Zwijmelen *50* jaar op Zaterdag

                        17 maart 1973..........17maart 2023

Gisteren was het 50 jaar geleden dat Lief en ik verkering kregen. Het begin van onze toekomst. Wij waren collega's bij een groot bedrijf. Ik was pas overgeplaatst vanuit een andere plaats. Ik had het er naar mijn zin. Allemaal mensen van mijn leeftijd.

Ik was ziek geweest en was die zaterdagavond in de plaatselijke discotheek. Opeens pakte iemand mij bij mijn arm.
"Ik dacht dat je ziek was", zei hij.
Zijn lievelingsmuziek werd gedraaid en wij stonden twee uur op de dansvloer.

Ik moest in die tijd best wel vroeg thuis zijn en Lief bracht mij naar huis. Hij had een transistorradio op de hoedenplank staan die klokslag twaalf sloeg. 

kk

Ik vond het één groot avontuur. Hij had een auto en ik ging zomaar op een doordeweekse avond naar Amsterdam. Wij waren en zijn erg verschillend. Hij de stoere bink, ik het verlegen gooische meisje. Maar juist dat trok ons aan.

Ik leerde zijn ouders kennen, zijn broers en vier zussen. Zelf had ik drie broers dus ik vond zijn zussen geweldig. 

Het was niet altijd even geweldig. En dat lag aan de buitenwereld. Ik was dolgelukkig met mijn bruine beer. Vroeger had ik zo'n knuffel, nu eentje in levende lijve.

Maar wij lieten ons niet tegenhouden. 

Een aanzoek was er nooit. Gewoon van: "Zullen wij trouwen?"

En in 1974 eind september achterin de bioscoop schoven wij de ringen aan elkaars vinger.

Lief was erg romantisch. Op de achterkant van een formulier schreef hij de tekst van een coutrysong.

I love you because

En hij zong het vaak voormij. Hij heeft best een mooie stem.

Het werd een leven van ups en downs. Wij verhuisden van een flat in het Gooi naar een eengezinswoning in de polder. Huisje, boompje en ook beestje. De kinderen kwamen, druk met werk en het leven kabbelde voort.

Lief was mijn rots in de branding. Na een postnatale depressie, een angst en paniekstoornis en nog meer groeiden wij steeds meer naar elkaar toe.

Door Lief ben ik countrymuziek gaan waarderen en Lief leerde vis eten. Vooral zoute haring was bij mij favoriet. Mijn familie zijn echte vis eters. Lief had voordat hij mij kende nog nooit een hap van een vis genomen.

Je vult elkaar aan, vergroeid met elkaar en soms vlogen de vonken in het rond. Want ik had wel geleerd om van mij af te bijten. En Lief was een dankbaar onderwerp.

Nu zijn de kinderen het huis uit. Inmiddels vier kleinkinderen rijker zijn wij met z'n tweeën.

Lief is al 10 jaar met pensioen en vindt het heerlijk. Niks moet en alles mag.

50 jaar, het is voorbij gevlogen.

Liefs Joanne

Voor meer zwijmelen kijk even bij Natasja