Emotionele dagen
Afgelopen vrijdag hadden we een afspraak met de cardioloog die Lief behandelde. Ze nam de tijd. Ruim een uur hebben wij er gezeten, zoons en ik.
Er was sprake van miscommunicatie. Dat gaf zij toe. Want wat er die week allemaal is gebeurd, wij wisten het niet. Van te voren aangegeven dat Lief verward was en niets tegen ons zei. Hij onthield het niet.
Nu bleek dat er elke dag artsen aan zijn bed stonden. Ook een maag-lever-darm arts. Omdat hij zoveel moest overgeven.
Hij bleek recent een hartinfarct te hebben gehad. De arts wist niet wanneer en ik ook niet. Hij had het wel benauwd en was moe maar vond zelf dat het door corona kwam.
Wij schrokken er enorm van. Maar dit was het begin van een lange lijst.
Omwille van zijn privacy ga ik hier verder niet op in.
Ik ben dagen van slag geweest. Boos geweest, schuldig gevoeld, afgewisseld door veel verdriet.
Maar het was zijn keus. Niet naar de dokter.
Het microscopisch onderzoek loopt nog net als het neurologisch onderzoek. Daar krijgen we de uitslag nog van.
Verder kan er nu een afspraak gemaakt worden met de IC. Voor een gesprek. Wat er allemaal gebeurd is.
Gisteren hebben zoons en ik de as van Lief opgehaald. Alledrie een mooi relikwie en jongste zoon ook nog een lederen armband.
Hij was groter dan ik dacht, een beeld van Geert Kunen. Maar wel prachtig.
Na afloop zijn wij uit eten geweest. Als afsluiting wat betreft crematie en as ophalen. Het was fijn om nog even bij elkaar te zijn.
Ik kon niet slapen. Het bleef maar door mijn hoofd spoken. Waar ik de urn neer zou zetten. Met zijn foto en persoonlijke dingen.
Uiteindelijk was ik vannacht om half drie druk bezig.Alles kreeg een mooie plek.
Fijn dat Lief weer thuis is.
Liefs Joanne 😘 🧡
Miscommunicatie? Zeg maar gerust geen communicatie, dat er veel gebeurde rond je echtgenoot waar jullie niets van wisten, dat is toch raar. Op zijn minst had de verpleging daarover moeten communiceren. Dat maakt het onverwachte overlijden alleen maar verdrietiger, je blijft met zoveel vragen zitten. Hopelijk krijg je ooit nog eens antwoorden. Ik begrijp wel dat je en boos was en je schuldig voelde, maar als zijn keus was, te zwijgen en niet naar de dokter te gaan dan kun jij dat niet allemaal op je schouders nemen. Het verdriet is zo al groot genoeg. Fijn dat je tevreden bent over de plek waar je man nu staat. Ik heb even gekeken bij Geert Kunen, die man maakt bijzondere monumenten. Houd moed!
BeantwoordenVerwijderenOndanks het gesprek blijven er nog steeds vragen over. Er lopen nog twee onderzoeken. En de IC heeft contact opgenomen voor een gesprek.
VerwijderenHelemaal afsluiten lukt nog steeds niet.
Noch de verpleging, noch de artsen hebben ons geïnformeerd.
Ik zat ziek thuis met de griep. Dus waren zoons contact persoon. Die elke dag in het ziekenhuis zaten. Op verschillende tijden.
Dan zou je denken dat je wat meer te weten komt. Maar helaas was dat niet het geval.
Het verwerken lukt nog niet echt. Stap voor stap.
Dit moet wel heel zwaar op je hart drukken, veel sterkte gewenst. Liefs, Geesje
BeantwoordenVerwijderen