Buikpijn
Wanneer is het begonnen? Echt begonnen? Ik was 18 en kreeg een paniekaanval in de bus. Ik dacht dat ik doodging. Het begin van een paniek en angststoornis. En een eindeloos traject van psychiaters, psychologen, groepstherapie en medicijnen.
Het heeft een enorme impact gehad. Nog steeds eigenlijk want het achtervolgt mij. Zo voelt het.
Lief kent mij niet anders. Van een bang vogeltje tot een vrouw met een zekere mate van zelfvertrouwen. Het zal nooit 100% worden. Maar ik heb er mee leren leven.
Dacht ik eerst dat ik doodging, nu kan ik er mee omgaan. Rustig ademhalen en mijn tijd 'uitzitten'.
Ik had een fijne huisarts. Na veel mannelijke artsen kreeg ik een vrouwelijke huisarts. Zij begreep mij en ik kon goed met haar praten. De medicijnen die zij voorschreef deden hun werk. Ik ging naar buiten, met de kleinkinderen naar de speeltuin, winkelen, wandelen en naar de bioscoop. In mijn eentje ging ik niet met de bus en de trein. Omdat die niet stopten wanneer ik dat wilde.
En toen werd zij ziek. Een herseninfarct, bleek later. Vreselijk. Voor haar maar ook een beetje voor mij. Ik kreeg een andere huisarts, ook een vrouw. Net afgestudeerd en die had heel andere ideeën.
Stoppen met de medicijnen diei k nu heb en aan de antidepressiva. En naar de GGZ. Want zij wilde niet de verantwoording nemen om mij die medicijnen te geven.
Ik heb haar twee keer gezien. Ze kent mij totaal niet. En mijn geschiedenis ook niet. Het gaat nu zo goed. Het zorgt voor spanning tussen Lief en mij. Want hij wil niet terug naar het begin.
Wij begrijpen er niets van. Het gaat nu zo goed. Maar zij gooit mijn leven en die van Lief helemaal overhoop. Ik rook niet, drink niet, wandel veel, eet zoveel mogelijk gezond en die medicijnen hebben geen bijwerkingen. Het is tegen een angst en paniekstoornis.
Maar de afspraak bij de GGZ ligt er. Op gesprek. Mijn hele leven komt weer voorbij. Echt alles.
Ik heb er nu al buikpijn van.
Liefs Joanne💓
Je bent baas over jezelf. Ik heb hetzelfde doorgemaakt als jij en slik al jaren medicatie tegen angst. Mijn huisarts heeft gevraagd of ik wil minderen. Ik heb toegezegd , maar zodra ik merk dat het minder gaat, ga ik weer omhoog. De kwaliteit van leven is voor mij het allerbelangrijkste. Het gaat nu goed. Ik ben heel duidelijk geweest naar mijn huisarts, ik wil nooit meer terug naar dat leven van toen. Ik heb genoeg therapieën gevolgd. Jij bent de ervaringsdeskundige na al die jaren en weet zelf het beste hoe je er mee om kan gaan. Denk goed na over vervolgtherapieën . Sterkte Astrid
BeantwoordenVerwijderenJouw verhaal is mijn verhaal. Mijn vorige huisarts heeft ook gevraagd of ik wilde minderen. Maar zoals het nu gaat, gaat het goed. Dat begreep zij. Het is ook. Mijn nieuwe huisarts staat niet open voor mijn argumenten. Maar ik doe bij de GGZ mijn mond wel open.
VerwijderenLiefs Joanne
Oh, wat vervelend voor je. Deze dokter zal het wel goed bedoelen maar ze gooit jouw leven overhoop.
BeantwoordenVerwijderenIk slik al bijna 25 jaar medicijnen, een antidepressivum, en voel me er zogoed bij
(ben chronisch depressief) . Zou het vreselijk vinden als ik er mee moest stoppen.
Kan je niet samen met je man een gesprek met de nieuwe dokter aanvragen?
Thea
Wij zijn samen bij de huisarts geweest. Het was een pittig gesprek van een half uur. Wij kwamen geen steek verder. Zij bleef bij haar standpunt. Zij weigerde om mij deze medicijnen te geven. Naar de GGZ. Ze legt de verantwoording bij hen neer. Tenenkrommend.
VerwijderenLiefs Joanne
Echt balen dat een ander de regie over jouw leven neemt. Maar misschien krijg je bij de ggz ook wel een juiste persoon en hoef je er niet vaak heen. Die kan misschien deze medicijnen ook voorschrijven.ik snap jouw buikpijn zo goed. Ik hoop het beste voor je.
BeantwoordenVerwijderenMaar je bent een sterke vrouw onthou dat goed
Dit is dus de reden dat ik geen andere huisarts wil.Ik heb al jaren iets rustgevend voor de angst en paniek stoornis .Antidepressiva verdraag ik niet ,geen enkel soort ,ik word er heel ziek van of het doet niets .Hulpverlening geprobeerd maar daar was het eerst in snel tempo medicatie afbouwen anders geen therapie ,de laatste was het GGZ .De derde praktijk leek zo goed en ik was zo hoopvol ,een paar heel fijne gesprekken die me hoop gaven .Toen ging die therapeut daar weg en begon de ellende .Constant andere hulpverleners ,verkeerde tijden van afspraken doorgeven ,mensen die er niet waren ook op de afspraak beloven te bellen en ook dat werd gewoon vergeten .Na een half jaar ellende daar werd me gezegd dat ze niets voor mij konden doen !! Nu nog een keer een andere praktijk proberen en anders ben ik er klaar mee en steggel dan maar door samen met mijn man .Ik wens je veel sterkte en hoop dat je goede hulp krijgt !
BeantwoordenVerwijderenNou zeg... wat ontzettend vervelend. Ze mag ze dus wel voorschrijven? Net als je vorige huisarts? Dan denk ik dat ze op de een of andere manier te onzeker is om zo'n beslissing te nemen. Is er geen andere arts in die praktijk? En ook mijn idee... je hoeft niet naar die GGZ natuurlijk. Ik zou denk ik een andere huisarts zoeken als er in deze praktijk geen anderen zijn... Sterkte!
BeantwoordenVerwijderenSommige nieuwe artsen willen zich bewijzen. Soms goed, in dit geval een ramp. Sterkte. Met een beetje geluk is de GGZ het met jou eens en mag je je oude medicijnen behouden.
BeantwoordenVerwijderen