het na een jaar nog steeds moeilijk heeft. Ben ik daar raar in? Gewoon verder met je leven, toch? Dacht ik dat ik na alle eerste keren het tweede jaar makkelijker zou zijn. Niets is minder waar. Schuldig voel ik mij ook nog steeds. Dat ik in de week dat Lief in het ziekenhuis ook lag zelf ziek was en daardoor hem niet meer gezien of gesproken heb. Het afscheid kwam zo onverwachts. En dan ben je na 52 jaar alleen.  Maar ik heb hele lieve kinderen. Die mij regelmatig ophalen en leuke dingen ondernemen. Een hele gezellige Koningsdag gehad.  Middelste zoon heeft MS en jongste zoon heeft het nog moeilijk me...
Meer lezen