Bahhh....

Gisteren stond ik op met vreselijke pijn in mijn nek. Ik kon niet links en niet rechts kijken. Paracetamol hielp niet.

Verkeerd geslapen dacht ik. Een rustig dagje, besloot ik. Kon ook niets anders.

Maakte mij wel een beetje druk hoe het met slapen moest. Als ik het nog had tenminste.

Dat bleek mee te vallen. De pijn was minder en ik kon mijn nek weer redelijk draaien. 

Toen was het mijn rug. Ik liep krom.

Wel blijven lopen, beweging leek mij goed 

Ik had inmiddels de nabestaanden machtiging binnen van de belastingdienst. Dus besloot ik een poging te wagen om de aangifte in te vullen.

Ik heb uitstel tot 1 september maar weg is weg.

En toen bleef de monitor zwart. Geen beeld.

Niks, nada, noppes.

Het was eigenlijk de kamer van Lief. Waar de computer staat. En die heb ik een beetje opgeruimd en schoongemaakt.

Ik keek naar de foto van Lief.

"Tja....nu een beetje mijn kamer", zei ik.

Ik dacht na wat ik had gedaan. Ging googelen. Hoe je de monitor weer aan de praat kreeg. Stroom was ingeschakeld, stekker zat erin. Naar de achterkant gekeken. Daar zat ook een soort van stekker in. Die bleek los te zitten.

En toen was er beeld!

De aangifte ging goed. Voor mij de eerste keer.

Wel betalen, maar dat wist ik.

Van twee hoog weer naar beneden. Die rug wilde nog steeds niet.

En toen had ik een verstopt toilet. Ik begreep er niets van. Geen gekke dingen. Van alles geprobeerd. Maar hij is nog steeds verstopt.

Het is een eeuwigheid geleden dat zoiets is gebeurd. En Lief loste het op.

Het was de druppel. Iets teveel. Pijnlijke nek, krom lopen van de pijn in mijn rug, monitor die kuren vertoonde en nu mijn toilet.

Ik ben op de bank gaan zitten en heb gehuild.

Hard gehuild. 

Om de pijn, een verstopt toilet en vooral om Lief.

Soms wordt het iets teveel.

Morgen maar de woningbouw bellen. Ik heb geen abonnement op riool en dakgoot. Toch maar nemen.

Misschien dat zij komen. Anders weet ik het ook niet.

Het gaat eigenlijk nergens over maar ik moest het even kwijt.

Liefs Joanne 😘 🧡