Hoe is het nu?

-

Ik zou liegen als ik zou zeggen 'goed'. 

Het gaat op en neer. De ene dag beter dan de andere. Overdag gaat het prima. Ik deed vaak al mijn eigen ding en dat is niet veranderd. Maar het slapen gaan vind ik nog steeds moeilijk. In je uppie in bed. Niemand om een praatje mee te maken. Het is nog steeds wennen. Het slapen gaat ook nog niet echt lekker.

Ik ben altijd blij als het ochtend is. Dat de nacht voorbij is. Ik hou van de ochtend. Met mijn kopje koffie.

Afgelopen periode best druk gehad. Verjaardag van kleindochter, de eind dansvoorstelling van kleindochter in het theater bij ons in de stad.

Echt geweldig. Zo leuk!

En zondag mag ik weer. Nu voor andere kleindochter. Het is een grote show van twee en een half uur. En daar is zij een onderdeel van.

De ene negen jaar. De andere tien. Echt respect.

Middelste zoon komt nog wel eens koffie drinken en ik eet bij jongste zoon als hij de kinderen heeft. 

Nog even gezellig een spelletje doen.

Alles rond het overlijden van Lief is nog niet afgerond. Op 2 juli hebben wij een gesprek met de IC arts. De uitslagen zijn ook bekend. En dat is het laatste.

Lief is elke dag in mijn gedachten. Veel dingen voor de eerste keer. 

Het huis is nu mijn huis. Elektrische apparaten waar ik niets mee had eruit en planten erin

Een mooie poef maakt het af. 

Ik kom er wel. Het heeft zijn tijd nodig 

Ik ben, zoals ze zeggen, voorzichtig optimistisch.

Liefs Joanne 😘 🧡 

Reacties

  1. Ferrara26 juni 2025 om 18:03

    Ja, veel dingen voor de eerste keer en soms is dat behoorlijk confronterend en slikken geblazen.
    Je kunt je niet op alles voorbereiden en moet het ondergaan zoals het komt. Ik vind het lastig als ik thuiskom en niet echt kan vertellen hoe leuk iets was of hoe het tegenviel. Ik vertel het wel aan de foto die in de kast staat.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Rianne28 juni 2025 om 15:10

    Er komen heel veel eerste keren... en langzaam keer je terug naar wie je was voor je onderdeel van werd.
    Sterkte lieverd. Geef het de tijd.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Lief dat je reageert. Het wordt heel erg op prijs gesteld.

Populaire posts van deze blog

Notaris

-
Vandaag naar de Notaris geweest. Dat wilde ik al heel lang. Lief zag dat niet zo zitten dus gebeurde er niets. De afspraak stond er al maanden. Een testament en een levenstestament. Nu Lief er niet meer is moeten de kinderen alles regelen. Ik ben er altijd heel open over geweest. En ik had wel wat vragen. Het was een lieve jonge vrouw. Er was een klik. Ze legde alles goed uit  Jongste en middelste zoon gingen mee. Lopend, want het was niet ver van mijn huis. Zo konden zij ook met hun vragen bij haar terecht. Het was gemoedelijk.  Het opstellen van de testamenten was zonder de kinderen. Alleen met de notaris. Na afloop mocht ik ze wel alles vertellen. Maar eigenlijk wisten ze het al. Van te voren veel over gesproken. Over drie weken krijg ik het concept thuis gestuurd. Dan moet ik een afspraak maken om te tekenen. Na afloop nog een tijd bij mij thuis gezeten. Blij dat het geregeld is. Liefs Joanne 😘 
Meer lezen

Iets uitleggen

-
Ik heb lang getwijfeld of ik het zou delen. Het is geen oordeel. Gewoon een uitleg. Mensen die al langer meelezen ontdekten tussen de regels door dat er wel wat speelde. Ik zit niet te wachten op nare reacties. Die heb ik al genoeg gehad.             ------------------------------------------------------ Ik was nog zeventien en Lief twintig toen wij verkering kregen. En twintig en twee en twintig jaar toen wij trouwden. Als je zo lang bij elkaar bent dan ken je elkaar door en door. Lief was een fantastische echtgenoot en vader. Lief,  zorgzaam, vol humor en stond altijd klaar. Voor iedereen. Ik werd op handen gedragen.  September 2010 kreeg Lief een dubbele hernia . Hij kwam thuis te zitten en vond dat heerlijk. Hij wilde eigenlijk niet terug naar zijn werk. Hij had een beetje een kort lontje. Op zijn werk liep het niet meer. Veel ruzie. Hij kon het steeds moeilijker bijbenen. Hij werkte bij de overheid met klanten en kwam steeds vaker mopperend e...
Meer lezen

Ben ik weer even

-
Ferrara zei met recht dat het stil is hier. En ze heeft gelijk.  Ik weet niet zo goed hoe ik het uit moet leggen. Het blijft moeilijk. Overdag gaat het prima maar het alleen eten en naar bed gaan is nog steeds moeilijk. Ik mis mijn klets halfuurtje. Nu kijk ik even op mijn telefoon. Gewoon TikTok. Geen zware onderwerpen.  Ik voel mij ook onzeker. Ben ik nu de enige die het na een jaar nog steeds moeilijk heeft. Ben ik daar raar in? Gewoon verder met je leven, toch? Dacht ik dat ik na alle eerste keren het tweede jaar makkelijker zou zijn. Niets is minder waar. Schuldig voel ik mij ook nog steeds. Dat ik in de week dat Lief in het ziekenhuis ook lag zelf ziek was en daardoor hem niet meer gezien of gesproken heb. Het afscheid kwam zo onverwachts. En dan ben je na 52 jaar alleen.  Maar ik heb hele lieve kinderen. Die mij regelmatig ophalen en leuke dingen ondernemen. Een hele gezellige Koningsdag gehad.  Middelste zoon heeft MS en jongste zoon heeft het nog moeilijk me...
Meer lezen