Bloggen
Ik hou van schrijven. Ik ben open. Misschien te open. Het heeft mij wel mijn vorige blog gekost.
Er gebeurt momenteel veel in mijn leven. En geen leuke dingen
Zit ook wat minder in mijn vel. Vroeger zou ik er uitgebreid over bloggen. Over mijn leven. Alle ups en downs. Maar dat kan niet meer.
Ik zet er al geen foto's op van de kleinkinderen. Inmiddels 12 jaar, twee van 9 jaar en jongste kleindochter is 8 jaar.
Vroeger pasten wij veel op maar sinds ze op school zitten is dat beduidend minder. Echt wennen.
Dus waar moet je over bloggen?
Heeft het wel zin om er mee door te gaan?
Liefs Joanne 😘 🧡
Joanne, ik kan me je vorige gevecht met bloggen nog wel herinneren. Je schrijft dat je open bent, misschien wel te open, zeg je. Vergeet niet dat alles wat je op je blog zet wereldwijd gelezen kan worden en nooit meer verdwijnt. Zodra het over privézaken gaat kunnen je familieleden daar heus last van hebben. Toen ik jaren geleden met bloggen begon was mijn echtgenoot daar heel duidelijk over. Geen privézaken en als je al iets daarover wilt schrijven zo anoniem mogelijk. Ik plaats nooit foto's en namen van ons gezin en aanverwanten. Toegegeven daarvan wordt de spoeling op het blog wel dunner. Er zijn bloggers die er minder moeite mee hebben, maar jij bent blijkbaar niet in die positie. Als ik je mag adviseren begin helemaal opnieuw, andere titel en verwijder je herkenbare foto en zet er iets ander voor in de plaats. Blokkeer je oude blogs. Kies minder herkenbare onderwerpen of geef er een draai aan die voor anderen niet te herleiden valt.
BeantwoordenVerwijderenIk vermoed dat jullie turbulente tijden hebben. Ik wens je sterkte.
Dankjewel. Liefff......
VerwijderenIk ben al vaker overnieuw begonnen. Probeer toch redelijk anoniem te schrijven. Geen namen, geen foto's of wat er speelt in mijn leven.
Het is een uitlaatklep. Maar de laatste tijd voelt dat niet zo.
Het zijn inderdaad turbulente tijden.
Lieve Joanne
BeantwoordenVerwijderenIk herinner me zo goed he open en eerlijk je altijd schreef over je leven en wat er helaas toen gebeurde .Zelf ben ik ook op mijn eerste blog altijd heel open geweest over mijn leven ,mijn jeugd mijn verdriet daarover .Maar ook alle leuke dingen die er waren ,de uitjes de fietstochten .Ik plaatste foto's van mezelf mijn kinderen en kleinkinderen en had best een grote vriendenlijst .We hadden het zo fijn met elkaar op een paar helaas toch nare incidenten na .Toen stopte Windows Live Spaces en kwam ik hier op Blogger terecht ,dat was toch een heel andere wereld maar ook wel best heel leuk al was ik toch minder open .Ook ik ben een paar keer gestopt ,ook raakte ik mijn vorige blogkwijt door een fout in mijn systeem ,het blog bestaat nog wel maar zelf kan ik er niets meer mee.En toch weer opnieuw begonnen maar de volgers bleven toch grotendeels weg .Nu maak ik weinig mee omdat ik in de rolstoel zit en erg veel thuis ben .Ik wil geen blogs schrijven waarin ik mijn problemen die ik nu ervaar schrijf omdat het zo negatief voelt .En schrijf ik wel zijn er ook maar weinig reacties .en het motiveert ook niet om bij anderen te reageren. Ik heb dus hetzelfde gevoel als ,waar moet ik nu nog over bloggen ? Maar het is jammer dat we zo op moeten passen wat we schrijven. Ik hoop dat jij hier je weg in zal kunnen vinden .
Veel liefs Elisabeth
Lieve Elisabeth
BeantwoordenVerwijderenWat fijn weer iets van je te horen. Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik op je vorige blog niet gereageerd heb. Sorry daarvoor.
Wij hebben veel meegemaakt, he. Zoveel om over te schrijven en ook weer niet.
Ik ben momenteel ook veel thuis. Mijn paniekaanvallen zijn weer terug gekomen, helaas. Daar moet ik nu een weg in vinden. En er vanaf komen.
Ik weet niet wat ik met het bloggen moet. Ook veel volgers kwijtgeraakt en het plezier.
Voor nu vooral bezig met bepaalde dingen.
Dankjewel voor je lieve reactie.
Liefs Joanne 😘🧡
Lieve Joanne
VerwijderenWat jammer dat je paniekaanvallen weer terug zijn en ik hoop dat je er een weg in zal vinden om ze in elk geval te verminderen .Ik heb heel veel paniek en de hulpverlening heeft niet geholpen dus ik leef er maar mee ,maar wel met medicatie. Het afhankelijk zijn werkt natuurlijk ook niet mee ,mijn man is inmiddels 77 en kan gelukkig nog heel veel zoals naar de stad lopen met de rolstoel ,.Z kom ik er nog eens uit en gaan we ook regelmatig naar andere winkel centrums ,want al het binnen zitten word ik ook niet echt vrolijk van .Ik vind de Herfst prachtig maar nu komt het koude en regenachtige weer waardoor ik veel thuis zal zijn .Dat zijn dingen waar ik ook niet over wil bloggen omdat het dan weer zo zielig klinkt en mensen het vaak ook niet begrijpen hoe het is om zo afhankelijk te zijn ..Bij mij is de zin van bloggen er ook wel uit en ook het weinige reacties krijgen werkt daar aan mee. Sterkte met alles en pas goed op jezelf
Liefs Elisabeth
Lieve Elisabeth
VerwijderenNaar te horen dat je ook met paniek te maken hebt.
Ik heb ook medicatie. Het ging best goed maar door allerlei omstandigheden ging het minder. Stond een beetje wankel op mijn benen. Volgens de huisarts heeft het met stress te maken. Daar maakte ik mij druk om en dan kom je in een vicieuze cirkel terecht.
Maar ik doe mijn best. De zomer is gelukkig voorbij. De herfst ligt mij meer.
Denk jij ook aan jezelf?
Liefs Joanne 😘🧡
Er zijn momenten dan trekt schrijven minder. Omdat je niet alles kunt schrijven (want niet anoniem) omdat je niet alles wilt schrijven (omdat je zelf nog met iets worstelt)...
BeantwoordenVerwijderenIk heb ook minder schrijflust. En aan het beperkte aantal blogs in mijn bloglijst, ben ik niet de enige.
'Dus waar moet je over bloggen', vraagt u zich af. Maar het leven bestaat toch uit zo veel meer dan (klein)kinderen en hun belevenissen? Boeken, films, vrijwilligerswerk, wandelen, sporten, mode, natuur, zingen, uw bijzondere stad met zijn bijzondere geschiedenis, eventuele verhuisplannen (om te voorkomen dat een bejaard iemand wel een tuin heeft maar niet van tuinieren houdt). Out of the box denken kan best verfrissend zijn.
BeantwoordenVerwijderenIk kwam ook weer eens hier lezen, jammer hoor dat je je belemmert voelt en je je afvraagt of het nog wel zin heeft om te bloggen. Dat kan jij alleen maar uitleggen, ik hoop werkelijk dat je een manier van bloggen vindt waar jij je plezierig bij voelt. Liefs van mij, Geesje
BeantwoordenVerwijderenHerken er van alles in.
BeantwoordenVerwijderenMijn blog heeft ook flinke tijd prive gestaan.
Maar ik kan en wil ook niet alles zeggen of schrijven.
Dat zou ruzie in de tent geven.