Vraagje

-

Vroeger had ik een ander blog. En ik blogde met veel plezier. Mijn hele levensverhaal zette ik erop. En wat ik meemaakte. En meer.

Door omstandigheden heb ik dit blog opgeheven. Tot mijn grote verdriet. Want ik hield van dat blog. Ik had ook veel lezers en volgers.

Toen ik dit blog begon was dat afwachten.  Of iedereen hier ook las. 

Maar dat weet ik dus niet. Volgens de statistieken ben ik moeilijk te vinden. Het bloggen doe ik voor mijzelf. Om mijn ei kwijt te kunnen. Tot op zekere hoogte.

Maar ik heb een vraag.

Ik zou zo graag eenmaal willen weten wie hier leest.

Laat je voor één keer een berichte achter? 

Dankjewel.

Liefs Joanne


Reacties

  1. Anoniem9 januari 2023 om 13:41

    Ik lees al sinds het begin dat je blogt, maar zelf heb ik geen blog. Zou ook niet weten hoe dat moet. Ik ben 80 jaar. Ik vind het wel jammer dat je tegenwoordig zo weinig schrijft. Groetjes van mij.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Elisabeth9 januari 2023 om 13:57

    Ik lees zo af bij je en toe en reageer een enkele keer .Dat doe ik op andere blogs ook af en toe .Vaak heb ik de fut er niet voor .Op mijn nieuwe blog word wel gelezen maar nauwelijks gereageerd ,ik had het even gesloten maar schrijf dan maar gewoon voor mezelf als een soort dagboek. Ook denk ik dat als je weinig reageert bij anderen zij het ook niet meer bij jou doen ,dan ga je in de ''vergeet'' hoek .Ik sta in jouw leeslijst nog met mijn oude blog en daar kan ik niets meer mee ,ik kan het ook niet sluiten of verwijderen sinds ik problemen heb gehad met mijn Google account .Op sommige blogs kan ik niet meer reageren zoals bv bij Izerina [ onder de mijmer boom ] wat ik ook probeer ,maar ik kan het haar niet uitleggen helaas omdat er geen email adres is .Dus als je zin hebt kun je mijn nieuwe blogadres waar ik nu mee reageer toevoegen .Niets is verplicht hoor !
    Liefs Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Joanne9 januari 2023 om 23:11

      Het lukt niet. Heel raar. Ik krijg telkens je oude blog. Ik heb nu een aparte app op mijn telt. Kan ik je wel volgen.
      Liefs

      Verwijderen
    2. Joanne9 januari 2023 om 23:12

      Telefoon

      Verwijderen
  3. Marie9 januari 2023 om 14:13

    ik lees bij jou. Ik krijg een berichtje als je een nieuwe blog hebt geschreven.
    Groetjes Marie

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Anoniem9 januari 2023 om 15:49

    Ook ik lees je blog vaak. Ook de oude. Zelfde leeftijd, ook moeizame relatie met één vd kinderen. Reageer zelden

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Anoniem9 januari 2023 om 21:03

    Ik lees zoals je ziet.
    Ik ben niet zo van het reageren

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Anoniem10 januari 2023 om 13:12

    Hoi, ik lees je al heel lang, ook met je vorige blog(s). Was je kwijt, toen je dat ophief, maar op een gegeven moment vond ik je weer. Ik ben nooit zo van het reageren, maar de enkele keer dat ik dat wel wil lukt dat niet goed. Op een of andere manier kan ik, hoewel ik ingelogd ben in Blogger, geen reacties plaatsen, alleen anoniem. En dat vind ik dan altijd weer zo flauw.
    Maar: hier ben ik, Arianne, zelfde omgeving opgegroeid, maar inmiddels woon ik al 40 jaar in het westen. Zelf blog ik helemaal niet; ik schrijf soms wel dingen, maar dan liefst gewoon met pen en papier, maar ik lees je wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Anoniem11 januari 2023 om 19:21

    Hallo ,ik lees al heel lang .Ben blij dat je weer blogt Mini

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Anoniem20 januari 2023 om 20:01

    Heb je pas weer gevonden! Sterkte met alles. Groetjes Wilma

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Anoniem3 februari 2023 om 20:21

    Ik lees weer mee , las ook altijd op je oude blog .
    Ben alleen niet zo’n trouwe reageerder 🙈groetjes Wendy

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.

Populaire posts van deze blog

Notaris

-
Vandaag naar de Notaris geweest. Dat wilde ik al heel lang. Lief zag dat niet zo zitten dus gebeurde er niets. De afspraak stond er al maanden. Een testament en een levenstestament. Nu Lief er niet meer is moeten de kinderen alles regelen. Ik ben er altijd heel open over geweest. En ik had wel wat vragen. Het was een lieve jonge vrouw. Er was een klik. Ze legde alles goed uit  Jongste en middelste zoon gingen mee. Lopend, want het was niet ver van mijn huis. Zo konden zij ook met hun vragen bij haar terecht. Het was gemoedelijk.  Het opstellen van de testamenten was zonder de kinderen. Alleen met de notaris. Na afloop mocht ik ze wel alles vertellen. Maar eigenlijk wisten ze het al. Van te voren veel over gesproken. Over drie weken krijg ik het concept thuis gestuurd. Dan moet ik een afspraak maken om te tekenen. Na afloop nog een tijd bij mij thuis gezeten. Blij dat het geregeld is. Liefs Joanne 😘 
Meer lezen

Iets uitleggen

-
Ik heb lang getwijfeld of ik het zou delen. Het is geen oordeel. Gewoon een uitleg. Mensen die al langer meelezen ontdekten tussen de regels door dat er wel wat speelde. Ik zit niet te wachten op nare reacties. Die heb ik al genoeg gehad.             ------------------------------------------------------ Ik was nog zeventien en Lief twintig toen wij verkering kregen. En twintig en twee en twintig jaar toen wij trouwden. Als je zo lang bij elkaar bent dan ken je elkaar door en door. Lief was een fantastische echtgenoot en vader. Lief,  zorgzaam, vol humor en stond altijd klaar. Voor iedereen. Ik werd op handen gedragen.  September 2010 kreeg Lief een dubbele hernia . Hij kwam thuis te zitten en vond dat heerlijk. Hij wilde eigenlijk niet terug naar zijn werk. Hij had een beetje een kort lontje. Op zijn werk liep het niet meer. Veel ruzie. Hij kon het steeds moeilijker bijbenen. Hij werkte bij de overheid met klanten en kwam steeds vaker mopperend e...
Meer lezen

Ben ik weer even

-
Ferrara zei met recht dat het stil is hier. En ze heeft gelijk.  Ik weet niet zo goed hoe ik het uit moet leggen. Het blijft moeilijk. Overdag gaat het prima maar het alleen eten en naar bed gaan is nog steeds moeilijk. Ik mis mijn klets halfuurtje. Nu kijk ik even op mijn telefoon. Gewoon TikTok. Geen zware onderwerpen.  Ik voel mij ook onzeker. Ben ik nu de enige die het na een jaar nog steeds moeilijk heeft. Ben ik daar raar in? Gewoon verder met je leven, toch? Dacht ik dat ik na alle eerste keren het tweede jaar makkelijker zou zijn. Niets is minder waar. Schuldig voel ik mij ook nog steeds. Dat ik in de week dat Lief in het ziekenhuis ook lag zelf ziek was en daardoor hem niet meer gezien of gesproken heb. Het afscheid kwam zo onverwachts. En dan ben je na 52 jaar alleen.  Maar ik heb hele lieve kinderen. Die mij regelmatig ophalen en leuke dingen ondernemen. Een hele gezellige Koningsdag gehad.  Middelste zoon heeft MS en jongste zoon heeft het nog moeilijk me...
Meer lezen