Sinterklaas

Ik heb fijne herinneringen aan het Sinterklaasfeest. Mijn ouders maakten er veel werk van. Meestal begon zij al in juli met het verzamelen van cadeaus. Mijn vader maakte de prachtigste surprises. Wat opzich ook een cadeau was. 

Een wasmachine, een box, een ledikantje voor mijn poppen. Alles zelf gemaakt.

Op de avond zelf was de spanning bijna ondraaglijk. 

Ik weet nog van een keer dat wij het hele huis werden doorgestuurd. Aan de hand van kleine cadeautjes. Om te eindigen in mijn kamer waar een gloednieuw buro stond.

Alles werd op zolder bewaard. En op de avond zelf werd dat via een vlies trap naar beneden gesjouwd.

Dat ging niet geruisloos. Mijn broertje die na mij kwam geloofde nog heilig in die goede man. En wij zeiden dat de Pieten nu over het dak liepen. 

Wij kregen mooie cadeaus. Het was echt een feest om nooit te vergeten.

Toen de kinderen klein waren vierde ik het net zoals mijn ouders. Ik begon al vroeg met de verlanglijstjes.

Toen ze ouder waren werd alles verplaatst naar Kerst. Sinterklaas verdween naar de achtergrond.

Maar toen kwamen de kleinkinderen. En het begon weer te kriebelen. In het begin vierden wij het met de kinderen en kleinkinderen. Maar dat werd toch teveel. 

Nu komen de kleinkinderen hier hun schoentje zetten. Ze blijven slapen en de volgende dag is het feest. Gezellig uitpakken, een leuke film en lekkers.

Ook dit jaar stond het op de planning.

Maar oudste kleinzoon was ziek en nu kleindochter. Het gaat iets beter maar het logeerpartijtje gaat niet door. Vanavond zouden ze hier slapen. 

Nu halen Lief en ik ze morgen op. Ze hebben een studiedag. De cadeaus liggen klaar.

Aanstaande vrijdag de andere twee kleinkinderen.

Ik heb er zin in.

Liefs Joanne 😘🧡