Verjaardag en kapper

-

Vandaag is kleinzoon jarig. Zeven jaar alweer. Zoon had ons uitgenodigd maar er kwamen behoorlijk wat mensen. Ik vond het nog te druk en zo lang kan ik nog niet achter elkaar op de bank zitten. Op een gegeven moment moet mijn been omhoog. De tussenpozen worden steeds groter, dat wel.

Dus gingen wij zaterdagmiddag. Voor een paar uurtjes. En het was reuze gezellig. Mijn eerste uitje na twee en een halve maand. Echt genoten.

Eind van de middag had ik een afspraak bij de kapper. Zeven maanden niet geweest. Net na mijn val had ik een afspraak. Die ging dus niet door.

Zo blij met mijn kapsel. Heerlijk kort weer. Een leuk model. Even met mijn handen erin wroeten en klaar!

Veel mensen zeiden het al en de kapper zei het nu ook. Ik heb een mooie bos met haar. Maar ik wil het niet lang laten. Hup.....de schaar erin. Lief bleef al die tijd wachten. Met de rolstoel gegaan. In de zaak zelf kon ik aardig uit de voeten. Hahahahah..... 

In huis doe ik nu veel meer zelf. Ik kan mij aardig redden. Het huishouden is nog een brug te ver maar wat aanrommelen gaat prima. Ik kan nu ook voor mijzelf weer alles doen. De wonden genezen goed. Aan één kant nog een kleine korst Die valt er binnenkort ook af.

Na een tijd lopen en mijn voet belasten is mijn voet wat dikker. Na een rustperiode gaat dat weer weg. Als alles weer goed is wil ik een paar goede sneakers kopen. Stevige schoenen. Om lekker op te wandelen.

Voor nu ben ik erg blij zoals het gaat.

Liefs Joanne


Reacties

  1. Iris Papilio19 april 2022 om 10:03

    Dat is een lekker positief berichtje! Nog gefeliciteerd met je kleinzoon! Heerlijk hè als je weer naar de kapper bent geweest. Dan voel je je gewoonlijk ook al een stuk beter! Je hebt het steeds over je voet, maar hoe is het met je knie?
    Rustig aan doen hoor! Liefs 🦋

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Joanne19 april 2022 om 10:26

      Daar hebben ze niets aan gedaan. Behalve twee weken in gips. Van mijn Lies tot mijn tenen. Daarna gips tot mijn knie. Het moet vanzelf helen. Dat gaat steeds beter. Misschien in de toekomst een kunstknie zei de arts. Ze wilde niet opereren. Dat deed meer kwaad dan goed. Hopelijk herstelt het goed. Afwachten.

      Liefs😘🧡

      Verwijderen
    2. Iris Papilio3 mei 2022 om 19:09

      Dan moet je daar maar op vertrouwen hè... en als opereren geen beste optie is, is het maar goed dat ze het niet doen! Wat een geduld moet je hebben hè... Liefs 🤗🦋

      Verwijderen

Een reactie posten

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.

Populaire posts van deze blog

Notaris

-
Vandaag naar de Notaris geweest. Dat wilde ik al heel lang. Lief zag dat niet zo zitten dus gebeurde er niets. De afspraak stond er al maanden. Een testament en een levenstestament. Nu Lief er niet meer is moeten de kinderen alles regelen. Ik ben er altijd heel open over geweest. En ik had wel wat vragen. Het was een lieve jonge vrouw. Er was een klik. Ze legde alles goed uit  Jongste en middelste zoon gingen mee. Lopend, want het was niet ver van mijn huis. Zo konden zij ook met hun vragen bij haar terecht. Het was gemoedelijk.  Het opstellen van de testamenten was zonder de kinderen. Alleen met de notaris. Na afloop mocht ik ze wel alles vertellen. Maar eigenlijk wisten ze het al. Van te voren veel over gesproken. Over drie weken krijg ik het concept thuis gestuurd. Dan moet ik een afspraak maken om te tekenen. Na afloop nog een tijd bij mij thuis gezeten. Blij dat het geregeld is. Liefs Joanne 😘 
Meer lezen

Iets uitleggen

-
Ik heb lang getwijfeld of ik het zou delen. Het is geen oordeel. Gewoon een uitleg. Mensen die al langer meelezen ontdekten tussen de regels door dat er wel wat speelde. Ik zit niet te wachten op nare reacties. Die heb ik al genoeg gehad.             ------------------------------------------------------ Ik was nog zeventien en Lief twintig toen wij verkering kregen. En twintig en twee en twintig jaar toen wij trouwden. Als je zo lang bij elkaar bent dan ken je elkaar door en door. Lief was een fantastische echtgenoot en vader. Lief,  zorgzaam, vol humor en stond altijd klaar. Voor iedereen. Ik werd op handen gedragen.  September 2010 kreeg Lief een dubbele hernia . Hij kwam thuis te zitten en vond dat heerlijk. Hij wilde eigenlijk niet terug naar zijn werk. Hij had een beetje een kort lontje. Op zijn werk liep het niet meer. Veel ruzie. Hij kon het steeds moeilijker bijbenen. Hij werkte bij de overheid met klanten en kwam steeds vaker mopperend e...
Meer lezen

Ben ik weer even

-
Ferrara zei met recht dat het stil is hier. En ze heeft gelijk.  Ik weet niet zo goed hoe ik het uit moet leggen. Het blijft moeilijk. Overdag gaat het prima maar het alleen eten en naar bed gaan is nog steeds moeilijk. Ik mis mijn klets halfuurtje. Nu kijk ik even op mijn telefoon. Gewoon TikTok. Geen zware onderwerpen.  Ik voel mij ook onzeker. Ben ik nu de enige die het na een jaar nog steeds moeilijk heeft. Ben ik daar raar in? Gewoon verder met je leven, toch? Dacht ik dat ik na alle eerste keren het tweede jaar makkelijker zou zijn. Niets is minder waar. Schuldig voel ik mij ook nog steeds. Dat ik in de week dat Lief in het ziekenhuis ook lag zelf ziek was en daardoor hem niet meer gezien of gesproken heb. Het afscheid kwam zo onverwachts. En dan ben je na 52 jaar alleen.  Maar ik heb hele lieve kinderen. Die mij regelmatig ophalen en leuke dingen ondernemen. Een hele gezellige Koningsdag gehad.  Middelste zoon heeft MS en jongste zoon heeft het nog moeilijk me...
Meer lezen