Vaderdag en Moederdag

Vandaag naar de verjaardag van kleindochter geweest. Het was erg gezellig en warm! We begonnen buiten maar eindigden binnen. Te warm.

Het gesprek kwam op Vaderdag. Dat er tegenwoordig op de school van kleinkinderen niet meer wordt geknutseld. Wel jammer vond iedereen. Misschien ligt de situatie tegenwoordig wat anders. Gescheiden ouders, twee vaders of twee moeders. Helemaal prima maar voor de kinderen misschien wat moeilijker. Dus wordt er niets meer gedaan.

Mijn gedachten gingen terug naar vroeger. Naar Moederdag.

Hoe jongste zoon de vrijdag voor Moederdag voor de deur stond met zijn handen op zijn rug. Met de mededeling dat ik absoluut niet onder zijn bed mocht kijken.

Die keer dat een van de kinderen zijn cadeau zo goed verstopt had dat Moederdag een ware puzzeltocht werd. Met z'n allen op zoek. Nooit meer gevonden.

Of die keer dat zoon een mooie bos bloemen had in een vaas.

De vaas was een melkkarton. Gevuld met nat zand. Daarin prijkten mooie bloemen van crêpe papier.

Met moederdag was het zand opgedroogd. De bodem van het melkkarton had het niet overleefd. Er lag een heel spoor van zand op de trap en zoon stond beduusd met zijn bloemetjes in zijn hand voor mij.

En dan Vaderdag. De asbakken waren favoriet. Net als de fotolijstjes.

Ik vond het geweldig. Meestal vroeg wakker moest ik op bed blijven. En dan was er een invasie van kinderen, cadeautjes en een verhitte Lief. Met ontbijt op bed.

Later werden de knutselwerkjes vervangen door de gekochte cadeautjes. Kleine presentjes waar ze supertrots op waren. Gekocht van hun zakgeld.

Het zijn herinneringen om te koesteren.

Liefs Joanne 😘🧡