Even bijpraten

-

Waar moet ik beginnen? Dat ik lang niets heb geschreven? Te lang? Dat het inmiddels wel weer wat beter gaat? De rolstoel en het bed zijn weer richting waar het vandaan kwam.

Wat een rare tijd. Dan merk je pas wat gezondheid is. Hoe belangrijk. En hoe onbelangrijk vele dingen zijn. Ik heb gelachen, veel gehuild, gewenteld in zelfmedelijden, weer opgestaan (letterlijk) en proberen te genieten wat wel kon.

Er is een tijd voor mijn val en een tijd na mijn val. Mijn huis is nog steeds mijn huisje niet. Er moet veel opgeruimd en weggegooid worden. En dan liggen de kerstspullen alweer in de winkel! Vreselijk gewoon. Geen fan van die feestmaand en dan komt ie best vroeg.

Maar stapje voor stapje. En dat bouw ik nu op. Mijn conditie, een paar kilo's die eraf. moeten. Want maanden niets doen en niets kunnen is waardeloos voor je lijf. Er wordt aan gewerkt.

Sinds tijden weer achter de pc. De moed en de zin ontbrak. Maar ik ben er nog steeds. Soms dacht ik aan stoppen maar het is toch wel leuk. Een beetje een uitlaatklep, zeg maar.

Voor nu even genoeg. Straks mijn bedje opzoeken. Gelukkig weer op mijn zij al is ie wel veranderd. Mijn manier van slapen dan. Lag ik eerst altijd op mijn rechterzij, nu is het mijn linkerzij. Dat komt omdat ik in mijn periode dat ik beneden sliep ook altijd op mijn linkerzij lag. En nu lukt het niet meer om op mijn rechterzij te slapen.

Maar mijn bedje ligt heerlijk.

Liefs Joanne

Reacties

  1. pourquoi pas ???5 oktober 2022 om 09:45

    Jeetje wat een toestand zeg. Dat in een paar minuten je leven zo kan veranderen en nu nog steeds bezig. Ik hoop dat het mentaal goed met je gaat, het is allemaal zoveel wat je meegemaakt hebt al die jaren. Ja we zijn sterker dan we denken en gaan er iedere keer voor. Heel veel sterkte en liefs.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Joanne5 oktober 2022 om 10:28

    Dankjewel voor je reactie. Liefff..
    Mentaal gaat het niet zoals ik zou willen. Maar daarover later meer.

    Liefs Joanne

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Iris Papilio6 oktober 2022 om 19:17

    Fijn weer even wat van je te horen! Houd je taai en laat er geen druk op liggen dat alles sneller moet gaan. Dus de tijd nemen hoor, al snap ik heel goed dat het je allemaal te lang duurt. En dan al die klussen die zijn blijven liggen...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Rianne8 oktober 2022 om 11:48

    Fijn dat je weer letters aan elkaar rijgt op je blog. Voor mij is dat altijd een welkome uitlaatklep.
    Take care!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Joanne13 oktober 2022 om 22:01

      De puf was even weg. Maar ik heb er weer zin in.

      Liefs Joanne

      Verwijderen
  5. Anoniem12 oktober 2022 om 21:36

    Leuk dat je weer blogt!
    Thea

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.

Populaire posts van deze blog

Notaris

-
Vandaag naar de Notaris geweest. Dat wilde ik al heel lang. Lief zag dat niet zo zitten dus gebeurde er niets. De afspraak stond er al maanden. Een testament en een levenstestament. Nu Lief er niet meer is moeten de kinderen alles regelen. Ik ben er altijd heel open over geweest. En ik had wel wat vragen. Het was een lieve jonge vrouw. Er was een klik. Ze legde alles goed uit  Jongste en middelste zoon gingen mee. Lopend, want het was niet ver van mijn huis. Zo konden zij ook met hun vragen bij haar terecht. Het was gemoedelijk.  Het opstellen van de testamenten was zonder de kinderen. Alleen met de notaris. Na afloop mocht ik ze wel alles vertellen. Maar eigenlijk wisten ze het al. Van te voren veel over gesproken. Over drie weken krijg ik het concept thuis gestuurd. Dan moet ik een afspraak maken om te tekenen. Na afloop nog een tijd bij mij thuis gezeten. Blij dat het geregeld is. Liefs Joanne 😘 
Meer lezen

Iets uitleggen

-
Ik heb lang getwijfeld of ik het zou delen. Het is geen oordeel. Gewoon een uitleg. Mensen die al langer meelezen ontdekten tussen de regels door dat er wel wat speelde. Ik zit niet te wachten op nare reacties. Die heb ik al genoeg gehad.             ------------------------------------------------------ Ik was nog zeventien en Lief twintig toen wij verkering kregen. En twintig en twee en twintig jaar toen wij trouwden. Als je zo lang bij elkaar bent dan ken je elkaar door en door. Lief was een fantastische echtgenoot en vader. Lief,  zorgzaam, vol humor en stond altijd klaar. Voor iedereen. Ik werd op handen gedragen.  September 2010 kreeg Lief een dubbele hernia . Hij kwam thuis te zitten en vond dat heerlijk. Hij wilde eigenlijk niet terug naar zijn werk. Hij had een beetje een kort lontje. Op zijn werk liep het niet meer. Veel ruzie. Hij kon het steeds moeilijker bijbenen. Hij werkte bij de overheid met klanten en kwam steeds vaker mopperend e...
Meer lezen

Ben ik weer even

-
Ferrara zei met recht dat het stil is hier. En ze heeft gelijk.  Ik weet niet zo goed hoe ik het uit moet leggen. Het blijft moeilijk. Overdag gaat het prima maar het alleen eten en naar bed gaan is nog steeds moeilijk. Ik mis mijn klets halfuurtje. Nu kijk ik even op mijn telefoon. Gewoon TikTok. Geen zware onderwerpen.  Ik voel mij ook onzeker. Ben ik nu de enige die het na een jaar nog steeds moeilijk heeft. Ben ik daar raar in? Gewoon verder met je leven, toch? Dacht ik dat ik na alle eerste keren het tweede jaar makkelijker zou zijn. Niets is minder waar. Schuldig voel ik mij ook nog steeds. Dat ik in de week dat Lief in het ziekenhuis ook lag zelf ziek was en daardoor hem niet meer gezien of gesproken heb. Het afscheid kwam zo onverwachts. En dan ben je na 52 jaar alleen.  Maar ik heb hele lieve kinderen. Die mij regelmatig ophalen en leuke dingen ondernemen. Een hele gezellige Koningsdag gehad.  Middelste zoon heeft MS en jongste zoon heeft het nog moeilijk me...
Meer lezen