Zwijmelen *Dit ben ik* op Zaterdag

-


De openheid van mijn vorige blog heeft mij behoorlijk opgebroken. Zelfs een tijdje gestopt met bloggen. Maar toch weer een ander blog begonnen. Waar alleen Lief van op de hoogte is.

Ik moest wel wat beloven. Geen namen (deed ik toch al niet), geen foto's van de kleinkinderen of wie dan ook.

Behalve van mijzelf. Of schrijven over mijzelf .

Soms is het echt balen. Ga ik tegen mijn natuur in.

Dus over mijzelf kan wel.

Geboren en getogen in Hilversum. Enige meisje tussen drie broers. Eentje ouder, twee jonger.

Drie kinderen, 46,44 en 40 jaar oud.

Vier kleinkinderen. Twee kleinzoons van 11 jaar en 8 jaar.

Twee kleindochters van 8 jaar en zeven jaar.

Sinds 1981 woon ik in Almere. En dat bevalt bijzonder goed

Al hebben veel mensen daar een mening over.

Ik heb het zien opbouwen. Wij behoorden tot de eerste 4000 inwoners van dit stadsdeel. Toen had je de huizen nog voor het uitzoeken.

Nu is dat wel anders. Een enorme wachtlijst.

Het is een fijn centrum om te winkelen, terrasje te pakken of om naar het theater te gaan.

Naar Hilversum wil ik niet meer terug. Totaal geen binding meer.

Dat ben ik en woon tot volle tevredenheid in Almere.

Waar ik wel dood gevonden wil worden.

Maar niet nu.

Voor meer zwijmelen kijk even bij Tasja

Liefs Joanne 😘🧡


Reacties

  1. natasja29 augustus 2023 om 21:40

    Ach zie en lees ik nou goed dat je laatste post bijna een jaar geleden was? Het was zo'n eerlijk en open verhaal...
    Er zal een hele geschiedenis tussen deze twee posts zitten.
    Ik vind het nummer prachtig en krachtig. Dank je voor deze zwijmel.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. MelodyK30 augustus 2023 om 08:14

    Mooi nummer van een goede zangeres.

    Leuk dat je weer meedoet.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Rianne31 augustus 2023 om 00:05

    Heerlijk nummer Joanne. Wat leuk dat je er weer bent!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.

Populaire posts van deze blog

Notaris

-
Vandaag naar de Notaris geweest. Dat wilde ik al heel lang. Lief zag dat niet zo zitten dus gebeurde er niets. De afspraak stond er al maanden. Een testament en een levenstestament. Nu Lief er niet meer is moeten de kinderen alles regelen. Ik ben er altijd heel open over geweest. En ik had wel wat vragen. Het was een lieve jonge vrouw. Er was een klik. Ze legde alles goed uit  Jongste en middelste zoon gingen mee. Lopend, want het was niet ver van mijn huis. Zo konden zij ook met hun vragen bij haar terecht. Het was gemoedelijk.  Het opstellen van de testamenten was zonder de kinderen. Alleen met de notaris. Na afloop mocht ik ze wel alles vertellen. Maar eigenlijk wisten ze het al. Van te voren veel over gesproken. Over drie weken krijg ik het concept thuis gestuurd. Dan moet ik een afspraak maken om te tekenen. Na afloop nog een tijd bij mij thuis gezeten. Blij dat het geregeld is. Liefs Joanne 😘 
Meer lezen

Iets uitleggen

-
Ik heb lang getwijfeld of ik het zou delen. Het is geen oordeel. Gewoon een uitleg. Mensen die al langer meelezen ontdekten tussen de regels door dat er wel wat speelde. Ik zit niet te wachten op nare reacties. Die heb ik al genoeg gehad.             ------------------------------------------------------ Ik was nog zeventien en Lief twintig toen wij verkering kregen. En twintig en twee en twintig jaar toen wij trouwden. Als je zo lang bij elkaar bent dan ken je elkaar door en door. Lief was een fantastische echtgenoot en vader. Lief,  zorgzaam, vol humor en stond altijd klaar. Voor iedereen. Ik werd op handen gedragen.  September 2010 kreeg Lief een dubbele hernia . Hij kwam thuis te zitten en vond dat heerlijk. Hij wilde eigenlijk niet terug naar zijn werk. Hij had een beetje een kort lontje. Op zijn werk liep het niet meer. Veel ruzie. Hij kon het steeds moeilijker bijbenen. Hij werkte bij de overheid met klanten en kwam steeds vaker mopperend e...
Meer lezen

Ben ik weer even

-
Ferrara zei met recht dat het stil is hier. En ze heeft gelijk.  Ik weet niet zo goed hoe ik het uit moet leggen. Het blijft moeilijk. Overdag gaat het prima maar het alleen eten en naar bed gaan is nog steeds moeilijk. Ik mis mijn klets halfuurtje. Nu kijk ik even op mijn telefoon. Gewoon TikTok. Geen zware onderwerpen.  Ik voel mij ook onzeker. Ben ik nu de enige die het na een jaar nog steeds moeilijk heeft. Ben ik daar raar in? Gewoon verder met je leven, toch? Dacht ik dat ik na alle eerste keren het tweede jaar makkelijker zou zijn. Niets is minder waar. Schuldig voel ik mij ook nog steeds. Dat ik in de week dat Lief in het ziekenhuis ook lag zelf ziek was en daardoor hem niet meer gezien of gesproken heb. Het afscheid kwam zo onverwachts. En dan ben je na 52 jaar alleen.  Maar ik heb hele lieve kinderen. Die mij regelmatig ophalen en leuke dingen ondernemen. Een hele gezellige Koningsdag gehad.  Middelste zoon heeft MS en jongste zoon heeft het nog moeilijk me...
Meer lezen