Vrouwenkwaal

De overgang vond ik verschrikkelijk. Van alle 12 symptomen had ik er 20. 

Depressief, hartkloppingen, zweet aanvallen ( soms 20 keer op een dag). Je kon mij uitwringen. Hormonen wilde ik niet slikken. Ik kwam er wel doorheen.

Het begon toen ik 46 jaar was en met 64 zat ik er nog steeds middenin.

De ene kwaal verdween om een nieuwe kwaal te verwelkomen. Bloedchagrijnig werd ik ervan. En doodongelukkig.

Toen kreeg ik last van droogte. Algehele droogte.

Mijn haar wat altijd vettig was zag er stralend uit. Gewoon normaal haar. Dat was fijn. Maar mijn huid werd ook droog. Van boven naar beneden.

En dat was het ergste wat ik tot nu toe had meegemaakt. Ik kwam bij mijn huisarts terecht.

"Hormonen", zei ze.

En ik deed het niet.

Maar een half jaar verder liep ik op mijn tandvlees. De hele dag pijn en ongemak.

Ze stuurde mij naar de gynaecoloog. 

En die schreef hormonen voor. Na eerst een biopt te hebben genomen.

Een ontsteking was het antwoord.

Ik knapte op. Kreeg weer plezier. En dat bleef.

" Gewoon terug komen als je er weer last van krijgt", zei ze.

En het kwam terug. Na drie jaar.

Sluipend. Maar weer vol ongemak. Ik bleef aanmodderen. Met huismiddeltjes.

Toch maar naar de huisarts. En die verwees mij door naar de gynaecoloog.

En vanmiddag had ik een afspraak. 

Eerst aanmelden bij een zuil, route 25 en uiteindelijk op tijd in de wachtkamer.

De gynaecoloog was een schat van een vrouw. Stelde je op je gemak. Nam de tijd en legde alles uit 

Gewoon weer aan de hormonen. 

"Voor de rest van je leven", zei ze.

Het is een zalf. Eerst een boost van zes weken elke dag en daarna twee keer per week week 

Maar ik ben er blij mee. Een opluchting.

Want zo blijven aanmodderen hou ik ook niet vol.

Liefs Joanne 😘🧡