Even bijpraten

-

Het is alweer wat langer geleden dat ik wat schreef. Of wat van mij liet horen. Maar er gebeurde ook niet zoveel. Helemaal gewend aan niks mogen moet ik nu weer wennen dat er weer veel mag. Alles went, zeg maar.

In het begin van de pandemie had ik het moeilijk. Geen bezoek, nergens heen, geen contact met kinderen en kleinkinderen en alles wat ik leuk vond ging niet meer door. Maanden zat ik op de bank. geen depressie hoor, een beetje lusteloos.

Gek eigenlijk hoe alles went. De anderhalve meter vond ik wel prettig. Niet bij de kinderen maar bij vreemden. Een beetje afstand is niet verkeerd,. Niet meer iemand die in je rug staat te porren of in je nek staat te hijgen.

Zondag ging ik even naar de stad. En gek genoeg zag ik geen verschil. De mensen hielden nog steeds braaf de anderhalve meter afstand. En ik vind dat prima. Ook geen mondkapjes meer. En dat was wel wennen. Want met mijn astma was het letterlijk een verademing dat ik meer lucht had. Ondanks het mondkapje. Geen parfum of sigarettenrook. Zalig!!

Langzaam pak ik alles weer op. Te beginnen met mijn huis. Schandalig. Een hele tijd weinig gedaan en dan krijg ik ineens de geest. Zaterdagochtend vroeg de stekker van de koel/vriescombinatie eruit getrokken. En die is weer spic en span. Alle kasten van binnen ook mar meteen schoongemaakt.

Wij hebben nieuwe eetkamerstoelen gekocht. Die komen half oktober. Een nieuw kleed en drie leuke salontafels. Wat andere kleuraccenten in de vorm van kussens, plaids en een schapenvacht en je hebt gelijk een ander interieur.

Afgelopen weekend waren de kleinkinderen hier. Logeren. We zijn veel buiten geweest. Het kabouterpad gelopen, een natuurlandgoed bezocht en een heerlijk ijsje gegeten. De volgende dag naar een leuke speeltuin waar burendag werd gevierd. Onverwachts een heel gezellige middag.
Zoon en schoondochter kwamen de kinderen ophalen en bleven eten.

Ook nog naar lieve mensen geweest op de camping. Het blijft een heerlijke plek. Sinds kort hebben ze een hondje. Een puppy die heeeel erg speels is. Rent heen en weer en hangt graag in je kleding. Hij denkt dat alles een spelletje is. Maar hij is zo leuk!

Verder gaat alles z'n gangetje. Sinds 28 juli officieel bejaard en mijn tweede AOW is inmiddels binnen. 
"Nu zijn we samen oud", zegt Lief. Maar dat is gewoon een woord. Je bent net zo oud als dat je je voelt, toch?

Ik zit weer in mijn favoriete jaargetijde, de herfst. En het bevalt prima. Het weer is fijn. Een zonnetje en een goede temperatuur.

Vandaag komt zoon even op de koffie en vanmiddag heb ik een mammografie. Drie jaar geleden alweer. Maar fijn dat het kan.

Geniet van alles wat er is.

Liefs Joanne

Reacties

Een reactie posten

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.

Populaire posts van deze blog

Notaris

-
Vandaag naar de Notaris geweest. Dat wilde ik al heel lang. Lief zag dat niet zo zitten dus gebeurde er niets. De afspraak stond er al maanden. Een testament en een levenstestament. Nu Lief er niet meer is moeten de kinderen alles regelen. Ik ben er altijd heel open over geweest. En ik had wel wat vragen. Het was een lieve jonge vrouw. Er was een klik. Ze legde alles goed uit  Jongste en middelste zoon gingen mee. Lopend, want het was niet ver van mijn huis. Zo konden zij ook met hun vragen bij haar terecht. Het was gemoedelijk.  Het opstellen van de testamenten was zonder de kinderen. Alleen met de notaris. Na afloop mocht ik ze wel alles vertellen. Maar eigenlijk wisten ze het al. Van te voren veel over gesproken. Over drie weken krijg ik het concept thuis gestuurd. Dan moet ik een afspraak maken om te tekenen. Na afloop nog een tijd bij mij thuis gezeten. Blij dat het geregeld is. Liefs Joanne 😘 
Meer lezen

Iets uitleggen

-
Ik heb lang getwijfeld of ik het zou delen. Het is geen oordeel. Gewoon een uitleg. Mensen die al langer meelezen ontdekten tussen de regels door dat er wel wat speelde. Ik zit niet te wachten op nare reacties. Die heb ik al genoeg gehad.             ------------------------------------------------------ Ik was nog zeventien en Lief twintig toen wij verkering kregen. En twintig en twee en twintig jaar toen wij trouwden. Als je zo lang bij elkaar bent dan ken je elkaar door en door. Lief was een fantastische echtgenoot en vader. Lief,  zorgzaam, vol humor en stond altijd klaar. Voor iedereen. Ik werd op handen gedragen.  September 2010 kreeg Lief een dubbele hernia . Hij kwam thuis te zitten en vond dat heerlijk. Hij wilde eigenlijk niet terug naar zijn werk. Hij had een beetje een kort lontje. Op zijn werk liep het niet meer. Veel ruzie. Hij kon het steeds moeilijker bijbenen. Hij werkte bij de overheid met klanten en kwam steeds vaker mopperend e...
Meer lezen

Ben ik weer even

-
Ferrara zei met recht dat het stil is hier. En ze heeft gelijk.  Ik weet niet zo goed hoe ik het uit moet leggen. Het blijft moeilijk. Overdag gaat het prima maar het alleen eten en naar bed gaan is nog steeds moeilijk. Ik mis mijn klets halfuurtje. Nu kijk ik even op mijn telefoon. Gewoon TikTok. Geen zware onderwerpen.  Ik voel mij ook onzeker. Ben ik nu de enige die het na een jaar nog steeds moeilijk heeft. Ben ik daar raar in? Gewoon verder met je leven, toch? Dacht ik dat ik na alle eerste keren het tweede jaar makkelijker zou zijn. Niets is minder waar. Schuldig voel ik mij ook nog steeds. Dat ik in de week dat Lief in het ziekenhuis ook lag zelf ziek was en daardoor hem niet meer gezien of gesproken heb. Het afscheid kwam zo onverwachts. En dan ben je na 52 jaar alleen.  Maar ik heb hele lieve kinderen. Die mij regelmatig ophalen en leuke dingen ondernemen. Een hele gezellige Koningsdag gehad.  Middelste zoon heeft MS en jongste zoon heeft het nog moeilijk me...
Meer lezen