Brokkenpiloot

-


Ik sta de laatste tijd niet zo vast op mijn benen. Mijn gehoor aan de linkerkant is beschadigd en het lijkt dat het mijn balans verstoort. Niet altijd maar soms maak ik wel een misstap.

Ik sta altijd netjes te wachten voor het rode stoplicht. Als ik naar de stad ga kom ik ook zoiets tegen. Druk autoverkeer dus even vlug (door rood) doe ik nooit. In tegenstelling tot veel mensen. Die schijnbaar het geduld niet kunnen opbrengen om even te wachten.

Pas geleden stond ik daar ook. Wachtte keurig op het groene stoplicht en lag ineens languit op straat. Een opstaande tegel over het hoofd gezien. Ik maakte een behoorlijke smak. Kapotte broek, elle boog en een behoorlijke schaafwond op mijn knie.

Naar huis gegaan, wond ontsmet en een pleister opgeplakt. Maar het was een nare wond. Veel last van gehad ook. Maar ik was allang blij dat ik netjes voor het stoplicht bleef wachten. Anders waren er toch wel een paar auto's over mij heen gereden.

Nog steeds met een pleister maar het gaat beter.

"Brokkenpiloot", zei Lief. En zo voelde het ook wel een beetje.

Liefs Joanne

Reacties

  1. Mevrouw W.2 augustus 2021 om 08:45

    Je hebt hopelijk niet de Ziekte van Ménière?
    Tja, een opstaande tegel... dat heeft niet zoveel met je gehoor te maken. Dat zou je misschien aan de gemeente moeten doorgeven, zodat er niet nog meer mensen over struikelen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gooisch Meisje2 augustus 2021 om 11:35

      Dat heb ik niet. Meestal bij onverwachts mijn hoofd omdraaien of als ik in het donker loop.
      Loop ik een tijdje dan gaat het beter.

      Liefs Joanne

      Verwijderen
  2. Anoniem2 augustus 2021 om 08:48

    Evenwichtsproblemen, laat het checken bij de dokter!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gooisch Meisje2 augustus 2021 om 11:36

      Ga ik toch maar eens doen. Zo kom je er nooit en zo twee keer per week.

      Liefs Joanne

      Verwijderen
  3. Koffie Digitalix2 augustus 2021 om 10:41

    Die tegels, die herken ik.
    Beterschap.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.

Populaire posts van deze blog

Notaris

-
Vandaag naar de Notaris geweest. Dat wilde ik al heel lang. Lief zag dat niet zo zitten dus gebeurde er niets. De afspraak stond er al maanden. Een testament en een levenstestament. Nu Lief er niet meer is moeten de kinderen alles regelen. Ik ben er altijd heel open over geweest. En ik had wel wat vragen. Het was een lieve jonge vrouw. Er was een klik. Ze legde alles goed uit  Jongste en middelste zoon gingen mee. Lopend, want het was niet ver van mijn huis. Zo konden zij ook met hun vragen bij haar terecht. Het was gemoedelijk.  Het opstellen van de testamenten was zonder de kinderen. Alleen met de notaris. Na afloop mocht ik ze wel alles vertellen. Maar eigenlijk wisten ze het al. Van te voren veel over gesproken. Over drie weken krijg ik het concept thuis gestuurd. Dan moet ik een afspraak maken om te tekenen. Na afloop nog een tijd bij mij thuis gezeten. Blij dat het geregeld is. Liefs Joanne 😘 
Meer lezen

Iets uitleggen

-
Ik heb lang getwijfeld of ik het zou delen. Het is geen oordeel. Gewoon een uitleg. Mensen die al langer meelezen ontdekten tussen de regels door dat er wel wat speelde. Ik zit niet te wachten op nare reacties. Die heb ik al genoeg gehad.             ------------------------------------------------------ Ik was nog zeventien en Lief twintig toen wij verkering kregen. En twintig en twee en twintig jaar toen wij trouwden. Als je zo lang bij elkaar bent dan ken je elkaar door en door. Lief was een fantastische echtgenoot en vader. Lief,  zorgzaam, vol humor en stond altijd klaar. Voor iedereen. Ik werd op handen gedragen.  September 2010 kreeg Lief een dubbele hernia . Hij kwam thuis te zitten en vond dat heerlijk. Hij wilde eigenlijk niet terug naar zijn werk. Hij had een beetje een kort lontje. Op zijn werk liep het niet meer. Veel ruzie. Hij kon het steeds moeilijker bijbenen. Hij werkte bij de overheid met klanten en kwam steeds vaker mopperend e...
Meer lezen

Wolletje

-
Mijn jongste broer heeft een hondje. Wolletje. Zo noem ik hem maar even. Hij is ook wollig. Hij is al een paar keer komen logeren. Een paar dagen, een week, maar niet zo lang als nu. Drie weken. Ze gaan op vakantie. Sinds lange tijd. Hebben het de afgelopen tijd moeilijk gehad. Alles is nu wat rustiger en ze besloten sinds vier jaar weer op vakantie te gaan.  Hun zoon die dan vaak bijspringt moet werken. En dan is Wolletje de hele dag alleen. Dus vroeg broer of ik er voor open stond. Ik zei spontaan ja, drie maanden geleden. En nu is ie er. De eerste nacht zit erop. Hij is makkelijk, lief en ligt graag op je voeten. Je kunt rustig een kop koffie drinken voordat je hem uitlaat. Drie keer per dag. Het laatste rondje rond acht uur , s avonds. Gelukkig niet om elf uur in het donker. Ik heb slecht geslapen. Zeg altijd spontaan ja en ga dan nadenken. De zorg voor iemand. De eerste keer zonder Lief. Hij was ook gek op Wolletje. Zochten elkaar ook altijd op. Maar hij ligt nu rustig in zijn...
Meer lezen