Zoektocht

Ik heb altijd de financiën gedaan bij ons thuis. Ik vind het ook leuk.

Liefs heeft altijd in de financiële sector gewerkt en liet het thuis aan mij over. Natuurlijk was hij op de hoogte van wat er binnen kwam, uitging en wat er op de spaarrekening stond. 

Grote uitgaven werden overlegd en verder hadden wij voor onszelf een bedrag per maand te besteden. Alles ging op de grote hoop, zeg maar 

" Jo, schrijf je de wachtwoorden wel op?"

En dat deed ik.

Maar Lief niet.

Daar kwam ik achter na zijn overlijden.

Alles, maar echt alles stond op zijn naam. Op zijn mailadres, waar ik gelukkig wel bij kon, vond ik het een en ander.

Het ABP, SVB en gemeente werden automatisch ingelicht 

Maar er bleef veel over.

Echt veel.

En het moest op mijn naam gezet worden. Bij de een ging het wat makkelijker dan bij de ander.

De persoon die ik aan de lijn kreeg was heel aardig. Zo vaak gecondoleerd gehoord. Ik begrijp dat wel. Maar als je een bedrijf belt, doorverbonden wordt naar een andere afdeling en weer naar de nabestaanden lijn, de verbinding wordt verbroken, je vijftien minuten in de wacht staat en je dan weer helemaal overnieuw begint, dan zijn twee bedrijven op een dag wel genoeg.

Het is een ware zoektocht.

Wij kregen huur en zorgtoeslag. Die moet ik over de maand maart terug betalen. Omdat die op naam van Lief stond.

Kreeg ik een nieuwe beschikking dat het vanaf 1 maart op naam staat met een belachelijk jaarinkomen. Dus een veel te hoge toeslag gekregen. Die ik apart heb gezet. Want die moet ik toch terug betalen.

Donderdag heb ik een afspraak met iemand van de toeslagen. Ik moet mijn jaarinkomen schatten.

Misschien had Lief ook alles op moeten schrijven.

Liefs Joanne 😘 🧡